Ο Άγιος Λογγίνος ο Εκατόνταρχος

 

Ήταν  επικεφαλής  αξιωματικός  των ρωμαίων στρατιωτών, στην εκτέλεση   της   θανατικής   καταδίκης   του  Χριστού.   Όταν   εκτελούσε τη   διαταγή  του  Πιλάτου,  αγνοούσε  ποιος  ήταν  ο  Ιησούς,  γι’ αυτό  παρέστη   σε   όλη    την   διάρκεια  της  φρικτής τραγωδίας.  Όμως  η  ψυχή  του Λογγίνου δεν είχε τις φαρισαϊκές παρωπίδες και την αχρειότητα  των   ρωμαίων   στρατιωτών.  Είδε   σε   βάθος   το   θύμα    και  πρόσεξε   σ’ αυτό    την   αγαθότητα,  τη  σεμνότητα,  αλλά  και  την γαλήνη   που    το    διέκρινε.

Μετά    τον   θάνατο  του    Κυρίου,   όταν   είδε  το   καταπέτασμα   του  Ναού   να   σχίζεται    στα    δυο,   την   γη   να   σείεται,   τις   πέτρες    να ραγίζουν   και    τα μνημεία  να  ανοίγουν, φωτίσθηκε  ακόμα περισσότερο.  Δε  χωρούσε πλέον  καμιά  αμφιβολία   μέσα   του,   και    με  όλη   του  την   δύναμη    διακήρυξε   κάτι,   που   όλοι   όσοι   έχουν καθαρά  τα   μάτια   της   ψυχής   τους   στην   παντοδυναμία    του    Κυρίου  διακηρύττουν:   «Αληθώς  ο  άνθρωπος  ούτος υιός ήν Θεού».  Αλήθεια,  ο  άνθρωπος   αυτός   ήταν   υιός   Θεού,   ο    Θεάνθρωπος Σωτήρ   του   κόσμου.      
Η   είδηση   ότι    ο   Λογγίνος    ασπάσθηκε    και  κήρυττε  την  χριστιανική   πίστη,  εξήγειρε   την   μανία   των   Ιουδαίων,  και   με ενέργειές   τους   στη   ρωμαϊκή    εξουσία,   τον   αποκεφάλισαν.

Απολυτίκιον.  Ήχος  α’.  Του  λίθου   σφραγισθέντος.    
Τον  Ήλιον της δόξης Σταυρώ  προσηλωθέντα, και τοις εν σκιά του θανάτου   εκλάμποντα  ως   είδες,   ηυγάσθης   αυτού  ταις  αστραπαίς,  και  ήθλησας  Λογγίνε  ευσεβώς· δια τούτο νοσημάτων  παντοδαπών, λυτρούσαι  τους  εκβοώντας· δόξα τω δεδωκότι  σοι  ισχύν,  δόξα   τω  σε  στεφανώσαντι,   δόξα    τω    ενεργούντι   δια    σου,   πάσιν   ιάματα.

Κοντάκιοv.  Ήχος   δ’.   Επεφάνης    σήμερον.        
Ευφροσύνως  γέγηθεν   η   Εκκλησία,   εν   τη   μνήμη   σήμερον,   του αοιδίμου   Αθλητού   Λογγίνου   ανακραυγάζουσα·  Συ   μου   το   κράτος Χριστέ    και   στερέωμα.

Μεγαλυνάριον.
Κῆρυξ   και  αυτόπτης   ώφθης   τρανώς,  του    σαρκί    παθόντος,   ευδοκίᾳ Λόγου   Θεού·   ευθαρσώς    γαρ   τούτου,   την   έγερσιν   κηρύττων,   υπέρ αυτού    Λογγίνε,   προθύμως   τέθυσαι.

Saint Longinus the Centurion

 

 

 

He was the chief officer of the Roman soldiers, in the execution of the death sentence of Christ. When he was carrying out Pilate's order, he was unaware of who Jesus was, so he was present throughout the horrible tragedy. But the soul of Longinus did not have the Pharisaic blinders and the immorality of the Roman soldiers. He saw the victim in depth and noticed in him the goodness, the modesty, but also the peace that distinguished him.

After the death of the Lord, when he saw the veil of the Temple torn in two, the earth shaking, the stones cracking and the monuments opening, he was even more enlightened. There was no longer any doubt in him, and with all his strength he proclaimed something that all those who have clear eyes of their souls in the omnipotence of the Lord proclaim: "Truly this man is the son of God." Truly, this man was the son of God, the God-man Savior of the world.

The news that Longinus converted and preached the Christian faith, provoked the fury of the Jews, and with their actions in the Roman power, they beheaded him.

 

 

Absolutely. Sound a'. Of the sealed stone.

The Sun of glory I cross fixated on, and those in the shadow of death shining as you saw, you softened its lightnings, and you rested piously; therefore, from diseases everywhere, you redeem them by exorcising them; glory to the mighty, glory to you who crowns you, glory to you who act for you, all the best.

 

 

Kontakiov. Sound d'. Epiphanes today.

The Church rejoiced, in memory today, of the late Athlete Longinos, resounding: You are my state, Christ, and firmament.

 

 

Megalynarion.

Preach and eyewitness of the suffering of the flesh, the success of the Word of God; boldly because of this, the leaning of the preachers, in favor of him Longine, you willingly stand.