Οι Άγιοι Αλέξανδρος και Αντωνίνα οι Μάρτυρες

 

Οι    Άγιοι   Μάρτυρες  Αλέξανδρος  και  Αντωνίνα    κατάγονταν    από την πόλη των  Κοδράμων   ή Κροδάμων   ή    Καρδάμων   και  είναι άγνωστο   πότε  άθλησαν. Από   αυτούς   η    Αντωνίνη,   αφιερωθείσα στον   Χριστό,   διήγε   βίο σώφρονα, λατρεύουσα τον Θεό  και καταγινομένη  σε  αγαθοεργίες  και  ελεημοσύνες, ελκύοντας   δια    των έργων και των λόγων της   ειδωλολάτριδες γυναίκες  προς τον Χριστιανισμό. Για τη θεοφιλή αυτή δράση της καταγγέλθηκε στον ηγεμόνα   Φήστο   και   κλείσθηκε   σε   οίκο    ανοχής   προς   διαφθορά, επειδή   ομολόγησε  το   Όνομα   του    Κυρίου.   Εκεί    παρέμεινε   επί  τρεις   ημέρες   νηστική   και   στη   συνέχεια    οδηγήθηκε   εκ  νέου ενώπιον του ηγεμόνος. Εμμένουσα όμως στην ομολογία της, αφού μαστιγώθηκε σκληρά,  κλείσθηκε και   πάλι στο διαφθορείο. Πληροφορηθείς το   γεγονός   αυτό   ο    νεαρός   Χριστιανός    Αλέξανδρος, ο   οποίος    έτρεφε   μεγάλη   εκτίμηση   προς    την   Αντωνίνη    για   τον όσιο    βίο   και   τα    θεία    χαρίσματά    της,   προσήλθε  στο    διαφθορείο  και  υπό  το πρόσχημα  ακολάστου δήθεν πράξεως,   βρήκε  την  Αντωνίνη.  Αμέσως   την   έντυσε   με   το  χιτώνά  του,   εκάλυψε   την κεφαλή   της  και   την   φυγάδευσε.   Μετά  από   λίγο   όμως    προσήλθαν  μεθυσμένοι  στρατιώτες,  που  εστάλησαν από τον ηγεμόνα, για  να επιτύχουν   βίαια   την   ατίμωση   της    Αντωνίνης.  Αντ’ αυτής   όμως  βρήκαν  τον  Αλέξανδρο.  Εξοργισθέντες οι στρατιώτες, αφού εκακοποίησαν   τον  Αλέξανδρο,  τον   οδήγησαν    δεμένο    ενώπιον    του  Φήστου,  προς  τον  οποίο  ο  Μάρτυς  ομολόγησε  τη   φυγάδευση  της  Αντωνίνης  από   αυτόν  και  του  εξήγησε  τους  λόγους   οι   οποίοι   τον οδήγησαν   στην   πράξη    του.   Έξαλλος   από   θυμό   ο   ηγεμόνας διέταξε τη σκληρή μαστίγωση του Αλεξάνδρου και την πάση   θυσίᾳ ανεύρεση   της   Αντωνίνης,   η    οποία   συνελήφθη   και   οδηγήθηκε ενώπιον   του   Φήστου.   Ο    άρχοντας   διέταξε   και   τους   απέκοψαν   τα άκρα    των  χειρών  και   των   ποδών.   Στην   συνέχεια   άλειψαν   τους Μάρτυρες    με   πίσσα   και   έρριψαν   αυτούς   μέσα    σε   λάκκο   με φωτιά,    όπου   και   βρήκαν   μαρτυρικό   θάνατο.  
Τα   λείψανά   τους  μεταφέρθηκαν   αργότερα   στην   Κωνσταντινούπολη  και   κατετέθησαν   στη   μονή    Μαξιμίνου,  όπου   και  ετελείτο  η  Σύναξις    αυτών.

Απολυτίκιον.  Ήχος   α’.  Της    ερήμου   πολίτης. 
Ξυνωρίς η αγία των Μαρτύρων υμνείσθω  μοι,  συν  τω  ευκλεεί  Αλεξάνδρω, Αντωνίνα η  πάνσεμνος· αγάπη  γαρ  και   πίστει   ευσεβεί, εκλάμψαντες  εν άθλοις   ιεροίς,  ιαμάτων  εφαπλούσι  μαρμαρυγάς,   τοις  πόθω   ανακράζουσι· δόξα  τω  ενισχύσαντι  υμάς, δόξα  τω  στεφανώσαντι,   δόξα    τω    ενεργούντι    δι’ υμών,  πάσιν   ιάματα.

Κοντάκιον.  Ήχος   β’.  Τους   ασφαλείς.      
Τους   εν   Χριστώ,   πνευματικούς   ομαίμονας,   και   εν   οδοίς,   της ευσεβείας σύμφρονας, τον θεόφρονα   Αλέξανδρον, συν  Αντωνίνη   μακαρίσωμεν·  τους    άθλους  γαρ  εκείνων  και   τα    στίγματα,  ως  μύρον    ευωδίας   προσεδέξατο,    ο    τούτους    δοξάσας    ως    ηυδόκησε.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις ω Αλέξανδρε Αθλητά· χαίροις   Αντωνίνα, νύμφη  άμωμε   του Χριστού· γνώμη  γαρ τελεία,  εχθρού  τας  μεθοδείας,   αθλητική   δυνάμει, κατηδαφίσατε.

 

Saints Alexander and Antonina are the Witnesses

 

 

The holy martyrs Alexander and Antonina came from the city of Kedram or Kardamon or Kardamon and it is unknown when they trained. Of these, Antonine, dedicated to Christ, led a life of compassion, worshiping God and engaging in charities and alms, attracting pagan women to Christianity through her works and words. For this godly act she was denounced to the ruler Fistos and closed in a house of corruption for confessing the name of the Lord. He remained there for three days fasting and was then brought before the ruler again. But sticking to her confession, after being severely beaten, she was again locked up in the corruptor. Upon being informed of this fact, young Christian Alexander, who was highly esteemed by Antoninus for her sacred life and divine gifts, went to the corruptorate and found Antoninus under the guise of an unwitting act. Immediately she dressed her in his robe, covered her head and flung her. Shortly afterwards, however, drunken soldiers arrived, sent by the ruler, to violently gain Antonin's revenge. Instead, they found Alexander. Exasperated by the soldiers, after Alexander had overthrown him, they led him bound before Fistos, to whom Martyr confessed Antoninus' escape from him and explained the reasons which led him to his action. Out of anger, the ruler ordered Alexander's cruel whipping and all the sacrifice of Antonin, who was arrested and brought before Fistos. The lord ordered and the hands and feet were cut off. They then smashed the Witnesses with tar and threw them into a fire pit, where they witnessed death.

Their remains were later transported to Constantinople and deposited in Maximinos Monastery, where the Synaxis of them was used.

 

 

Absolutely. Sound a '. Desert Citizen.

The martyrdom of the Witnesses is not known, except Alexander, Antonina is pleased; all of you, all right.

 

 

It's close. B sound. Secure them.

To Christ, the spiritual heir, and to the ways of the pious, Alexander theodore, plus Antoninus, we bless their labors and stigmas, as a scent of fragrance, to glorify them.

 

 

Magnificent.

Joyous Oh Alexander Athletes; Joyful Antonina, Christ's Bridegroom Nymph; Opinion of the Dot, Enemy of the Methodist, Athletic Potential, You Are Down.