Οι Άγιοι Κάρπος, Παπύλος, Αγαθόδωρος και Αγαθονίκη οι Μάρτυρες

 

Μαρτύρησαν  όταν  αυτοκράτορας  ήταν  ο  Δέκιος  (249 – 251),  σκληρότατος διώκτης  των  χριστιανών.  Όλοι,  πατρίδα  είχαν  την  Πέργαμο.

Ο  Κάρπος,  με  άρτια  γραμματική  μόρφωση,  ευσεβέστατος  και  με  πολλές υπηρεσίες  στην  Εκκλησία,  είχε  γίνει  επίσκοπος  Θυατείρων.

Ο  Παπύλος,  που  είχε  σπουδάσει  ιατρική  και  πρόσφερε τις υπηρεσίες του  αμισθί,  έγινε  διάκονος  και  άμεσος  συνεργάτης  του  Κάρπου.

Ο Αγαθόδωρος, ψυχή  εκλεκτή  και  πιστή,  ήταν  υπηρέτης  στην  επισκοπή  Θυατείρων.

Όταν  και  τους τρεις συνέλαβε ο ανθύπατος Ουαλέριος, ομολόγησαν μπροστά του με παρρησία τον Χριστό. Τότε ο Ουαλέριος τους είπε:  «Οι χριστιανοί  είναι δεισιδαίμονες, ανίκανοι, χωρίς ανώτερα αισθήματα.  Εσείς,  σαν  μορφωμένοι  άνθρωποι,  αμέσως  πρέπει  να  τους  αρνηθείτε».

Στην  κατηγορία  αυτή,  απάντησε ο Επίσκοπος Κάρπος με τα λόγια του Απ. Παύλου.  Μια  απάντηση  που  ίσχυε,  ισχύει  και  θα  ισχύει  στους αιώνες, για το φρόνημα των συνειδητών χριστιανών. Είπε λοιπόν:  «Κοπιώμεν  εργαζόμενοι ταις ιδίαις χερσί λοιδορούμενοι ευλογούμεν, διωκόμενοι ανεχόμεθα, βλασφημούμενοι παρακαλούμεν», που σημαίνει,  εμείς  οι  χριστιανοί  βασιλιά,  κοπιάζουμε  με τα ίδια μας τα χέρια. Έπειτα, την ώρα που οι άπιστοι μας βρίζουν και μας περιγελούν, εμείς  ευχόμαστε  αγαθά  γι’ αυτούς.  Ενώ  μας καταδιώκουν, τους δείχνουμε  ανοχή,  ενώ μας  συκοφαντούν,  απαντούμε  με  λόγια γλυκά και παρακλητικά.          
Εκνευρισμένος  ο  Ουαλέριος  από  την  απάντηση,  αφού  τους  βασάνισε, μαζί  με  την  αδελφή  του  Παπύλου  Αγαθονίκη,  όλους  τους  αποκεφάλισε.

Απολυτίκιον. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.          
Βίον  ένθεον,  διαδραμόντες, Χριστού ώφθητε, συγκληρονόμοι, δι’ αθλήσεως εχθρόν τροπωσάμενοι, Κάρπε σοφέ και κλεινέ Αγαθόδωρε, Αγαθονίκη και Πάπυλε ένδοξε. Θείοι Μάρτυρες, Χριστώ  τω Θεώ πρεσβεύσατε,  δωρήσασθαι  ημίν  το  μέγα  έλεος.

Κοντάκιον. Ήχος δ’. Ο υψωθείς εν τω Σταυρώ.     
Ως θησαυρόν πολυτελή ο Δεσπότης, και κρήνην βρύουσαν κρουvούς ιαμάτων, τοις επί γης παρέσχετο τα λείψανα υμών· νόσους μεv καθαίροντα, παθημάτωv ποικίλωv, χάριν δε βραβεύοντα, ταις ψυχαίς αενάως· διο συμφώvως Κάρπε την υμών, Πάπυλε πόθω, τελούμεv πανήγυριv.

Μεγαλυνάριον.
Κάρπωμα  προσήχθητε λογικόν, άνθραξι των άθλων, τω τυθέντι υπέρ ημών,  Πάπυλε και  Κάρπε, συν τω Αγαθοδώρω, και  τη  Αγαθονίκη·  διο δεδόξασθε.

 

Agios Karpos, Papylos, Agathodoros and Agathoniki the Martyrs

 

 

They martyred when the emperor was Decius (249 - 251), a fierce persecutor of Christians. Everyone had Pergamon as their homeland.

Karpos, with perfect grammar education, pious and with many services in the Church, had become bishop of Thyateira.

Papylos, who had studied medicine and offered his services unpaid, became a deacon and a direct collaborator of Karpos.

Agathodoros, an exquisite and faithful soul, was a servant in the diocese of Thyateira.

When all three were arrested by the viceroy Valerios, they openly confessed Christ before him. Then Valerius told them: "Christians are superstitious, incompetent, without superior feelings. You, as educated people, must immediately reject them. "

To this accusation, Bishop Karpos answered with the words of Apostle Paul. An answer that has been valid, is valid and will be valid for centuries, for the conscience of conscious Christians. So he said: "We work hard, we work hard, we are blessed, we are persecuted, we are tolerated, we are cursed, please", which means, we Christian kings, we work with our own hands. Then, when the unbelievers curse us and make fun of us, we wish them well. While they persecute us, we show them tolerance, while they slander us, we respond with sweet and pleasing words.

Annoyed by the answer, Valerios, after torturing them, together with Papilos Agathonikis' sister, beheaded them all.

 

 

Apolitikion. Ήχος γ ’. Divine faith.

Bion entheon, diadramontes, Christ ouftite, co-heirs, modified by sport enemy, Karpe safe and close Agathodore, Agathoniki and Papile glorified. Divine Witnesses, Christ of God, you have been an ambassador, grant me great mercy.

 

 

Κοντάκιον. Ήχος δ ’. The one who is exalted in the Cross.

As a luxurious treasure, the Despot, and a fountain was filled with croaking potions, the relics of which were provided on the earth;

 

 

Μεγαλυνάριον.

Carpoma, pay attention to reason, charcoal of deeds, of what happened to us, Papyle and Carpe, plus Agathodoros, and Agathoniki;