Ο Όσιος Νείλος ο εν τη μονή Μεγίστης Λαύρας ασκήσας

 

Ο    Όσιος    Νείλος   καταγόταν    από    τον    Άγιο   Πέτρο   Κυνουρίας  και   έζησε   κατά   το  πρώτο  ήμισυ  του  17^ου αιώνος  μ.Χ.   Από  νεαρή   ηλικία  παρελήφθη   από    τον   θείο   του,   ιερομόναχο   Μακάριο,    στην  εκεί   ιερά   μονή    Κοιμήσεως   της  Θεοτόκου,   την   καλουμένη   του Μαλεβή,   όπου  και  αφού   εκπαιδεύθηκε  με   θεοσέβεια,   χειροτονήθηκε  διάκονος.  Ποθώντας  όμως  και οι  δύο   ακόμη  πιο ασκητικό   βίο, μετέβησαν   στο   Άγιον   Όρος,   όπου,   αφού    για   λίγο   χρόνο ασκήτεψαν  στο  σπήλαιο  που  είχε  ασκητέψει  ο  Όσιος  Πέτρος  ο  Αθωνίτης  († 12  Ιουνίου), στη  συνέχεια   μετέβησαν   σε   έρημη    έκταση  κοντά  στη  Λαύρα  του    Οσίου    Αθανασίου,  έκτισαν  ναό   τιμώμενο  στο  όνομα  της  Υπαπαντής και   παρέμειναν  εκεί  ασκητεύοντας  με  αυστηρότητα.

Αργότερα   ο   Όσιος  Νείλος,   για    μεγαλύτερη    άσκηση,    κατέφυγε    σε  σπήλαιο που    βρισκόταν  σε  πολύ  απόκρημνο  βράχο,  όπου,   αφού  ανήγειρε  μικρό  ναό, παρέμεινε ασκούμενος και νυχθημερόν προσευχόμενος    καθ’ όλο    τον    υπόλοιπο     βίο   αυτού.

Ο  Όσιος   Νείλος   κοιμήθηκε   με   ειρήνη    στις   12     Νοεμβρίου   του 1651   και   ενταφιάσθηκε   πλησίον   του    σπηλαίου    του.   Μετά   την  οσία   ταφή    του,   μύρο    ευώδες   ανέβλυσε   από   τον   τάφο   του,   που παρείχε την ίαση σε όσους ασθενείς προσέφευγαν εκεί   με πίστη.
Αργότερα, λόγω  εδαφικών  μεταβολών,  ο  τάφος  του  Οσίου  εξαφανίσθηκε    και  παρέμεινε  άγνωστος   για   πολλά    χρόνια.   Το 1815,  ο  Όσιος  Νείλος παρουσιάσθηκε σε κάποιον μοναχό, που ονομαζόταν   Αιχμάλωτος   και   αφού   του  προείπε   πολλά    μέλλοντα, στην   συνέχεια   τον   πρόσταξε   να   καταστήσει   βατή   τον   οδό   προς το    σπήλαιό   του,   για    να   μεταβαίνουν   οι   μοναχοί    να   προσκυνούν   και   να   λειτουργούν    το   ναό    που    είχε   ιδρύσει. Αμέσως  ο  μοναχός  Αιχμάλωτος  ανακοίνωσε  στους  υπόλοιπους πατέρες   όσα   προστάχθηκαν   από   τον   Όσιο,   αυτοί   δε  έσπευσαν    με προθυμία  όχι μόνο  να    διανοίξουν  την  οδό,  αλλά  και  να  οικοδομήσουν    νέο    ναό  προς  τιμήν   του    Οσίου.    Κατά    την  εκσκαφή  των  θεμελίων  του  ναού  ανευρέθη  ο  τάφος του  και  τα  σεπτά  λείψανά  του,  τα   οποία    ανέδιδαν    άρρητη   ευωδία.

Απολυτίκιον.  Ήχος  δ’.  Ταχύ  προκατάλαβε.        
Ως   άνθη   πανεύοσμα,  της  αϊδίου    ζωής,  τα   θεία   σου   λείψανα,   εκ  των  ταμείων   της   γης,   ημίν    ανεφάνησαν·   όθεν   μνείαν   τελούντες,  της    ευρέσεως    τούτων,  μέλπομεν  Πάτερ  Νείλε,  την  δοθείσαν    σοι χάριν,    δι’  ής  πάσι   προστάτης,   ευρίσκῃ    θερμότατος.

Κοντάκιον. Ήχος   δ’.   Επεφάνης   σήμερον.         
Τα  σεπτά  σου λείψανα   περικυκλούντες,   εξ  αυτών  λαμβάνομεν,  αγιασμού τας δωρεάς,  Μυροβλυτών   εγκαλλώπισμα,  Νείλε   θεόφρον, Αγγέλων  ομόσκηνε.

Μεγαλυνάριον.
Μύρου αποπνέοντα την οσμήν,  και   μελλούσης  δόξης,   εκδηλούντα   τα   αγαθά,   ώφθησαν   τοις   πάσι,   τα    θεία   λείψανά   σου·  διο   σε  Μυροβλύτα,   Νείλε   γεραίρομεν.

 

Saint Nile, who practiced in the monastery of the Great Lavra

 

 

Saint Nile came from Saint Peter of Kynouria and lived in the first half of the 17th century AD. From an early age he was received by his uncle, monk Makarios, in the Holy Monastery of the Assumption, called Malevi, where he was ordained a deacon after being educated with godly devotion. Craving both more ascetic lifestyles, however, they went to Mount Athos, where, for a short time, they ascended to the cave that was built by St. Peter the Athonite († 12 June), then moved to a deserted area near the Lavra of Osios Athos. , built a temple honoring the name of Ypapantis and remained there practicing rigor.

Later, for the sake of greater exercise, St. Nile resorted to a cave on a very steep rock where, after building a small temple, he remained a practitioner and prayed for the rest of his life.

Saint Nile slept peacefully on November 12, 1651, and was buried near his cave. After his funeral, a fragrant myrrh poured from his grave, providing healing to all patients who sought refuge there in faith.

Later, due to soil changes, the tomb of Hosei disappeared and remained unknown for many years. In 1815, Saint Nile introduced himself to a monk named Prisoner and after foretelling him many futures, he then instructed him to make the road to his cave walkable, so that the monks could worship and operate the temple he had founded. . Immediately the monk Captive announced to the rest of the fathers who were obeyed by Hosios, who did not hurry to not only open the street, but also to build a new temple in honor of Hosios. During the excavation of the foundations of the temple, his tomb and its sepia relics were found, which gave off an indomitable odor.

 

 

Absolutely. Sound d. Fast forward.

As the blossoms of the idyllic life, your divine relics, from the treasures of the earth, have no longer appeared; they have always been carved out of them, hopefully by Father Nile, given to them by virtue of all patronage.

 

 

It's close. Sound d. Impressive today.

Your secrets are relics encircled, received by them, sanctification of gifts, Myroblites grief, Nile Theophron, Angels confess.

 

 

Magnificent.

Myrrh exuding the smell, and in the aftermath of glory, manifesting the goods, they were once again, your divine relics; set in Myroblitha, Nile old age.