Ο Όσιος Ιωάννης εκ Γεωργίας και οι μαθητές αυτού

 

Ο   Όσιος  Ιωάννης   καταγόταν   από   τη  Συρία   και   έζησε   περί   τα τέλη   του   5^ου   αιώνα μ.Χ. Σπούδασε   την   κατά   κόσμο   σοφία   στην Αντιόχεια.   Η    πνευματική   του   πρόοδος   συμβάδιζε  με   το   πέρασμα  του    χρόνου.  Σε    νεαρή  ηλικία   ακολούθησε   τον    ασκητικό    βίο   και  έγινε   μοναχός.  Η    ταπείνωσή   του   ήταν   τόσο   βαθιά,   ώστε θεωρούσε   τον   εαυτό   του    σκώληκα  και  όχι  άνθρωπο. Ημέρα  και   νύχτα   παρακαλούσε   τον    Θεό   να   τον    ευλογεί,   για    να    πολεμά  τα    πάθη    της    ψυχής  και  του  σώματος.  Ο  Θεός  άκουσε  την προσευχή του και  του χάρισε την απάθεια και το χάρισμα της θαυματουργίας. Η φήμη της αγιότητάς του άρχισε να απλώνεται σε ὀλη  τη   Συρία.   Ο   κόσμος   που   συνέρρεε    στον   Άγιο    Γέροντα   ήταν πολύς   και   αυτό   διατάρασσε   τη    μοναχική   του   ησυχία.   Γι’ αυτό φεύγει    από    τον   τόπο   που   ασκήτευε  και   κρύβεται  βαθιά   στην  έρημο.

Ο   Θεός,   όμως,   αλλιώς   οικονόμησε   τα    πράγματα.  Βλέπει,  λοιπόν,  ο  Άγιος  σε  όνειρο   την   Παναγία,   η  οποία   του   έδωσε   εντολή   να επιλέξει   δώδεκα  μαθητές   του   και   να    μεταβούν   στην    Ιβηρία,   για να    εδραιώσουν   την   χριστιανική  πίστη   του   λαού  της.  Ο  Άγιος  κάλεσε  τους  υποτακτικούς του  και  τους  ανέφερε  το γεγονός.  Όλοι  επιθυμούσαν    να   τον   ακολουθήσουν.   Τότε  εκείνος   έγραψε  τα ονόματα  όλων   σε   ξεχωριστά   χαρτιά   και   τα   έβαλε   επάνω   στην Αγία    Τράπεζα.    Όλοι   τη     νύχτα    οι  Πατέρες    προσεύχονταν.   Το πρωί,  μετά    την   Θεία   Λειτουργία,   ο    Όσιος   τους   είπε   να   υψώσουν    τα  χέρια  τους   στον   ουρανό   λέγοντας   «Κύριε,   ελέησον». Κατά   την    ώρα   της    προσευχής    Άγγελος    Κυρίου   πήρε    ενώπιον  όλων    δώδεκα   χαρτιά   από    την   Αγία   Τράπεζα   και   τα   έβαλε   στα  χέρια    του   Οσίου.

Οι  εκλεγέντες μαθητές ήταν οι   Σίω, Δαβίδ,  Αντώνιος,  Θαδδαίος, Στέφανος,  Ισήδωρος,  Μιχαήλ,  Πύρρος,   Ζήνων,   Ισέ,  Ιωσήφ  και  Άβιβος.  Στη    συνέχεια   εξέλεξε  για   ηγούμενο   της    σκήτης    κάποιο μοναχό    Ευθύμιο    και    ξεκίνησε    με   τους    μαθητές    του    το   ταξίδι.

Άγγελος  Κυρίου εμφανίσθηκε στον   Επίσκοπο   της   πρωτεύουσας    της Γεωργίας   Ευλόγιο   και   του   είπε   για   τον   ερχομό   του   δούλου   του Θεού   Ιωάννου   και  των μαθητών του. Τότε ο μακάριος εκείνος Επίσκοπος    ξεκίνησε   συνοδευόμενος   από   τον   κλήρο   και   τον    λαό, για  να   τους    υποδεχθεί.   Ο    Όσιος   Ιωάννης   έβαλε   μετάνοια    στον  Επίσκοπο    και    πήρε    την   ευλογία του.  Και    τότε   συνέβη   το    θαύμα  που μοιάζει    με  εκείνο  που  έγινε  την  ημέρα   της   Πεντηκοστής μετά την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους.   Ο    Όσιος   μιλούσε  τη  γεωργιανή  γλώσσα.

Ο  Όσιος και οι μαθητές του κήρυξαν σε όλη την Γεωργία  και   προσκύνησαν    όλους    τους   ευλογημένους    τόπους    από   τους  οποίους   είχε   περάσει    η   Αγία   Νίνα.

Μετά  το  πέρας   του    ιεραποστολικού    τους   έργου    ζήτησαν    από  τον  Θεό  να    τους    υποδείξει    μόνιμο    τόπο    ασκήσεως    και    διαμονής.  Ο  τόπος  αυτός  ήταν το  όρος   Ζάντεν.  Ο  Άγιος  εγκαταστάθηκε σε ένα σπήλαιο και  άρχισε να μιμείται  την   ισάγγελη πολιτεία του  Ιωάννου  του  Βαπτιστού. Από   εκεί πολλοί   από   τους μοναχούς,   αφού   στερεώθηκαν   στην  πίστη   και   στην  ανδρεία,  ξεκίνησαν   να  κηρύξουν   τον  Χριστό   σε   όλη   την   χώρα.   Ο    Όσιος  είχε   μαζί  του  και   ιερά   λείψανα   Αγίων,   τα   οποία   τους   προσέφερε ως  ευλογία, για να εμπνέονται από την μνήμη των Αγίων και να   ακολουθούν το παράδειγμά τους. Εκείνος συνέχισε  τις  ασκήσεις  και  το μονήρη  ησυχαστικό βίο. Ακόμη    και   τα   άγρια   θηρία   του  όρους έκαναν   υπακοή     στον   Όσιο.     
Έφθασε,  όμως,  ο   καιρός   για   να   αναπαυθεί   στην   αγκαλιά   του Θεού.   Ο    Κύριος  του    αποκάλυψε   την   ώρα   του   θανάτου   του. Κάλεσε  τους   μαθητές   του,   τους   νουθέτησε   πατρικά,   τους   ευλόγησε,  μετέλαβε  των   Αχράντων   Μυστηρίων  και  παρέδωσε  το  πνεύμα.

 

Saint John of Georgia and his disciples

 

 

Saint John came from Syria and lived around the end of the 5th century AD. He studied worldly wisdom in Antioch. His spiritual progress kept pace with the passage of time. At a young age he followed ascetic life and became a monk. His humiliation was so profound that he considered himself a worm and not a human. Day and night he prayed to God to bless him, to fight the passions of the soul and the body. God listened to his prayer and gave him the apathy and the gift of the miracle. His reputation for holiness began to spread throughout Syria. The crowds that flocked to Saint Elder were many and this disturbed his lonely silence. So he leaves the place he practiced and hides deep in the desert.

God, however, has spelled things out differently. So he sees the Saint in a dream of the Virgin Mary, who commanded him to choose his twelve disciples and go to Iberia to consolidate the Christian faith of her people. The Saint called his slaves and told them the fact. Everyone wanted to follow him. Then he wrote the names of everyone on separate papers and placed them on the Holy Bank. All night the Fathers prayed. In the morning, after the Divine Liturgy, the Saint told them to raise their hands to heaven saying "Lord, have mercy". At the time of prayer, the Angel of the Lord took before him twelve cards from the Holy Bank and placed them in the hands of Osios.

The students chosen were Sioux, David, Antonius, Thaddeus, Stephen, Isidore, Michael, Pyrrhus, Zeno, Isse, Joseph and Abibus. Then he chose a monk Euthymius for the position of abbot and began his journey with his disciples.

An angel of the Lord appeared to the Bishop of the capital of Georgia Blessed and told him about the coming of the servant of God John and his disciples. Then the blessed Bishop began, accompanied by the clergy and the people, to receive them. Saint John apologized to the Bishop and received his blessing. And then came the miracle that resembles that which took place on Pentecost after the descent of the Holy Spirit to the Apostles. Saint spoke the Georgian language.

Hosios and his disciples preached throughout Georgia and worshiped all the blessed places that St. Nina had passed.

At the end of their missionary work, they asked God to designate a permanent place of exercise and residence. This place was Mount Zaden. The Saint settled in a cave and began to imitate the baptist state of John the Baptist. From there, many of the monks, having become firm in their faith and courage, began to preach Christ throughout the land. The Saint also had with him sacred relics of the Saints, which he offered as a blessing, to inspire the Saints memory and follow their example. He continued the exercises and the quiet quiet life. Even the wild beasts of the mountain obeyed Osios.

But the time has come to rest in God's embrace. The Lord revealed to him the time of his death. He called his disciples, patronized them, blessed them, transmitted the Evil Mysteries, and delivered the spirit.