Λουκᾶ  5, 27-32

 

27 Καὶ   μετὰ   ταῦτα   ἐξῆλθε   καὶ   ἐθεάσατο    τελώνην   ὀνόματι    Λευίν, καθήμενον    ἐπὶ    τὸ   τελώνιον,     καὶ   εἶπεν    αὐτῷ· ἀκολούθει    μοι.

28 Καὶ   καταλιπὼν    ἅπαντα   ἀναστὰς     ἠκολούθησεν   αὐτῷ.

29 Καὶ    ἐποίησε   δοχὴν    μεγάλην    Λευῒς    αὐτῷ   ἐν    τῇ   οἰκίᾳ    αὐτοῦ,   καὶ    ἦν    ὄχλος τελωνῶν     πολὺς     καὶ   ἄλλων     οἳ   ἦσαν    μετ᾿   αὐτῶν   κατακείμενοι.

30 Καὶ   ἐγόγγυζον    οἱ    γραμματεῖς    αὐτῶν    καὶ    οἱ    Φαρισαῖοι    πρὸς    τοὺς μαθητὰς    αὐτοῦ   λέγοντες·   διατί   μετὰ   τῶν   τελωνῶν   καὶ    ἁμαρτωλῶν   ἐσθίετε   καὶ   πίνετε;

31 Καὶ    ἀποκριθεὶς    ὁ    Ἰησοῦς   εἶπε   πρὸς   αὐτούς·    οὐ   χρείαν    ἔχουσιν    οἱ    ὑγιαίνοντες    ἰατροῦ,    ἀλλ᾿   οἱ   κακῶς    ἔχοντες·

32 οὐκ     ἐλήλυθα    καλέσαι    δικαίους,    ἀλλὰ    ἁμαρτωλοὺς   εἰς    μετάνοιαν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά  5, 27-32

 

27 Κατόπιν,   όταν    βγήκε,  είδε  ένα   τελώνη,   ονομαζόμενο   Λευΐ,   να κάθεται     στο   τελωνείο   και  του   είπε,   «Ακολούθησέ    με».

28 Αυτός   σηκώθηκε,  άφησε   όλα   πίσω,   και  τον   ακολούθησε.

29 Και    ο   Λευίς   του  έκανε   μεγάλο   γεύμα    στο   σπίτι    του    και   υπήρχαν πολλοί   τελώνες     και   άλλοι    μαζί   τους    στο   τραπέζι.

30 Και   παρεπονούντο   οι   Φαρισαίοι   και   οι   γραμματείς   και  έλεγαν     στους μαθητές  του,   «Γιατί   τρώγετε   και   πίνετε    μαζί   με   τους    τελώνες    και   τους αμαρτωλούς;».

31 Και      ο   Ιησούς   τους   απεκρίθη,     «Δεν   έχουν    οι   υγιείς   ανάγκη    ιατρού    αλλ’ οι   ασθενείς·

32 δεν   ήλθα   να   καλέσω     δικαίους   αλλά     αμαρτωλούς    σε    μετάνοια».

 

Α΄Κορ. 15, 39—45

 

39 Οὐ   πᾶσα    σὰρξ    ἡ    αὐτὴ    σάρξ,     ἀλλὰ    ἄλλη    μὲν    ἀνθρώπων,   ἄλλη     δὲ    σὰρξ κτηνῶν,     ἄλλη    δὲ    ἰχθύων,    ἄλλη    δὲ   πετεινῶν.

40 Καὶ    σώματα    ἐπουράνια,    καὶ    σώματα    ἐπίγεια·   ἀλλ᾿    ἑτέρα   μὲν   ἡ   τῶν    ἐπουρανίων   δόξα,    ἑτέρα    δὲ    ἡ    τῶν    ἐπιγείων.

41 Ἄλλη    δόξα    ἡλίου,    καὶ   ἄλλη    δόξα    σελήνης,   καὶ    ἄλλη    δόξα    ἀστέρων·   ἀστὴρ    γὰρ    ἀστέρος    διαφέρει    ἐν    δόξῃ.

42 Οὕτω    καὶ    ἡ    ἀνάστασις    τῶν    νεκρῶν.    σπείρεται    ἐν    φθορᾷ,    ἐγείρεται    ἐν    ἀφθαρσίᾳ·

43 σπείρεται    ἐν    ἀτιμίᾳ,    ἐγείρεται    ἐν    δόξῃ·    σπείρεται     ἐν    ἀσθενείᾳ,    ἐγείρεται     ἐν    δυνάμει·

44 σπείρεται    σῶμα    ψυχικόν,    ἐγείρεται    σῶμα   πνευματικόν.   Ἔστι    σῶμα ψυχικόν,     καὶ    ἔστι    σῶμα    πνευματικόν.

45 Οὕτω    καὶ    γέγραπται·    ἐγένετο    ὁ     πρῶτος    ἄνθρωπος     Ἀδὰμ   εἰς     ψυχὴν ζῶσαν·     ὁ    ἔσχατος    Ἀδὰμ    εἰς   πνεῦμα   ζωοποιοῦν·

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄Κορ. 15, 39—45

 

39 Δεν   είναι    κάθε  σάρκα    η   ίδια   σάρκα,  αλλ’   άλλη   είναι    η  σάρκα   των ανθρώπων,   άλλη    η   σάρκα   των    κτηνών,  άλλη   των   ψαριών,   άλλη  των πτηνών.

40 Υπάρχουν   σώματα   επουράνια   και   σώματα   επίγεια.   Αλλά   άλλη   είναι    η λαμπρότης    των   επουρανίων,   άλλη    των   γηΐνων.

41 Άλλη    είναι     η   λαμπρότης    του   ηλίου,    άλλη   της   σελήνης   και   άλλη    η λαμπρότης   των   αστέρων,    διότι   αστέρι   από   αστέρι   διαφέρει   κατά   την λάμψι.

42 Έτσι    είναι    και   με   την   ανάστασι   των   νεκρών.  Εκείνο   που    σπέρνεται είναι   φθαρτό,   εκείνο   που   ανασταίνεται   άφθαρτο.

43 Σπέρνεται   άδοξο,   ανασταίνεται   ένδοξο,    σπέρνεται    σε  κατάστασι αδυναμίας,   ανασταίνεται    σε  κατάστασι    δυνάμεως,

44 σπέρνεται   σώμα   φυσικό,   ανασταίνεται   σώμα   πνευματικό.   Υπάρχει σώμα   φυσικό,   υπάρχει   και    σώμα  πνευματικό.

45 Έτσι    είναι    γραμμένο:   Έγινε    ο   πρώτος   άνθρωπος,   ο   Αδάμ,    όν  ζωντανό·   ο   τελευταίος   Αδάμ   πνεύμα    που   δίνει   ζωή.

 

Luke 5: 27-32

 

27 And when he was gone out, he saw a publican, named Levi, sitting at the receipt of custom: and he saith unto him, Follow me.

28 And he arose, and left all, and followed him.

29 And Levi made him a great meal in his house; and there were many publicans and others with them at the table.

30 And the Pharisees and scribes complained, and said unto his disciples, Why do ye eat and drink with the publicans and sinners?

31 And Jesus answered and said unto them, They that are whole have no need of a physician, but they that are sick;

32 I came not to call the righteous, but sinners to repentance.

 

Α΄Cor.  15, 39-45

 

39 Not every flesh is the same flesh, but the flesh of men is different, the flesh of beasts is different, the flesh of fish is different, the flesh of birds is different.

40 There are heavenly bodies and earthly bodies. But the splendor of the heavens is different from that of the earth.

41 Another is the splendor of the sun, another of the moon, and another of the splendor of the stars, for it differs from star to star in brightness.

42 So it is with the resurrection of the dead. That which is sown is incorruptible, that which is raised is incorruptible.

43 Sown ungodly, resurrected glorious, sown in a state of weakness, resurrected in a state of strength,

44 a physical body is sown, a spiritual body is resurrected. There is a physical body, there is also a spiritual body.

45 Thus it is written: The first man, Adam, became living; the last Adam, the life-giving spirit.