Ο Άγιος Λογγίνος ο Εκατόνταρχος

 

Ήταν  επικεφαλής  αξιωματικός  των  ρωμαίων  στρατιωτών, στην εκτέλεση της θανατικής καταδίκης του Χριστού. Όταν εκτελούσε τη διαταγή  του  Πιλάτου,  αγνοούσε  ποιος  ήταν  ο  Ιησούς,  γι’ αυτό  παρέστη σε  όλη  την  διάρκεια  της  φρικτής  τραγωδίας.  Όμως  η  ψυχή  του Λογγίνου δεν είχε τις φαρισαϊκές παρωπίδες και την αχρειότητα των ρωμαίων στρατιωτών. Είδε σε βάθος το θύμα και  πρόσεξε σ’ αυτό  την αγαθότητα,  τη  σεμνότητα,  αλλά  και  την  γαλήνη  που  το  διέκρινε.

Μετά  τον θάνατο του  Κυρίου, όταν είδε το  καταπέτασμα του  Ναού  να σχίζεται  στα  δυο,   την γη  να σείεται, τις πέτρες να ραγίζουν και  τα μνημεία  να  ανοίγουν,  φωτίσθηκε  ακόμα  περισσότερο.  Δε  χωρούσε πλέον  καμιά  αμφιβολία μέσα του,  και  με  όλη  του  την  δύναμη  διακήρυξε κάτι, που όλοι όσοι έχουν καθαρά τα μάτια της ψυχής τους στην παντοδυναμία  του  Κυρίου  διακηρύττουν:  «Αληθώς  ο  άνθρωπος  ούτος υιός  ήν  Θεού».  Αλήθεια,  ο  άνθρωπος αυτός ήταν υιός Θεού, ο Θεάνθρωπος Σωτήρ του κόσμου.       
Η  είδηση  ότι  ο  Λογγίνος  ασπάσθηκε  και  κήρυττε  την  χριστιανική  πίστη, εξήγειρε την μανία των  Ιουδαίων, και με ενέργειές τους στη ρωμαϊκή  εξουσία,  τον  αποκεφάλισαν.

Απολυτίκιον. Ήχος α’. Του λίθου σφραγισθέντος.          
Τον Ήλιον  της  δόξης  Σταυρώ προσηλωθέντα, και τοις εν σκιά του θανάτου εκλάμποντα ως είδες, ηυγάσθης αυτού ταις αστραπαίς, και ήθλησας  Λογγίνε  ευσεβώς·  δια τούτο νοσημάτων παντοδαπών, λυτρούσαι τους εκβοώντας· δόξα τω δεδωκότι σοι ισχύν, δόξα τω σε στεφανώσαντι,  δόξα  τω   ενεργούντι  δια  σου,  πάσιν  ιάματα.

Κοντάκιοv. Ήχος δ’. Επεφάνης σήμερον.    
Ευφροσύνως γέγηθεν η Εκκλησία, εν τη μνήμη σήμερον, του αοιδίμου Αθλητού  Λογγίνου ανακραυγάζουσα· Συ μου το κράτος Χριστέ  και στερέωμα.

Μεγαλυνάριον.
Κῆρυξ  και  αυτόπτης  ώφθης  τρανώς,  του  σαρκί  παθόντος,  ευδοκίᾳ Λόγου Θεού· ευθαρσώς  γαρ τούτου, την έγερσιν  κηρύττων, υπέρ αυτού Λογγίνε,  προθύμως  τέθυσαι.

 

Saint Logginos the Centurion

 

 

 

He was the chief officer of the Roman soldiers, in the execution of the death sentence of Christ. When he obeyed Pilate, he did not know who Jesus was, so he was present throughout the horrific tragedy. But the soul of Loginus did not have the Pharisaic blinders and the uselessness of the Roman soldiers. He saw the victim in depth and noticed in him the kindness, the modesty, but also the peace that distinguished him.

After the death of the Lord, when he saw the veil of the Temple split in two, the earth shaking, the stones cracking and the monuments being opened, he was even more enlightened. There was no longer any doubt in him, and with all his might he proclaimed something that all who have the clear eyes of their soul in the omnipotence of the Lord proclaim: "Truly this man is the son of God." Truly, this man was the son of God, the God-man Savior of the world.

The news that Loginus had embraced and preached the Christian faith aroused the fury of the Jews, and by their actions in Roman power, they beheaded him.

 

 

Apolitikion. Ήχος α ’. Of the stone sealed.

The Sun of glory The cross is fixed, and the ones in the shadow of death shining as you saw, the lightning strikes him, and you sway Loggine piously; δια σου, πάσιν ιάματα.

 

 

Κοντάκιοv. Ήχος δ ’. Eminent today.

The Church rejoiced with joy, in the memory of today, of the eloquent Athlete Logginos, crying out; With me, the Christ state and firmness.

 

 

Μεγαλυνάριον.

Κῆρυξ και αυτοπτης ώφθης τρανώς, του σαρκί παθόντος, ευδοκίᾳ Λόγου Θεού;