Η Αγία Χαριτίνη

 

Έζησε    στα    χρόνια   του    Διοκλητιανού   (284 – 305).

Ήταν  χριστιανή    και    δούλη    ενός   πλουσίου    Ρωμαίου,  του  Κλαυδίου.  Όταν    ο   κόμης   Δομέτιος  έμαθε   την   πίστη   της   Χαριτίνης   ζήτησε   από    τον Κλαύδιο    να   του   την   στείλει    για   να   την   εξετάσει    ο   ίδιος.   Η   Αγία παρουσιάστηκε    στον   κόμη    και    χωρίς    να   δειλιάσει   ομολόγησε   την αληθινή   πίστη   του   Ιησού    Χριστού.   Ο   Δομέτιος    εξοργισμένος   από   την ομολογία   πίστεως   της   Χαριτίνης   διέταξε   τον   βασανισμό   της   και    στην συνέχεια   ζήτησε  να  την ρίξουν  στη    θάλασσα   δένοντάς   της   μία    πέτρα στο    λαιμό.

Όμως  με  την βοήθεια  της Θείας Χάρης η  Αγία επέζησε  και παρουσιάστηκε μπροστά στον Δομέτιο για να του αποδείξει  την παντοδυναμία   του    Κυρίου.   Παρά  ταύτα   ο   Δομέτιος  δεν πείστηκε και απαίτησε   τον    βασανισμό   της   ξανά.        
Με  αυτό  τον  τρόπο η  Αγία   Χαριτίνη    παρέδωσε   το    πνεύμά   της  εις  τον Κύριο.

Απολυτίκιον.   Ήχος   γ’.    Θείας    πίστεως.
Θεία  χάριτι,   κραταιωθείσα,   κράτος    ήσχυνας,   της   δυσσεβείας,   Χαριτίνη υπέρ  φύσιν αθλήσασα·  όθεν χαρίτων   πηγήν   αδαπάνητον,   ως    γλυκασμόν  αναβλύζεις  τοις   κράζουσι. Μάρτυς  ένδοξε,   Χριστόν   τον    Θεόν   ικέτευε,    δωρήσασθαι   ημίν    το    μέγα    έλεος.

Κοντάκιον.   Ήχος   δ’.   Επεφάνης   σήμερον.        
Μαρτυρίου   αίμασι   πεφοινιγμένη, ουρανίοις   κάλλεσι, καθωραΐσθης ευπρεπώς,  ω Χαριτίνη   κραυγάζουσα· Συ των Μαρτύρων Χριστέ αγαλλίαμα.

Μεγαλυνάριον.
Χάριτος   τρυφήσασα θεϊκής, χάριτος Μαρτύρων, απεδρέψω   την   καλλονήν· όθεν   Χαριτίνη,    των   οικτιρμών    του    Λόγου,    επόμβρησον    την    χάριν,  τοις  σε γεραίρουσι.

 

Agia Charitini

 

 

He lived during the years of Diocletian (284 – 305).

She was a Christian and the slave of a rich Roman, Claudius. When Count Dometius learned of Charitina's faith, he asked Claudius to send it to him so that he could examine it himself. The Saint presented herself to the count and without timidity confessed the true faith of Jesus Christ. Dometius, enraged by Charitina's confession of faith, ordered her torture and then asked that she be thrown into the sea by tying a stone around her neck.

But with the help of Divine Grace, the Saint survived and appeared before Dometius to prove to him the omnipotence of the Lord. Despite this Dometius was not convinced and demanded her torture again.

In this way, Saint Charitini surrendered her spirit to the Lord.

 

 

Absolutely. Sound c. Of divine faith.

Divine grace, fortified, state of weakness, of disrespect, Charitina in favor of nature I sported; from an inexhaustible source of graces, as sweetness you spring forth the krazusi. Glorious martyr, he begged Christ God, grant us the great mercy.

 

 

Kontakion. Sound d'. Epiphanes today.

Martyr's blood besmeared, heavenly call, you were decently sanctified, O Crying Charitina; You of the Martyrs, Christ, admirable.

 

 

Megalynarion.

Grace of the divine grace, grace of Martyrs, I turn away the beauty; whence Charitina, of the graces of the Word, shower the grace, on those who care for you.