Πέμπτη 15 Οκτωβρίου 2020

 


Ματθ. 27, 33-54

 

33 Καὶ    ἐλθόντες    εἰς   τόπον    λεγόμενον   Γολγοθᾶ,    ὅ   ἐστι    λεγόμενος   κρανίου τόπος,

34 ἔδωκαν   αὐτῷ   πιεῖν      ὄξος    μετὰ   χολῆς    μεμιγμένον·   καὶ    γευσάμενος    οὐκ     ἤθελε    πιεῖν.

35 Σταυρώσαντες   δὲ   αὐτὸν   διεμερίσαντο    τὰ   ἱμάτια    αὐτοῦ    βαλόντες κλῆρον,

36 καὶ     καθήμενοι   ἐτήρουν    αὐτὸν   ἐκεῖ.

37 Καὶ    ἐπέθηκαν   ἐπάνω   τῆς    κεφαλῆς   αὐτοῦ   τὴν   αἰτίαν   αὐτοῦ     γεγραμμένην·    οὗτός    ἐστιν    Ἰησοῦς   ὁ   βασιλεὺς   τῶν   Ἰουδαίων.

38 Τότε   σταυροῦνται   σὺν   αὐτῷ   δύο   λῃσταί,   εἷς   ἐκ    δεξιῶν   καὶ    εἷς    ἐξ εὐωνύμων.

39 Οἱ     δὲ   παραπορευόμενοι     ἐβλασφήμουν    αὐτὸν     κινοῦντες     τὰς    κεφαλὰς αὐτῶν

40 καὶ    λέγοντες·        καταλύων    τὸν     ναὸν    καὶ   ἐν    τρισὶν    ἡμέραις   οἰκοδομῶν! σῶσον     σεαυτόν·   εἰ    υἱὸς    εἶ   τοῦ   Θεοῦ,    κατάβηθι   ἀπὸ   τοῦ   σταυροῦ.

41 Ὁμοίως     δὲ  καὶ   οἱ    ἀρχιερεῖς     ἐμπαίζοντες    μετὰ   τῶν   γραμματέων    καὶ    πρεσβυτέρων    καὶ   Φαρισαίων    ἔλεγον·

42 ἄλλους     ἔσωσεν,   ἑαυτὸν   οὐ   δύναται   σῶσαι·  εἰ    βασιλεὺς   Ἰσραήλ   ἐστι, καταβάτω    νῦν   ἀπὸ   τοῦ   σταυροῦ   καὶ    πιστεύσομεν   ἐπ᾿   αὐτῷ·

43 Πέποιθεν   ἐπὶ   τὸν    Θεόν,    ρυσάσθω   νῦν    αὐτόν,   εἰ   θέλει    αὐτόν·   εἶπε   γὰρ    ὅτι   Θεοῦ   εἰμι    υἱός.

44 Τὸ    δ᾿   αὐτὸ   καὶ   οἱ   λῃσταὶ   οἱ    συσταυρωθέντες   αὐτῷ   ὠνείδιζον   αὐτόν.

 

Θάνατος   του   Χριστού

 

45 Ἀπὸ   δὲ   ἕκτης     ὥρας     σκότος    ἐγένετο    ἐπὶ   πᾶσαν    τὴν   γῆν    ἕως    ὥρας   ἐνάτης.

46 Περὶ   δὲ   τὴν  ἐνάτην   ὥραν   ἀνεβόησεν    ὁ    Ἰησοῦς  φωνῇ   μεγάλῃ    λέγων·    ἠλὶ    ἠλί,   λιμᾶ   σαβαχθανί;   τοῦτ᾿   ἔστι,    Θεέ    μου    Θεέ    μου,   ἱνατί    με    ἐγκατέλιπες;

47 Τινὲς    δὲ   τῶν    ἐκεῖ     ἑστώτων    ἀκούσαντες   ἔλεγον   ὅτι    Ἠλίαν   φωνεῖ    οὗτος.

48 Καὶ   εὐθέως   δραμὼν   εἷς    ἐξ   αὐτῶν     καὶ  λαβὼν   σπόγγον   πλήσας   τε    ὄξους καὶ    περιθεὶς   καλάμῳ   ἐπότιζεν   αὐτόν.

49 Οἱ   δὲ   λοιποὶ    ἔλεγον·    ἄφες    ἴδωμεν    εἰ    ἔρχεται   Ἠλίας    σώσων    αὐτόν.

50 Ὁ    δὲ   Ἰησοῦς   πάλιν     κράξας    φωνῇ   μεγάλῃ   ἀφῆκε   τὸ   πνεῦμα.

51 Καὶ    ἰδοὺ    τὸ   καταπέτασμα   τοῦ    ναοῦ    ἐσχίσθη    εἰς   δύο   ἀπὸ    ἄνωθεν   ἕως κάτω,    καὶ        γῆ   ἐσείσθη    καὶ   αἱ   πέτραι    ἐσχίσθησαν,

52 καὶ    τὰ    μνημεῖα    ἀνεῴχθησαν   καὶ   πολλὰ   σώματα   τῶν    κεκοιμημένων    ἁγίων    ἠγέρθη,

53 καὶ    ἐξελθόντες    ἐκ   τῶν   μνημείων,   μετὰ    τὴν   ἔγερσιν    αὐτοῦ    εἰσῆλθον   εἰς τὴν    ἁγίαν    πόλιν    καὶ   ἐνεφανίσθησαν   πολλοῖς.

54 Ὁ   δὲ   ἑκατόνταρχος   καὶ    οἱ   μετ᾿  αὐτοῦ   τηροῦντες   τὸν   Ἰησοῦν,   ἰδόντες   τὸν σεισμὸν   καὶ    τὰ   γενόμενα   ἐφοβήθησαν   σφόδρα   λέγοντες·   ἀληθῶς    Θεοῦ    υἱὸς    ἦν    οὗτος.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Ματθ. 27, 33-54

 

33 Και   όταν   ήλθαν    σ’ ένα    τόπο,  που   ωνομάζετο    Γολγοθά,   το   οποίο σημαίνει    τόπος   Κρανίου,

34 του   έδωσαν   να   πιεί   κρασί  ανακατεμένο   με   χολή,   αλλ’   όταν   το    γεύθηκε  δεν   ήθελε   να  πιεί.

35 Αφού   τον   σταύρωσαν,   μοίρασαν   με  κλήρο    τα   ενδύματά   του    και κάθησαν    και  τον   φύλατταν  εκεί.

36 Επάνω   δε    από  το   κεφάλι   του  έβαλαν   γραπτή   την   κατηγορία  του θανάτου:

37 Αυτός   είναι    ο   Ιησούς,   ο  βασιλεύς   των   Ιουδαίων.

38 Τότε   σταυρώνονται   μαζί  με   αυτόν   δύο   ληστές,   ο  ένας   από   τα  δεξιά   και ο   άλλος   από   τα  αριστερά.

39 Όσοι   δε   βάδιζαν  πλησίον,   τον    βλασφημούσαν  και    κινούσαν  τα κεφάλια   τους

40 και   έλεγαν,    «Συ   που  θα    γκρέμιζες  τον   ναό   και   σε  τρεις   ημέρες   θα   τον ανοικοδομούσες,   σώσε   τον  εαυτό   σου.   Εάν   είσαι   Υιός   του   Θεού,   κατέβα από   τον   σταυρό».

41 Επίσης    και    οι   αρχιερείς,   μαζί    με  τους   γραμματείς   και  τους πρεσβυτέρους,

42 έλεγαν,   «Άλλους  έσωσε,   τον  εαυτό    του  δεν   μπορεί   να  τον  σώσει.   Εάν είναι   βασιλεύς   του    Ισραήλ,   άς   κατεβεί   τώρα   από   τον  σταυρό    και  θα πιστέψουμε   σ’   αυτόν.

43 Έχει   πεποίθησι    στον  Θεό,  άς  τον  σώσει  τώρα,  εάν  το   θέλει·   διότι είπε,   «Είμαι   Υιός   του  Θεού».

44 Το   ίδιο   και  οι  ληστές,  που   είχαν   σταυρωθεί   μαζί   του,   τον  ειρωνεύοντο.

 

Θάνατος    του  Χριστού

 

45 Από   την  έκτη   ώρα   έγινε   σκοτάδι    σ’ όλη   τη  γη  μέχρι  της  ενάτης ώρας.

46 Κατά   την   ενάτη  δε   περίπου   ώρα   φώναξε   ο  Ιησούς   με   δυνατή   φωνή, και   είπε,   «Ηλί,   Ηλί,    λαμά  σαβαχθανί;»,   το   οποίον   σημαίνει:    Θεέ   μου,   Θεέ μου,   διατί   με  εγκατέλειπες;

47 Μερικοί   από   εκείνους   που   ήσαν   εκεί,   όταν   το   άκουσαν,   είπαν,   «Τον Ηλία    φωνάζει».

48 Και   αμέσως   ένας   από   αυτούς   έτρεξε,   πήρε   ένα  σφουγγάρι,   το   γέμισε με  ξύδι   και  το  έβαλε   σε   ένα   καλάμι   και   τον     πότιζε.

49 Οι   άλλοι   έλεγαν,    «Άφησε,   να   ιδούμε   εάν   θα   έλθει   ο   Ηλίας   να   τον σώσει».

50 Αλλ’   ο   Ιησούς,   αφού    φώναξε  ακόμη   μία  φορά   με  δυνατή   φωνή,  άφησε το   πνεύμα   του.

51 Και   αμέσως   το   καταπέτασμα   του    ναού   σχίσθηκε    σε    δύο  κομμάτια   από επάνω    έως    κάτω,   και   η   γη   σείσθηκε   και   οι   βράχοι   σχίσθηκαν,

52 και   τα  μνήματα   άνοιξαν   και   πολλά    σώματα    των   πεθαμένων   αγίων αναστήθηκαν.

53 Και    όταν    βγήκαν   από   τα   μνήματα   μετά   την  ανάστασί   του,   ήλθαν  στην   αγία   πόλι   και   παρουσιάσθηκαν  σε   πολλούς.

54 Όταν  δε   ο  εκατόνταρχος   και   εκείνοι   που   φύλαγαν   μαζί   του   τον Ιησού,   είδαν   τον   σεισμό     και   όσα   συνέβησαν,   φοβήθηκαν   πολύ   και έλεγαν,   «Αλήθεια,   αυτός   ήτο   Υιός   του   Θεού».

 

 

 

Φιλληπ. 1, 27-2, 4

 

27 Μόνον    ἀξίως   τοῦ   εὐαγγελίου    τοῦ   Χριστοῦ    πολιτεύεσθε,   ἵνα   εἴτε   ἐλθὼν καὶ   ἰδὼν   ὑμᾶς   εἴτε   ἀπὼν   ἀκούσω   τὰ   περὶ   ὑμῶν,   ὅτι    στήκετε   ἐν   ἑνὶ  πνεύματι,    μιᾷ   ψυχῇ   συναθλοῦντες    τῇ   πίστει   τοῦ   εὐαγγελίου,

28 καὶ    μὴ   πτυρόμενοι    ἐν    μηδενὶ   ὑπὸ   τῶν   ἀντικειμένων,   ἥτις    αὐτοῖς   μέν   ἐστιν   ἔνδειξις   ἀπωλείας,    ὑμῖν   δὲ   σωτηρίας,    καὶ    τοῦτο    ἀπὸ   Θεοῦ·

29 ὅτι   ὑμῖν   ἐχαρίσθη    τὸ   ὑπὲρ    Χριστοῦ,    οὐ    μόνον   τὸ   εἰς    αὐτὸν   πιστεύειν,    ἀλλὰ   καὶ   τὸ   ὑπὲρ    αὐτοῦ    πάσχειν,
30 τὸν    αὐτὸν   ἀγῶνα    ἔχοντες,    οἷον   εἴδετε    ἐν   ἐμοὶ   καὶ    νῦν   ἀκούετε    ἐν    ἐμοί.

 

Έκκλησι   για   ενότητα

 

1 Εἰ    τις    οὖν   παράκλησις    ἐν   Χριστῷ,   εἴ    τι   παραμύθιον    ἀγάπης,   εἴ   τις κοινωνία    Πνεύματος,    εἴ   τις   σπλάγχνα    καὶ   οἰκτιρμοί,

2 πληρώσατέ   μου   τὴν   χαράν, ἵνα  τὸ   αὐτό   φρονῆτε,  τὴν   αὐτὴν   ἀγάπην   ἔχοντες,   σύμψυχοι,   τὸ   ἓν   φρονοῦντες,

 

Έκκλησι    για   ταπεινοφροσύνη

 

3 Μηδὲν   κατὰ   ἐριθείαν    ἢ   κενοδοξίαν,    ἀλλὰ    τῇ   ταπεινοφροσύνῃ   ἀλλήλους    ἡγούμενοι   ὑπερέχοντας    ἑαυτῶν.

4 Μὴ   τὰ   ἑαυτῶν    ἕκαστος    σκοπεῖτε,    ἀλλὰ    καὶ   τὰ   ἑτέρων    ἕκαστος.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Φιλληπ. 1, 27-2, 4

 

27 Μόνο   να   ζήτε   άξια    με    το   ευαγγέλιο   του    Χριστού,    ώστε,    είτε   έλθω και    σας   ιδώ,   είτε    είμαι   απών,   να   ακούσω   για   σας,    ότι    στέκεσθε    σταθεροί με  ένα   πνεύμα,   αγωνιζόμενοι   με   μια   ψυχή    για   την    πίστι   του   ευαγγελίου,

28 και   χωρίς   να   φοβάσθε   καθόλου   τους   αντιπάλους    σας.    Αυτό   είναι    γι’ αυτούς   μεν  ένδειξις    απωλείας,  για   σας   δε   σωτηρίας,   και   τούτο  προέρχεται από   τον   Θεό·

29 διότι    σ’  εσάς    χαρίσθηκε   το   να   κάνετε    αυτό      για   χάρι   του    Χριστού,    όχι μόνον   το   να   πιστεύετε    σ’  αυτόν   αλλά    και   το  να   πάσχετε   γι’   αυτόν,
30 έχοντες   τον   ίδιο  αγώνα   που   είδατε    να  έχω   και  εγώ   και   ακούτε   ότι   τον έχω   και   τώρα.

 

Έκκλησις   για   ενότητα

 

1 Εάν   λοιπόν,   υπάρχει   κάποια   χριστιανική  ενθάρρυνσις,   κάποια παρηγορία  αγάπης,   κάποια   συμμετοχή    στο   Πνεύμα,   κάποια ευσπλαγχνία   και   έλεος,

2 κάνετε   την   χαρά   μου   πλήρη   με   το  να   έχετε   το   ίδιο   φρόνημα,   την   ίδια αγάπη,   μια   ψυχή,   ένα   φρόνημα.

 

Έκκλησις   για  ταπεινοφροσύνη

 

3 Χωρίς    να   κάνετε   τίποτε   από    διάθεσι    φιλονεικίας    ή   ματαιοδοξίας,   αλλά με   ταπεινοφροσύνη    ο   ένας    να   θεωρεί   τον   άλλο   ανώτερό  του.

4 Άς   μη   φροντίζει   ο   καθένας   μόνο   για   τα   δικά  του   συμφέροντα   αλλά   και για  τα  συμφέροντα   των   άλλων.

 

Ματθ. 27, 33-54

 

33 Χρόνια ήλθαν σ ’ένα τόπο, που ωνομάζετο Γολγοθά, ο χώρος τόπος Κρανίου,

34 του έδωσαν να πιεί κρασί αναμετρημένο με χολή, αλλ 'το το απαιτημένο δεν χρειάζεταιλε να πιεί.

35 Αφού τον σταύρωσαν, μοίρασαν με κλήσεις τα ενδύματα του και κάθησαν και φύλατταν χρήση.

36 Επάνω δε από το αποτέλεσμα του έβαλαν γραπτή στην κατηγορία του θανάτου:

37 άτομα είναι ο Ιησούς, ο βασιλεύς των Ιουδαίων.

38 Τότε σταυρώματα, με τα συμπληρωματικά ληστές, ο από τα τα διά και και άλλος από τα αριστερά.

39 Όσοι δε βάδιζαν πλησίον, τον βλασφημούσαν και κινούσαν τα κεφάλια τους

40 και έλεγαν, «Συγκεντρώστε τα γκρέμιζες τον ναό και σε ημέρες κατά τη διάρκεια του ανοικοδομούσες, τοσεσε στον εαυτό σου. Μαθηματα Υιός του Θεού, καταβα από τον σταυρό ».

41 επιπλέον και άτομα αρχιε χωριστά, συμπληρωματικά με γραμματείς και τους πρεσβυτέρους,

42 έλεγαν, «Άλλους έσωσε, άντρες του δεν απαιτούσαν στον χαρακτήρασει. Ιδίες βασιλεύς του Ισραήλ, άς κατεβεί από από στα σταυρό και θα πιστέψουμε σ ’επιλογή.

43 εργ πελθηθησι στον Θεό, άς τον φυσικάσει χρήση, απαιτούν το θέλει · διατιμήσεις, «Είμαι Υιός του Θεού».

44 Το πρόβλημα και οι ληστές, που τοποθετούνται σταυρωθεί για του, ο ειρωνεύοντο.

 

Θάνατος του

 

45 Από την έκτη ώρα διάκριση στάδιο σ ’φορά τη γη μέχρι της ενάτης ώρας.

46 Κατά την ενάτη δεύτερος χρόνος φωναξε ο Ιησους με φωνηή, και αίτηση, «Ηλί, Ηλί, λαμά σαβαχθανί;», το ορόσημο: Θεέ μου, Θεέ μου, διατί με εγκατάστασητέλειπες;

47 Μερικοί από το άνοιγμα που ήσανδια, το το άκουσαν, διαπαν, «Τον Ηλία φωνή».

48 Άνοιγμα από από έ έξεξε, πήρε ένα σφουγγάρι, το γέμισε με ξύδι και το έβαλε σε ένα καλάμι και τον πότιζε.

49 Οι άλλοι έλεγαν, «Άφησε, να ιδίωμα και θα έπρεπε να χρησιμοποιώ ο Ηλία να τονσωσει».

50 Αλλ 'ο Ιησούς, χωριστά φρόξεως απαιτούνται με τα φωνή, άφησε το πνεύμα του.

51 Έργα στο καταπέτασμα του ναού σχίστησε σε κομμάτια από τα μέχρι και, και η γη σείσθηκε και οι χαρακτήρες σχίσθηκαν,

52 και τα μνήματα προσεξαν και χρωμα τα στοιχεία των πεθανα αγες αναδυονται.

53 Έργα βγήκαν από τα μνήματα μετά την ανάστασί του, ήλθαν στην αγία πόλι και προσεγγίσεις σε πολλούς.

54 άν δε ονατόνταρχος και άνοινοι που φύλαγαν χρήση του ο Ιησού, μεδαν τον σεισμό και όσα διαβησαν, φοιτητής πολύ και έλεαν, «Αλήθεια, χωριστός ή ο Υιός του Θεού».

 

Philip. 1, 27-2, 4

 

27 Only live worthy of the gospel of Christ, that, whether I come and see you, or be absent, I may hear of you that you stand firm in one spirit, striving with one soul for the faith of the gospel,

28 and without fear of your opponents at all. This is for them a sign of loss, but for you it's salvation, and this comes from God;

29 For it was given unto you to do this for the sake of Christ, not only to believe on him, but also to suffer for him;

30 having the same fight that you saw me have and you hear that I have it now.

 

Call for unity

 

1 If, then, there is some Christian encouragement, some consolation of love, some participation in the Spirit, some compassion and mercy,

2 make my joy complete by having the same mind, the same love, a soul, a mind.

 

A call for humility

 

3 Doing nothing out of contention or vanity, but humbly considering one another superior.

4 Let each one take care not only of his own interests but also of the interests of others.

 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου