Ο Άγιος Μώκιος ο Ιερομάρτυρας

 

Ο     Άγιος  Ιερομάρτυρας   Μώκιος  καταγόταν  από  τη  Ρώμη  και   γεννήθηκε   από   γονείς   εύπορους    και   ευσεβείς,    τον   Ευφράτιο    και την    Ευσταθία.   Αγαπώντας   τον    ιερατικό    βίο,    επιδόθηκε   από μικρή    ηλικία   στη    σπουδή    των   ιερών    γραμμάτων  και χειροτονήθηκε   ιερέας    της    Εκκλησίας   στην   Αμφίπολη    της    Θράκης.  Ως   ιερεύς   δίδασκε  με   θερμό   ζήλο   τους   ειδωλολάτρες    να  εγκαταλείψουν  την  πλάνη    τους   και    να    προσέλθουν   στην    αληθινή   πίστη   του   Χριστού.   Μία    ημέρα,   όταν   ο   ανθύπατος Λαοδίκιος    επρόκειτο   να   θυσιάσει    στο    θεό    Διόνυσο,    προσήλθε    ο    Μώκιος    και   μπροστά   σε  όλους  ανέτρεψε  τον  βωμό  και  διασκόρπισε    τα    θυμιάματα.    Για    τον    λόγο   αυτό    συνελήφθη     και    αφού    κρεμάσθηκε  και  γδάρθηκε  με   σιδερένια  νύχια    στο  πρόσωπο   και  στα    πλευρά,   τέθηκε   πάνω    σε    φωτιά.   Παρέμεινε  όμως    αβλαβής και  ρίχθηκε δέσμιος  στη  φυλακή.  Αργότερα  υποβλήθηκε  σε  νέα   ανάκριση   και   υπέστη  πιέσεις  από  το  νέο  ανθύπατο   Μάξιμο    να    θυσιάσει   στα   είδωλα.   Αρνήθηκε   να  υπακούσει  και  υποβλήθηκε  σε   νέα   σκληρότερα    βασανιστήρια.    Τον  έδεσαν   πάνω    σε   τροχό    και    καταμωλωπίσθηκε    και    στην συνέχεια  τον  έριξαν  στα  θηρία.  Αλλά  και  πάλι  εξήλθε  αβλαβής.  Μπροστά   στα   θαύματα    αυτά    ο   λαός    ζήτησε   την   απελευθέρωση του    Αγίου,   ο    ανθύπατος    όμως    απέστειλε    αυτόν    στην   Ηράκλεια   και    από    εκεί    απεστάλη   από    τον    άρχοντα    Φιλιππήσιο στο Βυζάντιο, όπου το 288 μ.Χ., επί αυτοκράτορος Διοκλητιανού    (284 – 305 μ.Χ.),   υπέστη    τον   δι’ αποκεφαλισμού θάνατο.        
Αργότερα   ο   Μέγας   Κωνσταντίνος    ανήγειρε    προς   τιμήν    του  Αγίου   Μωκίου   μεγαλοπρεπή    ναό,   στον     οποίο    κατέθεσε    και    τα ιερά    λείψανα  αυτού.  Στο ναό αυτόν γινόταν αυτοκρατορική προσέλευση    κατά   την   Μεσοπεντηκοστή.    Στο   ναό,  επίσης, φυλασσόταν    το   ιερό   λείψανο    του    Αγίου   Σαμψών    του    Ξενοδόχου.

Απολυτίκιον.   Ήχος    α’.   Χορός   Αγγελικός.       
Χριστώ    ιερουργών,    ιερεύς  ών  της   δόξης,   θυσίαν    λογικήν,   και  ολόκληρον  θύμα,  αθλήσεως  άνθραξι,  σεαυτόν  προσενήνοχας·    όθεν Μώκιε,   διπλώ    στεφάνῳ   σε   στέφει,    ο    δοξάσας    σε,    ως   δοξασθείς  σου    τοις    άθλοις,  Χριστός    ο   φιλάνθρωπος.

Κοντάκιον.   Ήχος   β’.   Τοις    των   αιμάτων.        
Καθοπλισθείς, τω  θυρεώ  της  πίστεως,   των   ασεβών,   τας   παρατάξεις έτρεψας,   και    εδέξω   δόξης     στέφανον,   παρά    Κυρίου    μάκαρ  Μώκιε·  διο  μετά Αγγέλων αγαλλόμενος, περίσωζε κινδύνων τους υμνούντάς    σε,   πρεσβεύων   απαύστως   υπέρ   πάντων    ημών.

Μεγαλυνάριον.
Μωκώμενος   πλάνην  την  δυσσεβή,   ως   της   ευσεβείας,   θεορρήμων  ιερουργός,   ήσχυνας    τοις    άθλοις,   εν    ασθενεία    Μάρτυς,   του  σκότους    τον    προστάτην,   Μώκιε   ένδοξε.

 

Saint Michael the Hieromartyr

 

 

Saint Hieromartyr Mokios was originally from Rome and was born to wealthy and pious parents, Euphrates and Efstathias. Loving the priestly life, he was involved in the study of sacred letters from an early age and was ordained a priest of the Church in Amphipolis, Thrace. As a priest he warmly taught the idolaters to abandon their error and come to the true faith of Christ. One day, when the shrewd Laodicean was about to sacrifice to the god Dionysus, Mokios came and in front of them all overthrew the altar and scattered the incense. For this reason he was arrested and after being hanged and scratched with iron nails on his face and sides, he was set on fire. But he remained unharmed and was imprisoned. He was later questioned and pressured by the new Maximus to sacrifice to the idols. He refused to obey and was subjected to more severe torture. They tied him to a wheel and stabbed him and then threw him into the beast. But again it turned out to be harmless. In front of these miracles, the people demanded the release of the Saint, but the sentry sent him to Heraclia and from there he was sent by Lord Philippeius to Byzantium, where in 288 AD, under Emperor Diocletian (284-305 AD). , suffered a beheaded death.

Later Constantine the Great erected in honor of Saint Michael a magnificent temple, in which he also deposited its sacred relics. In this temple there was imperial attendance during the Middle Ages. The temple also housed the sacred relic of St. Samson the Hotelier.

 

 

 

 

Absolutely. Sound a '. Angelic dance.

Christ priests, priests of glory, sacrifice of reason, and whole sacrifice, of carbon sports, to this watchman; Mockey, crowning you with crowns, glorify you as your glorified tormentor, Christ.

 

 

It's close. B sound. The blood.

Armed with the emblem of faith, the disobedient, the shattered factions, and crowned with glory, despite Lord Mokie; after the angel angels, there were dangers of praising them, ambassadors in all likelihood.

 

 

Magnificent.

Mistakenly mistaken for malice, as of piety, the theatrical surgeon, the weak in the labors, in Martyr's illness, of the darkness of the protector, Mockey glorified.