Ο Άγιος Γερμανός Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως

 

Ο   Άγιος  Γερμανός  γεννήθηκε   στην    Κωνσταντινούπολη    περί    το  640    μ.Χ.    και   ήταν   υιός   του    πατρικίου   Ιουστινιανού.   Σε    ηλικία είκοσι    ετών    έμεινε   ορφανός,   όταν   ο    πατέρας   του    εκτελέσθηκε από   τον   αυτοκράτορα    Κωνσταντίνο    Δ’   τον    Πωγωνάτο    (668 – 685 μ.Χ.),    επειδή   θεωρήθηκε    ότι    ανεχόταν    στην   δολοφονία   του  πατέρα  του  Κώνσταντος  Β’.  Τον  Γερμανό, αφού  τον  ευνούχισε,   τον κατέταξε   στον   κλήρο   της   Μεγάλης    Εκκλησίας.   Επιδόθηκε   με   ζήλο    στη   μελέτη   των   ιερών   γραμμάτων,   έγινε  βαθύς γνώστης  αυτών  και  διακρίθηκε  για  την  αγιότητα  του   βίου   και    την  αρετή του.  Στην  συνέχεια  επισκέφθηκε  τα  Ιεροσόλυμα  και,  αφού προσκύνησε  τους   Αγίους    Τόπους,   επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη,    όπου   χειροτονήθηκε   ιερεύς.   Το    709   μ.Χ. εξελέγη    από   τον    Πατριάρχη    Κύρο    Επίσκοπος   Κυζίκου.

Από  την  υψηλή   αυτή   θέση   αγωνίσθηκε   σθεναρά  κατά  των  αιρετικών  Μονοθελητών. Όταν   καθαιρέθηκε  ο   Πατριάρχης   Κύρος   και   πέθανε    ο  διάδοχος  αυτού  Ιωάννης  ΣΤ’,  εξελέγη  στις  9  Αυγούστου   του    715   μ.Χ.,  με  την επίνευση  του  βασιλέως  Αναστασίου,   Πατριάρχης     Κωνσταντινουπόλεως.

Όταν   ο    Άγιος   έγινε   Πατριάρχης,    αφιέρωσε   όλες   τις   πνευματικές  και    ηθικές   του   δυνάμεις   στη   διακονία   του  ποιμνίου   του, διδάσκοντας  και  νουθετώντας   αυτό  με  τα  εμπνευσμένα    κηρύγματά του.

Όταν  ανήλθε  στο  θρόνο  ο  εικονομάχος  αυτοκράτορας  Λέων  Γ’  ο  Ίσαυρος (717 – 741 μ.Χ.), πιεζόμενος  ο  Πατριάρχης  Γερμανός  από  αυτόν,  για  να  τον βοηθήσει με σκοπό την επικράτηση  της  εικονομαχικής   αιρέσεως,  όχι  μόνο αρνήθηκε, αλλά  τον   μεν   Λέοντα  έλεγξε  γιὰ  τις  ανίερες πράξεις  του,  τον  δε λαό παρότρυνε σε αντίσταση   κατά   των   εικονομάχων.   Βλέποντας   ο   αυτοκράτορας Λέων   ότι   τίποτα    δεν   κατόρθωνε,   δια   πραξικοπήματος    ανάγκασε  τον    Άγιο   να    παραιτηθεί.  Έτσι,  στις  6    Ιανουαρίου  του  730  μ.Χ., αφού  κατέθεσε το ωμοφόριό του στην Αγία Τράπεζα του παλατιού, αποσύρθηκε στην πατρική του οικία στο Πλατάνι, όπου έζησε ασκητεύοντας   και    συνθέτοντας    εκκλησιαστικούς    ύμνους.

Ο    Άγιος   Γερμανός   κοιμήθηκε,   μετά   σύντομη   ασθένεια,  το   740  μ.Χ.  και   ενταφιάσθηκε  στη    μονή    της   Χώρας.

Ενώ    αρχικά  καθαιρέθηκε  και  αναθεματίσθηκε  από  τη   ψευδοσύνοδο  της   Ιερείας   το  754  μ.Χ.,  στην   συνέχεια    δικαιώθηκε    και    εξυμνήθηκε  από  την  Ζ’ Οικουμενική  Σύνοδο το  787  μ.Χ.,  η   οποία καταδίκασε  τους    εικονομάχους    και    αναστήλωσε    τις    ιερές  εικόνες.   Επί    της   Πατριαρχίας    του   Αγίου,  όταν  το  718  μ.Χ. διασώθηκε η Κωνσταντινούπολη από βαρβαρική επιδρομή, συμπληρώθηκε    από    τον    Άγιο    Ανδρέα  Κρήτης  ο  Ακάθιστος  Ύμνος.

Ο  Άγιος  Γερμανός  κατέλιπε  αξιόλογο  υμνογραφικό  και  συγγραφικό  έργο,    δυστυχώς    όμως   τα   περισσότερα   έργα   του    κατακάηκαν    με διαταγή    του  Λέοντος. Περισώθηκαν  δε   από  μεν   τους   ύμνους,   104  Στιχηρά   και    22    Κανόνες,   από    δε    τα    συγγράμματά    του   τα  εξής:   α)  «Περί  αιρέσεων  και    Συνόδων»,  β)  «Τρεις    δογματικαί   επιστολαί επί των εικονομάχων»   (προς   Ιωάννην,   Επίσκοπον   Συνάδων, προς Κωνσταντίνον, Επίσκοπον   Νακαλείας, και προς Θωμάν, Επίσκοπον   Κλαυδιουπόλεως),   γ)   «Οκτώ   λόγοι»   (δύο  στην   προσκύνηση  του  Τιμίου  Σταυρού  κατά  την  ημέρα   της   Σταυροπροσκυνήσεως   και   την ημέρα   του   Μεγάλου   Σαββάτου,  δύο    στα  Εισόδια   της   Θεοτόκου,  τρεις  στην  Κοίμηση  της    Θεοτόκου    και    ένας    στον    Ευαγγελισμό της    Θεοτόκου),   δ)  «Ομιλία»   (στα    εγκαίνια   του   ναού    της  Θεοτόκου  και  τα   άγια   σπάργανα   του   Κυρίου   μας   Ιησού   Χριστού).
Η    Σύναξη    του    Αγίου    Γερμανού    ετελείτο    στη    Μεγάλη  Εκκλησία.

Απολυτίκιον  Ήχος     δ’.  Ταχύ   προκατάλαβε.

Σοφίας  τοις    δόγμασιν,    εκπαιδευθείς  ευκλεώς,    φωστήρ    εχρημάτισας,  της Εκκλησίας  Χριστού,  εν λόγοις  και  πράξεσι·  σύμμορφος  γαρ    υπάρχων,   της    εικόνος  του  Λόγου, λύεις Εικονομάχων,  την αντίθεον    πλάνην·   διο    σε   Ιεράρχα   Γερμανέ,  Χριστός    εδόξασε

 

Έτερον   Απολυτίκιον. Ήχος   α’.   Της    ερήμου   πολίτης.        
Τους διττούς υποφήτας της ανάρχου   Θεότητος, των   θεοτυπώτων δογμάτων,   τους   πανσόφους    εκφάντορας,   συν   τω   Επιφανίω   τω κλεινώ,   υμνήσωμεν    τον   θείον  Γερμανόν·   ως   λαμπροί   γαρ   των  αρρήτων μυσταγωγοί,  πυρσεύουσι  τους κράζοντας· δόξα τω στεφανώσαντι     υμάς,   δόξα   τω   μεγαλύναντι,    δόξα    τω    βεβαιούντι δι’ υμών,    πίστιν    την    Ορθόδοξον.

Κοντάκιον.  Ήχος  γ’.  Η    Παρθένος    σήμερον.   

Οικονόμος   άριστος,  των  δωρεών  του  Σωτήρος,  ως  εικών   θεόγραφος,  των αρετών πέλων    Πάτερ,  έλαμψας,  εν  Ιεράρχαις   αμέμπτω   βίω·  έδειξας,  την   των   Εικόνων   τιμήν   προσφόρως·    δια    τούτο   σοι  βοώμεν·   χαίροις    τρισμάκαρ,   Γερμανέ   ένδοξε.

 

Έτερον   Κοντάκιον.   Ήχος   δ’.   Ο    υψωθείς    εν   τω   Σταυρώ.        
Ιεραρχών   την  θαυμαστήν ξυνωρίδα,  ανευφημήσωμεν  πιστοί  κατά    χρέος,   συν    Γερμανώ  τον   θείον  Επιφάνιον·  ούτοι  γαρ κατέφλεξαν,  των   αθέων  τας γλώσσας, δόγματα   σοφώτατα,   διαθέμενοι    πάσι,   τοις  ορθοδόξως    μέλπουσιν    αεί,    της    ευσεβείας    το   μέγα   μυστήριον.

Μεγαλυνάριον.

Χαίροις  ο της   χάριτος  υπουργός,   και   της   Εκκλησίας,   νυμφοστόλος θεοειδής·   χαίροις    ο   τρανώσας,    την    των  Εικόνων    δόξαν,  εν  Πνεύματι    αγίω,    Γερμανέ   ένδοξε.

 

Έτερον   Μεγαλυνάριον.
Φως  ο  Επιφάνιος  νοητόν,  λάμψας  εν   τοις  λόγοις,   καταυγάζει   τους  ευσεβείς·  γέρας  δ’ αληθείας,   ο    Γερμανός     παρέχει,    τη   Εκκλησία πάση·   ούς    μεγαλύνομεν.

 

Saint German Patriarch of Constantinople

 

Saint Germanos was born in Constantinople around 640 AD. and was the son of patriarch Justinian. He was orphaned at the age of twenty, when his father was executed by Emperor Constantine II Pogonatos (668 - 685 AD) because he was believed to have tolerated the assassination of Constantine II's father. The German, after castrating him, classified him into the clergy of the Great Church. He dedicated himself to the study of the sacred letters, became profoundly acquainted with them, and was distinguished for his holiness and virtue. He then visited Jerusalem and, after worshiping the Holy Land, returned to Constantinople, where he was ordained a priest. In 709 AD He was elected by Patriarch Kiro Bishop of Kyzikou.

From this high position he fought vigorously against the heretical Believer. When Patriarch Cyrus was deposed and his successor John II died, he was elected on August 9, 715 AD, with the approval of King Anastasius, Patriarch of Constantinople.

When the Saint became Patriarch, he devoted all his spiritual and moral powers to the ministry of his flock, teaching and admonishing him with his inspired sermons.

When the iconoclast Emperor Leo III Isaurus (717-741 AD) came to the throne, pressed by the German Patriarch to help him with the dominion of the iconoclastic sect, he not only refused, but also controlled Leo. for his unholy deeds, and the people urged resistance against the iconoclasts. Seeing Emperor Leo doing nothing, he forced the Saint to resign. Thus, on January 6, 730 AD, after depositing his abode in the palace's Holy Bank, he withdrew to his paternal home in Platani, where he lived, practicing asceticism and composing church hymns.

Saint Germanos slept, after a brief illness, in 740 AD. and was buried in the monastery of Chora.

While initially abolished and cursed by the pseudo-session of the Priesthood in 754 AD, it was subsequently justified and commended by the Seventh Ecumenical Council in 787 AD, which condemned iconoclasts and restored sacred images. On the Patriarchate of Saints, when in 718 AD Constantinople was saved by a barbaric invasion, and was completed by Saint Andrew of Crete.

Saint Germanos had ruined a remarkable hymnographic and authorial work, but unfortunately most of his works were ordered by Leo. They were followed by the hymns, 104 Stichira and 22 Rules, and the following are his texts: a) "On heresies and Synods", b) "Three doctrinal letters on the iconoclasts" (to John, Bishop of Constantinople, to Constantine, Bishop of Nakalia, and to Thomas, Bishop of Claudius), c) "Eight Reasons" (two in the worship of the Holy Cross on the day of the Cross and the Holy Sabbath, two in the Feast of the Blessed Virgin Mary, three in the Assumption and one in the Annunciation), d) "Speech" (at the inauguration of the Church of the Virgin and the holy ascent of our Lord Jesus Christ).

The Synagogue of Saint Germanos was in the Great Church.

Absolute Sound d. Fast forward.

Wisdom in the doctrine, well educated, enlightenment enlightenment, of the Church of Christ, in words and deeds; conforming to the existing, the image of the Speech, you are solving Iconoclasts, the opposite error;

 

Other Apolitical. Sound a '. Desert Citizen.

The double affinities of the inevitable Divinity, the doctrines of the doctrines, the paranormal manifesters, plus the Surface I close, commemorate the divine German; You Orthodox believer.

 

 

It's close. Sound c. Virgo today.

Excellent housekeeper, of the donations of the Savior, as the image-maker, of the virtues of Pater Pater, shining, in Hierarchical ambrosia; I showed the Icon of honor by offer;

 

Another Kontakion. Sound d. The Highest in the Cross.

Hierarchs of the miraculous dagger, lamented in debt, plus German to the divine Epiphany;

 

 

Magnificent.

Glad the minister of grace, and the Church, the nymphostol of the divine; Glad the transcendent, the Icons glorified, in Holy Spirit, German.

 

Other Grandeur.

The light of the Epiphany conceits, luminous in every sense, shuts down the pious; the old man of truth, the German provides, the Church at all, the great ones.