Ο Όσιος Διονύσιος του Ραντονέζ

 

Ο  Όσιος Διονύσιος  του   Ραντονέζ,   κατά  κόσμον   Δαβίδ    Ζομπνινόβσκι,  γεννήθηκε   περί  το   1570   στην   πόλη   Ρζέβ.    Υπήρξε μοναχός   και   μετά  ηγούμενος του  μοναστηριού  Ουσπένσκι   στη Στάριτσα.   Τη    λεγόμενη   Σκοτεινή     περίοδο  ήταν  ο  πιο  πιστός  βοηθός   του    Επισκόπου    Ερμογένους,   Πατριάρχου   Μόσχας.   Από    το 1610  ο  Όσιος  Διονύσιος  γίνεται  Αρχιμανδρίτης  της   Τρόιτσε – Σεργιέβσκαγια  Λαύρας.  Με  την  φροντίδα  του ιδρύθηκαν  στο  μοναστήρι   νοσοκομεία  για   αρρώστους,   τραυματισμένους   και άστεγους   του   πολέμου μετά από την εισβολή του    Πωλονο – Λιθουανικού στρατού. Σε περίοδο πείνας, κατόπιν επιμονής του, η αδελφότητα    της   Λαύρας    τρεφόταν  με  ψωμί  από  βρώμη   και    νερό,  για    να   διαθέσει    το    ψωμί    από    σιτάρι  και  σίκαλη  στους  αρρώστους.  Το  1611 – 1612  μαζί  με  τον  μοναχό  της  Τρόιτσε –Σεργιέβσκαγια   Λαύρας,  τον  Αβραάμ  Πολίτσιν  (†  το 1625),   έγραφε επιστολές   με   έκκληση   να  αποσταλούν   στρατιώτες    και    χρήματα  για   την   απελευθέρωση   της    Μόσχας    από    τους    Πολωνούς. Έγραψε   επίσης   και  στον     πρίγκιπα   Δημήτριο    Ποζάρσκι    και    στους  στρατιώτες  του  να  επιταχύνουν  την  εκστρατεία  τους  στη Μόσχα.

Οι συνεχείς προσευχές του και τα καθημερινά πνευματικά του κατορθώματα,    του   πρόσφεραν, επίσης, το χάρισμα της  θαυματουργίας.   Ξεχωριστό   γεγονός   αποτελεί    η    συμμετοχή    του στη    διόρθωση   των  θεολογικών    βιβλίων.   Από   το    1616    ο     Όσιος  Διονύσιος    ηγείται    της    εργασίας    διορθώσεως    της    Σύνοψης    των  ιερών  Μυστηρίων, η οποία βασιζόταν στη σύγκριση των αρχαίων  Σλαβικών   και   διαφόρων  Ελληνικών   εκδόσεων.   Κατά    την   διάρκεια  αυτής  της  λειτουργικής  εργασίας  οι  διορθωτές  βρήκαν  πολλές    και σημαντικές    διαφορές   και    σε    άλλα   βιβλία,  τα    οποία    εκδόθηκαν την   περίοδο  από   το   1612  έως  το  1619.  Όμως  οι  άνθρωποι,  που ευθύνονται   για  τα   λάθη    αυτά,   στη    Σύνοδο    του  1618,  κατηγόρησαν  τον    Όσιο  Διονύσιο   για    αίρεση.   Από   τον   Όσιο Διονύσιο   αφαιρέθηκαν   τα   ιερουργικά    του  δικαιώματα.  Τον  απέκοψαν    από  την  Εκκλησία  και  τον  έκλεισαν  στη  μονή   Νοβοσπάσκιϊ,  όπου  υπέφερε  από  ασιτία.  Οι  επεμβάσεις  του  Πατριάρχου των Ιεροσολύμων Θεοφάνους Δ’ (1608 – 1644) και του   Πατριάρχου    Φιλαρέτου (1619 – 1633),  που  επέστρεψε  από  την  Πολωνική  αιχμαλωσία,   διέκοψαν   την   φυλάκισή   του   και    αθωώθηκε.
Ο  Όσιος   Διονύσιος    κοιμήθηκε  με  ειρήνη    το    1633   και  ενταφιάσθηκε    στην   Τρόϊιτσε – Σεργιέβσκαγια   Λαύρα.

 

The Holy Dionysius of Radonez

 

Saint Dionysius of Radonez, world-famous David Zobninovski, was born around 1570 in the town of Rzeb. There was a monk and then a leader of the Uspensky Monastery in Starica. The so-called Dark Age was the most loyal assistant to Bishop Hermogenes, the Patriarch of Moscow. In 1610, Saint Dionysius became Archimandrite of Troice - Sergievskaya Lavra. With his care, hospitals were established in the monastery for the sick, wounded and homeless after the invasion of the Polish-Lithuanian army. In a time of famine, after his persistence, the Lavra fraternity was fed with oat bread and water to make the wheat and rye bread available to the sick. In 1611 - 1612, together with her monk Troice-Sergievskaya Lavra, Abraham Polichin (16 1625), he wrote letters calling for troops and money to be sent to liberate Moscow from the Poles. He also wrote to Prince Dimitrios Pozarski and his soldiers to speed up their campaign in Moscow.

His constant prayers and daily spiritual pursuits also offered him the gift of miracle-working. A special fact is his participation in the correction of theological books. Since 1616 Saint Dionysius led the work of correcting the Synopsis of the Sacred Mysteries, which was based on a comparison of ancient Slavic and various Greek editions. In the course of this liturgical work the editors found many and significant differences in other books, which were issued from 1612 to 1619. However, the people responsible for these errors at the Session of 1618 accused the Saint Dionysius for heresy. His holy rights were stripped of Saint Dionysius. He was cut off from the Church and confined to the Novospaski Monastery, where he suffered from starvation. The interventions of the Patriarch of Jerusalem Theophanes II (1608 - 1644) and Patriarch Filaretto (1619 - 1633), who returned from Polish captivity, interrupted his imprisonment and acquitted him.

Saint Dionysius slept in peace in 1633 and was buried in Troice - Sergievskaya Lavra.