Αυτή έγινε
στη Νίκαια το 787, επί βασιλέως
Κωνσταντίνου και Ειρήνης, της μητέρας του, και επί Αδριανού
Πάπα Ρώμης, Ταρασίου Κωνσταντινουπόλεως, Πολιτιανού Αλεξανδρείας, Θεοδωρήτου
Αντιοχείας και Ηλία
Ιεροσολύμων.
Συνολικά οι Πατέρες που
έλαβαν μέρος στη
Σύνοδο αυτή ήταν 365 και
αναθεμάτισαν την αιρεση
των εικονομάχων. Διατύπωσαν, ότι
η τιμή και
η προσκύνηση της Εικόνας
διαβαίνει στο πρωτότυπο (δηλαδή
στον εικονιζόμενο Άγιο) και
όχι στα καθ’
αυτό ξύλο και
χρώμα της εικόνας.
Η μνήμη της
Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου
τιμάται την
πρώτη Κυριακή μετά την
11η Οκτωβρίου.
Απολυτίκιον. Ήχος
α’. Της ερήμου
πολίτης.
Της
Εβδόμης Συνόδου τους Πατέρας υμνήσωμεν, ως της Εκκλησίας φωστήρας και θερμούς
αντιλήπτορας· Εικόνα γαρ την θείαν του
Χριστού, εκήρυξαν τιμάσθαι ευσεβώς,
καθελόντες των αιρέσεων
την οφρύν, και προς αυτούς βοήσωμεν· Δόξα τω ενισχύσαντι
υμάς, δόξα τω στεφανώσαντι, δόξα τω βεβαιούντι
δι’ υμών, πίστιν
την Ορθόδοξον.
Έτερον Απολυτίκιον. Ήχος
πλ. δ’.
Υπερδεδοξασμένος εί Χριστέ
ο Θεός ημών,
ο φωστήρας επί
γης, τους Πατέρας ημών θεμελιώσας, και
δι’ αυτών, προς την αληθινήν
πίστιν πάντας ημάς οδηγήσας· Πολυεύσπλαγχνε δόξα σοι.
Έτερον Απολυτίκιον.
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ταις θείαις του Πνεύματος,
και επταρίθμοις αυγαίς,
Πατέρες οι
ένθεοι, καταυγασθέντες τον νουν,
Εβδόμην συνέλευσιν, ήθροισαν
εκ περάτων, εν Νικαία
τη πόλει, ιδρύσαντες θεοφρόνως,
τας πανσέπτους Εικόνας. Αυτών μετ’
ευφροσύνης, τη
μνήμη άσωμεν.
Κοντάκιον. Ήχος
πλ. β’. Χειρόγραφον εικόνα.
Εκ Πατρός εκλάμψας,
Υιός αρρήτως, εκ
γυναικός ετέχθη διπλούς
τη φύσει· Όν ειδότες
ουκ αρνούμεθα, της
μορφής το εκτύπωμα·
αυτό δε ευσεβώς ανιστορούντες, σέβομεν
πιστώς· και δια
τούτο, την αληθινήν πίστιν κρατούσα, η
Εκκλησία ασπάζεται, την
εικόνα της Χριστού ενανθρωπήσεως.
Μεγαλυνάριον.
Τους
θείους Πατέρας τους την σεπτήν, Σύνοδον Εβδόμην, συγκροτήσαντας ιερώς,
και τετιμηκότας, Εικόνας
τας αγίας, ασμάτων συμφωνία, ανευφημήσωμεν.
Έτερον
Μεγαλυνάριον.
Επί το πρωτότυπον η τιμή,
των σεπτών Εικόνων
διαβαίνει ως αληθώς, ώσπερ οι Πατέρες, Συνόδου
της Εβδόμης, ετράνωσαν πανσόφως· ούς μεγαλύνωμεν.
Memory of the Seventh
Ecumenical Council
It took place in Nicaea in
787, during the reign of Constantine and Irene, his mother, and under Hadrian,
Pope of Rome, Tarasius of Constantinople, Politanus of Alexandria, Theodoret of
Antioch, and Elijah of Jerusalem.
In total, the Fathers who
took part in this Synod were 365 and cursed the sect of the iconoclasts. They
stated that the honor and worship of the Icon goes to the original (that is, to
the depicted Saint) and not to the wood and color of the image itself.
The memory of the Seventh
Ecumenical Council is commemorated on the first Sunday after October 11.
Apolitikion. Ήχος α ’. The desert citizen.
At the Seventh Synod, let
us praise their Fathers, as the Church's advocate and warm-hearted person; You,
believe in the Orthodox.
Ετερον Απολυτίκιον. Sound pl. d ’.
Exalted in Christ, our
God, the Savior on earth, You have founded our Fathers, and through them you
have always guided us to the true faith;
Ετερον
Απολυτίκιον. Ήχος δ ’. Quick prejudged.
The uncles of the Spirit,
and the seven-headed eggs, the fathers of the gods, enlightened in the mind, in
the Seventh Assembly, gathered from the end, in Nicaea the city, founding the
pious Septus of the Icon. Of those with joy, let us save the memory.
Κοντάκιον. Sound pl. b ’. Handwritten image.
From the Father you shone,
the Son implicitly, from a woman he was doubled by nature; .
Μεγαλυνάριον.
To their uncle the Seventh
Father, the Seventh Synod, forming a sacred, and fourfold, Icon of the saints,
chanting accord, let us praise.
Ετερον
Μεγαλυνάριον.
In the original, the value
of the seven Icons passes as true, until the Fathers, at the Seventh Synod,
shone brightly;

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου