Ο Όσιος Κολούμπα ο Ιεραπόστολος εξ Ιρλανδίας

 

Ο  Όσιος    Κολούμπα   γεννήθηκε   στην   πόλη   Γκάρταν    της Δονεγάλης  στην  Ιρλανδία  στις 7  Δεκεμβρίου  του  521 μ.Χ.  και  καταγόταν από βασιλική   οικογένεια. Μαθήτευσε πλησίον διακεκριμένων   διδασκάλων   και     νωρίς    απεφάσισε   να    ακολουθήσει   το    μοναχικό   βίο.   Μετά    την   εις   πρεσβύτερον χειροτονία    του   εργάσθηκε   ως   ιεραπόστολος   στην    Ιρλανδία   και  ίδρυσε   μοναστήρια    στις   περιοχές    Ντέρρυ   και    Ντάροου.

Η  παράδοση  αναφέρει  ότι  αναγκάσθηκε  να  εγκαταλείψει  την  πατρίδα  του    για   τους   εξής   λόγους.   Κάποτε   παρεκάλεσε    τον παλαιό  του   διδάσκαλο   Φιννιανό  να   του   επιτρέψει   να   αντιγράψει το   Ψαλτήριό   του,  αλλ’  ο    Φιννιανός,    άγνωστο   γιατί   αρνήθηκε   να  ικανοποιήσει  την  επιθυμία  του.   Ο   Κολούμπα    το  αντέγραψε   χωρίς την άδεια του Φιννιανού, ο οποίος, όταν ανεκάλυψε την πράξη του  μαθητού   του   ζήτησε   να  κρατήσει  το   αντίγραφο   για   τον  εαυτό  του. Το  γεγονός   έλαβε  διαστάσεις   και    έφθασε    προς    εκδίκαση   μέχρι του  βασιλέους   Ντέρμοτ,    ο    οποίος    αποφάνθηκε  υπέρ  του  Φιννιανού.   Ο   Όσιος δυσαρεστήθηκε ακόμη περισσότερο, όταν  ο βασιλεύς   Ντέρμοτ   διέταξε   την   εκτέλεση   κάποιου   εχθρού   του,   προς  τον   οποίο   ο    Όσιος   είχε   προσφέρει    άσυλο    εντός   της   μονής. Το γεγονός αυτό  οδήγησε  δύο  ιρλανδικά φύλα  σε  μικρή   πολεμική    σύρραξη,  στην    οποία   και    ο    Όσιος    διεδραμάτισε   κάποιο  ρόλο  ασυμβίβαστο  προς την  ιερατική του  ιδιότητα. Για   την πράξη  του   αυτή   καταδικάσθηκε   από   Σύνοδο   σε   αφορισμό,   η    ποινή   του   όμως   μετατράπηκε   σε   ισόβια   εξορία   μετά   από   μεσιτεία   και   παράκληση    του   πνευματικού    του    πατέρα,  καλουμένου   και   αυτού    Φιννιανού.

Ο   Όσιος  συνοδευόμενος  από  δώδεκα  μαθητές  του   αναχώρησε  για πάντα    από   την   αγαπημένη   του   πατρίδα    και   εγκαταστάθηκε   σε μία    μικρή   νήσο,  καλουμένη   Ιόνα,   κοντά    στις   ακτές   της   Σκωτίας. Με   την   παρουσία    του,   το   άγνωστο    αυτό   νησί    κατέστη    περίφημο  και  θεωρείται  μέχρι σήμερα αγία νήσος. Εκεί ίδρυσε περιώνυμη  μονή  με  εκατοντάδες  μοναχών,  που  αγωνίζονταν  να  ευαρεστήσουν  τον   Θεό   με  την    άσκησή   τους.   Επί    πλέον   η   μονή αυτή   έγινε   το   σπουδαιότερο    ίσως   εκκλησιαστικό   κέντρο   και διδακτήριο   κληρικών   και    ιεραποστόλων  της  Κελτικής  Εκκλησίας. Από    εκεί   ορμώμενοι   ο   Όσιος   Κολούμπα  και    οι   μαθητές   του  κήρυξαν  το  Ευαγγέλιο  στη   Σκωτία.  Κατά   την   παράδοση,   ο ακάματος    αυτός  εργάτης  του  Ευαγγελίου   του   Χριστού,   ίδρυσε   στη Σκωτία  και   Βόρεια   Αγγλία   περί   τις   εκατό    μονές,    πιθανότερο  όμως    είναι    ότι   μερικες    από   αυτές    ιδρύθηκαν

από   τους   μαθητές   του.           
Ο   Όσιος  Κολούμπαε    κοιμήθηκε   με    ειρήνη   κάποιο   Σάββατο   ή  Κυριακή   προς   την   9^η   Ιουνίου   του    597   μ.Χ.   Την   προηγούμενη  ημέρα,  κατά  μία   ωραία   παράδοση,   το    γέρικο    λευκό   άλογό   του,  του  οποίου  επέβαινε  επί πολλά χρόνια κατά τις ατέλειωτες ιεραποστολικές    περιοδείες του,  ήλθε   με   δάκρυα   και   απέθεσε   την κεφαλή   του   επί   του   στήθους   του    Οσίου.    Όταν   την    επόμενη ημέρα,    νωρίς   το   πρωΐ,   οι   μοναχοί    σηκώθηκαν   για    τον    Όρθρο, είδαν   το  ναό    απαστράπτοντα   από    ουράνιο    φως   και   εισελθόντες βρήκαν   τον  κοιμηθέντα  πνευματικό  τους   πατέρα   να   προσεύχεται ενώπιον   του   θυσιαστηρίου.

 

aint Columba the Missionary from Ireland

 

 

Saint Columba was born in the city of Gartan, Donegal, Ireland, on December 7, 521 AD. and came from a royal family. He studied with distinguished teachers and early on decided to pursue solitary life. After his senior ordination he worked as a missionary in Ireland and founded monasteries in the Derry and Darrow areas.

Tradition states that he was forced to leave his home country for the following reasons. He once begged his old Finnish teacher to allow him to copy his Psalter, but the Finnian, unknown, for refusing to satisfy his wish. Coluba copied it without Finnian's permission, who, upon discovering his student's deed, requested that he keep the copy for himself. The event took shape and reached its conclusion before King Dermott, who ruled in favor of Finnian. Hosios became even more displeased when King Dermot ordered the execution of an enemy to whom Hosios had offered asylum in the monastery. This led two Irish tribes to a small war, in which Saint also played a role incompatible with his prerogative. He was condemned by the Synod for apostasy for his act, but his sentence was converted to life imprisonment after brokering and pleading with his spiritual father, also called Finnian.

Saint, accompanied by his twelve disciples, departed forever from his beloved homeland and settled on a small island, called Iona, near the coast of Scotland. With its presence, this unknown island became famous and is still considered a sacred island. There he founded a monastery with hundreds of monks struggling to please God by practicing it. In addition, this monastery became perhaps the most important ecclesiastical center and school of clergy and missionaries of the Celtic Church. From there, St. Columba and his disciples preached the Gospel in Scotland. According to tradition, this laborer of the Gospel of Christ founded about one hundred in Scotland and Northern England, but it is more likely that some of them were founded

by his students.

Saint Columba slept peacefully on a Saturday or Sunday June 9, 597 AD. The day before, according to a fine tradition, his old white horse, whose many years he had spent in his endless missionary tours, came to tears and put his head on Osios' chest. When the next day, early in the morning, the monks got up for Orthros, they saw the temple shining through the sky and the entrances found their sleeping spiritual father praying before the altar.