Σύναξις Υπεραγίας Θεοτόκου του «Άξιόν Εστιν» εν Αγίω Όρει

 

 

 

Η    ιερή   εικόνα    της    Παναγίας   του  «Άξιόν    Εστιν»    φυλάσσεται  στο    ναό    του   Πρωτάτου    του    Αγίου    Όρους,   στις     Καρυές.  Ο  ναός  αυτός   κτίσθηκε   το    843   μ.Χ.,    μεγάλωσε   από   τον   Όσιο Αθανάσιο   τον    Αθωνίτη    και   αγιογραφήθηκε   κατά   τον   13^ο   αιώνα μ.Χ.   από   τον   περίφημο    αγιογράφο   Εμμανουήλ   Πανσέληνο.

Σύμφωνα     με   την   παράδοση,   κάποιος    μοναχός,   ο  οποίος   ζούσε κοντά   στις    Καρυές     με   έναν   νεαρό    υποτακτικό,   έφυγε   ένα   βράδυ   από   το   κελί,   διότι   έπρεπε   να  πάει  στην εκκλησία   του Πρωτάτου,  για   να    συμμετάσχει   σε    μια   αγρυπνία.    Όταν    νύχτωσε,  ο   δόκιμος,  που  έμεινε  μόνος,  άκουσε  αργά  το    βράδυ   να κτυπούν   την   πόρτα    και    ανοίγοντάς    την   είδε  ένα  γέροντα  μοναχό, που    ζητούσε   φιλοξενία.   Τα    μεσάνυχτα   ο    γέροντας    και  ο   δόκιμος  άρχισαν    να    ψάλλουν    μαζί   την   Ακολουθία.   Μόλις  έφθασε    η    ώρα     να    ψάλλουν   «Την    Τιμιωτέραν»,   ο   γέροντας πρόλαβε   το    δόκιμο στο ψάλσιμό του λέγοντας  το   «Άξιον   εστιν    μακαρίζειν Σε την    Θεοτόκον,   την   αειμακάριστον   και    παναμώμητον και   Μητέρα   του    Θεού   ημών».   Ο  νεαρός  δόκιμος  άκουσε  τον ύμνο    αυτό   για   πρώτη    φορά.   Γι’ αυτό    είπε   στο    γέροντα    να    του  γράψει  αυτά   τα   λόγια,   για   να    υμνεί    την    Παναγία.    Ο    γέροντας     δέχθηκε    και    έγραψε    τον    ύμνο    επάνω    σε   μία    πέτρα,    που    έγινε    μαλακή  σαν  κερί,  και  είπε  στο  νεαρό δόκιμο:   «Από   εδώ   και   πέρα    έτσι    εσείς   και   όλοι   οι    Ορθόδοξοι    να    ψάλετε    αυτόν   τον  ύμνο».   Ο    γέροντας    μοναχός,   αφού   είπε    πως τον   έλεγαν     Γαβριήλ,   εξαφανίσθηκε.

Μόλις   επέστρεψε  ο  γέροντας  μοναχός,  ο    δόκιμος  του   έδειξε  την  πέτρα    και   έψαλε    τον   ύμνο    που   είχε   ακούσει.    Ο     γέροντας   με τη   διάκρισή    του   διεπίστωσε    αμέσως    το    θαυματουργικό    γεγονός  και  έτρεξε  να  μεταφέρει  το θαυμαστό  αντικείμενο  στους  γέροντες  του   γειτονικού  μοναστηριού.  Έτσι διαδόθηκε  ότι  ο  μυστηριώδης  επισκέπτης    ήταν    ο   Αρχάγγελος  Γαβριήλ,   ο   οποίος   είχε    κατέβει από   τον   ουρανό,   για   να   διδάξει   ένα   νέο    ύμνο    προς    τιμήν    της  Υπεραγίας     Θεοτόκου.

Η χαραγμένη πέτρα από τον Αρχάγγελο Γαβριήλ απεστάλη στον Πατριάρχη    Κωνσταντινουπόλεως    Νικόλαο    Χρυσοβέργη  (984 – 996 μ.Χ.),   ο    οποίος    ενέκρινε    την    εισαγωγή    του   αγγελικού   αυτού ύμνου    στο    λειτουργικό    βίο    της    Εκκλησίας.

Ο  Άγιος  Νικόδημος   ο    Αγιορείτης  αναφέρει   ότι    το    γεγονός    αυτό  είναι  πολύ παλαιό  και  τούτο  μαρτυρείται  από  τα Μηναία της  Εκκλησίας,   όπου   στις  11   Ιουνίου   αναγράφεται:   «Τη   αυτή   ημέρᾳ,    η  Σύναξις   του    Αρχαγγέλου  Γαβριήλ  εν  τω   Άδειν».   Το   γεγονός   αυτό συνέβη   το   982   μ.Χ.
Η  ιερή  εικόνα  της Θεομήτορος  είναι  τύπου  Ελεούσης  ή   Γλυκοφιλούσης   και    κρατά    στα    δεξιά    της    τον    Ιησού    Χριστό.

Απολυτίκιον.   Ήχος   δ’. Ταχύ   προκατάλαβε.

Πατέρων αθροίσθητε, πάσα του Άθω πληθύς, πιστώς    εορτάζοντες, σήμερον  χαίροντες,  και  φαιδρώς  αλαλάζοντες, πάντες    εν   ευφροσύνῃ· του    Θεού  γαρ  η  Μήτηρ,  νυν΄ παρά  του  Αγγέλου, παραδόξως  υμνείται·    διο    ως    Θεοτόκον    αεί,   ταύτην   δοξάζομεν.

 

Έτερον   Απολυτίκιον.  Ήχος   α’.   Της    ερήμου   πολίτης.       
Τη  σεπτή  σου  Εικόνι  Γαβριήλ  ο  Αρχάγγελος,   καταπτάς    εν   σχήματι  ξένω,   την    ωδήν  σοι  ανέμελψεν,    Άξιόν    εστιν    ως    αληθώς, την μόνην   μακαρίζειν  σε   Αγνή,   ως    Μητέρα    του   των    όλων Δημιουργού,   και   σώζουσαν   τους   κράζοντας·    δόξα    τοις     θαυμασίοις    σου    Αγνή,    δόξα   τοις   μεγαλείοις    σου,    δόξα   τη    προς    ημάς   σου   προνοίᾳ    Άχραντε.

Κοντάκιον.  Ήχος  δ’.  Επεφάνης    σήμερον.

Εορτάζει  σήμερον άπας ο Άθως, ότι ύμνοις    δέδεκται,   υπό   Αγγέλου θαυμαστώς, σου της Αγνής Θεομήτορος, ήν πάσα κτίσις γεραίρει δοξάζουσα.

 

Έτερον    Κοντάκιον. Ήχος    πλ. δ’. Τη    υπερμάχω.        
Ως    επιστάς    απ’  ουρανού    εν    ξένω    σχήματι

Ο    Γαβριήλ   τον    Μοναστήν    εμυσταγώγησε

Μακαρίζει    και     υμνείν    σε    αξίως    Κόρη.

Αλλ’  ημείς   τούτου    την    μνείαν    εορτάζοντες

Την     πολλήν    σου   προς   ημάς    υμνούμεν    πρόνοιαν 
Και   βοώμέν   σοι,   χαίρε    Άθω   η    έφορος.

Μεγαλυνάριον.
Άξιον   υμνείν  σε δια παντός, την   Θεού   Μητέρα,   και   προστάτιν   των  γηγενών, παρά του Αγγέλου, Παρθένε διδαχθέντες, υμνούμεν καθ’ εκάστην,   τα   μεγαλείά   σου.

 

 

 

Synaxis Theotokos of Virgin Mary of "Axion Estin" in Holy Mountain

 

 

 

The sacred image of Our Lady of Axion Estin is preserved in the church of the Protatos of Mount Athos in Karyes. This temple was built in 843 AD, was raised by Saint Athanasius Athonite and was hagiographed in the 13th century AD. by the famous hagiographer Emmanuel Panselinos.

According to tradition, a monk, who lived near Karyes with a young subordinate, left the cell one night because he had to go to the church of Protatos to attend an alert. When it was night, the testator, who was left alone, heard late at night knocking on the door and opening it he saw an elderly monk asking for hospitality. At midnight the old man and the testament began to chant the Sequence together. As soon as the time came to chant "Timothy", the old man took up the test in his chanting by saying, "Praise be to Theotokos, the immaculate and the indomitable and Mother of our God". The young essay heard this hymn for the first time. So he told the elder to write these words to him to praise the Virgin. The old man accepted and wrote the hymn on a stone, which became soft as a candle, and said to the young practitioner: "From now on you and all the Orthodox will look for this hymn." The old monk, after saying that he was called Gabriel, disappeared.

As soon as the old monk returned, his tester showed him the stone and searched for the hymn he had heard. The elder immediately distinguished himself by the miraculous event and ran to convey the miraculous object to the elders of the neighboring monastery. It was thus reported that the mysterious visitor was Archangel Gabriel, who had come down from heaven to teach a new hymn in honor of the Virgin Mary.

The stone carved by Archangel Gabriel was sent to the Patriarch of Constantinople Nikolaos Chrysoberg (984 - 996 AD), who approved the introduction of this angelic hymn to the working life of the Church.

Saint Nicodemus of Mount Athos states that this fact is very old, and this is attested by the Mines of the Church, where it is written on June 11: "On that day, the Synagogue of Archangel Gabriel under Adin". This happened in 982 AD.

The sacred image of Theodore is of the Eleusis or Glycophilous type and holds Jesus Christ on her right.

 

 

Absolutely. Sound d. Fast forward.

Fathers have been summoned, all over Athos, faithfully celebrating, nowadays rejoicing, and fervently boasting, all in favor of God, although Mother, now rather than the Angel, is paradoxically praised, as a Theotokos.

 

Other Apolitical. Sound a '. Desert Citizen.

Your sepulcher Icon Gabriel the Archangel, I swallow in the shape I know, your chant, O Axion as the true, they alone bless in Purity, as the Mother of all Creator, and they were saved by holding on to you; thank you for providing us with you!

It's close. Sound d. Impressive today.

Athos celebrates today that hymns accept, by Angel's admiration, of the Holy Themistor, if all masonry glorifies.

 

Another Kontakion. Sound d. I miss her.

As you look up from heaven at a strange shape

Gabriel convened the monastery

Blessings and praise to a worthy Daughter.

But we were celebrating it

Your lot to us in praise for our care

And bored you, happy Athos the Superintendent.

 

 

Magnificent.

Praise be to all, the Mother of God, and the protector of the natives, in spite of the Angel, Take what is learned, praise each one, your greatnesses.