Οι Άγιοι Μανουήλ, Σαβέλ και Ισμαήλ οι Μάρτυρες

 

Οι    Άγιοι   Μάρτυρες  Μανουήλ,  Σαβέλ  και  Ισμαήλ    κατάγονταν   από  την   Περσία,  ήσαν  αδελφοί  και   άθλησαν  κατά   τους    χρόνους    του  αυτοκράτορος    Ιουλιανού   του  Παραβάτου   (361 – 363 μ.Χ.).   Ο   πατέρας  τους   ήταν  πυρολάτρης,  όπως  όλοι   οι    Πέρσες.   Η    μητέρα  τους  όμως,  ευσεβέστατη   Χριστιανή,  εμπιστεύθηκε  αυτούς  στον  ευλαβή πρεσβύτερο   Εύνικο,  για  τη   χριστιανική    αυτών    αγωγή   και  μόρφωση.   Στρατιωτικοί  το  επάγγελμα, απεστάλησαν  υπό  του βασιλέως  των  Περσών  Βαλτάνου  στην Κωνσταντινούπολη  ως  πρεσβευτές  ειρήνης.  Αφιχθέντες  στη  Χαλκηδόνα  είδαν  τον  αυτοκράτορα  Ιουλιανό  να   προσφέρει  θυσία  στα  είδωλα,  με την   παρουσία  πλήθους κόσμου,  κατοίκων  της  πόλεως,  οι  οποίοι ακολουθούσαν   την    ειδωλολατρική    πλάνη.   Τούτο  τους  ελύπησε    πολύ   και   οικτείρησαν    το  κράτος,  ο  αρχηγός  του  οποίου    έγινε  ένοχος  τέτοιας  ασέβειας.  Ένεκα  τούτου  καταγγέλθηκαν  υπό  του   κουβικουλάριου    Ινδικού   προς   τον  Ιουλιανό,  προσαχθέντες  δε  ενώπιον  του    αυτοκράτορος  και  μη πεισθέντες  να  θυσιάσουν  στα  είδωλα,   αφού   τους    χτύπησαν  σκληρά, διεπέρασαν  τους  αστραγάλους  με  περόνες,  έκαψαν  τις μασχάλες  με  αναμμένες  λαμπάδες   και   τους    βασάνισαν  ποικιλότροπα,  τους   μετέφεραν,  το  363  μ.Χ.,  στο  τείχος  του  Κωνσταντίνου  κοντά  στη  Θράκη,  σε γκρεμώδες  μέρος  και  τους  αποκεφάλισαν.  Τα  τίμια   λείψανά   τους, περισυλλεγέντα    υπό   πιστών   Χριστιανών,  ενταφιάσθηκαν  με  τιμή  και   ευλάβεια.

Απολυτίκιον. Ήχος   γ’.   Την    ωραιότητα.
Ως εννεάριθμον, του Λόγου σύνταγμα, εχθρών τας φάλαγγας, κατετροπώσαντο,  Ίσαυρος   Φήλιξ  συν   αυτοίς,   Ερμείας   και  Περεγρίνος,   άμα   Ιννοκέντιος,   Μανουήλ   και   Βασίλειος,   Ισμαήλ   ο ένδοξος,   και   Σαβέλ   ο   μακάριος·   διο   και    τα    βραβεία    της    νίκης,  εύρον    ως   Μάρτυρες   Κυρίου.

Κοντάκιον.  Ήχος    δ’.   Επεφάνης   σήμερον.        
Ως  χορός   θεόπλοκος   κατηρτισμένοι,  Αθληταί   εννάριθμοι, ανδραγαθείτε  ευκλεώς,   εν   ομονοία    κραυγάζοντες·   Συ   των Μαρτύρων   Χριστέ   το   κραταίωμα.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις   Αθλοφόρων   παρεμβολή,   Ίσαυρε   παμμάκαρ,   και   οι  σύναθλοι   οι   κλεινοί·   Χαίρετε    γενναίοι,   οπλίται  του  Κυρίου,  Αγγέλων    συμπολίται,   και   ισοστάσιοι.

 

Saints Manuel, Savel and Ismail are the Witnesses

 

 

The Holy Witnesses Manuel, Savell and Ismail came from Persia, were brothers and trained during the reign of Emperor Julian of Paradise (361-363 AD). Their father was a fireman like all Persians. But their mother, a reverent Christian, trusted them in the venerable elder Enikus for their Christian education and education. Military occupation, they were sent by the King of the Persians to Constantinople as ambassadors of peace. Arriving in Chalcedon saw Emperor Julian sacrifice to idols in the presence of a multitude of city dwellers who followed the pagan delusion. This saddened them and made the state, whose leader was guilty of such disobedience, hostile. Thereupon they were denounced under the Indian cubic to Julian, who were brought before the emperor and not persuaded to sacrifice to the idols, after they had been beaten hard, pierced their ankles, burned their armpits, and burned their masks 363 AD, on the wall of Constantine near Thrace, in a rocky place and beheaded. Their honest relics, collected by faithful Christians, were buried with honor and reverence.

 

 

Absolutely. Sound c. The beauty.

As a number nine of the Speeches, enemies of the phalanx were overthrown, Isaurus Felix plus them, Hermes and Peregrine, but Innocent, Manuel and Basil, Ismael the glorified, and Saul the kings, and Ben the bishop;

 

 

It's close. Sound d. Impressive today.

As a dance of theatrical skilful, Athletic figures, behave sharply, like screamers alike;

 

 

Magnificent.

Happy Cheerleaders, Isauret Pammakar, and the Companions the Knows; Greet the brave, the arm of the Lord, the angels compete, and the equals.