Ο Άγιος
Μάρτυς Λεόντιος
καταγόταν από την Ελλάδα και
άθλησε κατά
τους χρόνους του αυτοκράτορος
Βεσπασιανού (69 – 79 π.Χ.). Καταταγείς στο στράτευμα, διακρινόταν
για το ρωμαλέο
και μεγαλοπρεπές παράστημα, τη γεναιότητα και ανδρεία
του. Ένεκα των
αρετών του ανήλθε
ταχέως τις στρατιωτικές
βαθμίδες, γενόμενος στρατηγός. Διορισθείς
στην Αφρική, διένεμε
άφθονα από τα στρατιωτικά σιτηρέσια στους φτωχούς
Χριστιανούς, μεταξύ
των οποίων συγκαταλέγετo και ο ίδιος,
λατρεύων τον
ένα και
αληθινό Θεό. Το γεγονός
τούτο πληροφορηθείς
ο ηγεμόνας της Φοινίκης Αδριανός,
απέστειλε τον τριβούνο Ύπατο
με δύο στρατιώτες
για να συλλάβουν τον Λεόντιο και τον
οδηγήσουν ενώπιόν
του. Αυτοί, αφού ήλθαν και συναναστράφησαν μετά του Λεοντίου,
επείσθησαν από τους
λόγους του και ασπάσθησαν
το Χριστιανισμό,
και ο Ύπατος
και ο ένας εκ των στρατιωτών,
ο Θεόδουλος.
Μαθόντες τα
γενόμενα οι ειδωλολάτρες,
ειδοποίησαν τον Αδριανό,
ο οποίος, αφιχθείς εκ Φοινίκης
στην Τρίπολη,
διέταξε την σύλληψη
αυτών και την ενώπιόν του προσαγωγή τους. Και τους μεν Ύπατο
και Θεόδουλο, αφού ήλεγξε
για την ανυπακοή
τους, αποκεφάλισε, τον δε Λεόντιο, αφού μάταια προσπάθησε να επαναφέρει στην ειδωλολατρία, διέταξε
να τον μαστιγώσουν ανηλεώς, να τον κρεμάσουν
και να καταξεσχίσουν
τις σάρκες
δια σιδηρών ονύχων
και να τον
εγκλείσουν στη φυλακή. Την
επόμενη, καλέσας εκ νέου τον Λεόντιο και μη δυνηθείς πάλι να μεταπείσει αυτόν,
διέταξε την κατόπιν
σκληρών βασανιστηρίων
θανάτωσή του. Έτσι, αφού τον εξάπλωσαν
στη γη και του έδεσαν
τεντωμένα τα χέρια και τα πόδια σε τέσσερις
πασσάλους, τον χτύπησαν
μέχρι που παρέδωσε
το πνεύμα
προς τον Κύριο,
περιβληθείς τον αμάραντο
του μαρτυρίου στέφανο.
Η Σύναξη αυτού
ετελείτο «πέραν εν
τω Μαρωδίω» και
στον ευκτήριο οίκο αυτού κοντά στην «Πόρτα της Πηγής».
Απολυτίκιον.
Ήχος γ’. Θείας
Πίστεως.
Ρώμην
ένθεον, διεζωσμένος, εθριάμβευσας, εν τοις
αγώσιν, Αθλοφόρε του Σωτήρος Λεόντιε·
συ γαρ ως
λέων προς άθλησιν
ώρμησας, και πολεμίων το κράτος
κατέβαλες. Μάρτυς ένδοξε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε,
δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
Κοντάκιον.
Ήχος
γ’. Η Παρθένος σήμερον.
Των τυράννων
ήσχυνας, τας πονηράς
επινοίας, και Ελλήνων
ήλεγξας, το αθεώτατον σέβας· έλαμψας,
θεογνωσίαν πάσιν
ανθρώποις, δόγμασι,
της ευσεβείας
θεόφρον Μάρτυς.
Δια τούτο
σου την
μνήμην, τιμώμεν
πόθω, σοφέ Λεόντιε.
Μεγαλυνάριον.
Δόξη
διαπρέπων στρατηγική,
αίγλη ελαμπρύνθης, εν
Κυρίω αθλητική· συ γαρ
του Σωτήρος, το όνομα δοξάσας, μεγαλομάρτυς
ώφθης, αυτού Λεόντιε.
Saint Leontius the Witness
and the plus Hepatos and Theodoulos testified
Saint Martyr Leontius came
from Greece and trained during the reign of Emperor Vespasian (69 - 79 BC).
Raised in the army, he was distinguished for his rugged and noble stature, his
bravery and bravery. Because of his virtues he rose rapidly to the military
ranks, a born general. Appointed to Africa, we distributed plenty of military
diets to poor Christians, including himself, worshiping the one true God. Upon
learning of this fact, the ruler of Phoenician Hadrian sent the Platoon Hepatos
with two soldiers to arrest Leontios and lead him before him. After coming and
gathering with Leontius, they were attacked by his words and converted to
Christianity, and Hypatos and one of the soldiers, Theodosius. Mourners born of
idolatry informed Hadrian, who, arriving from Phoenician Tripoli, ordered their
arrest and their prosecution. And Hepatos and Theodoulos, after checking for
their disobedience, decapitated, and Leontios, after vainly trying to restore
idolatry, ordered him to be ruthlessly whipped, hanged, and thrown into the
flesh by iron and iron prison. The next day, again calling on Leontius and
unable to persuade him again, he ordered his death after severe torture. So, as
they spread him on the earth and bound his hands and feet in four piles, they
struck him until he delivered the spirit to the Lord, surrounded by the
amaranth of the martyred crown.
Its synagogue was
"beyond Marodio" and its courtyard near the "Door to the
Source".
Absolutely. Sound c.
Divine Faith.
Roman atheist,
exasperated, vindictive, in struggle, Athlete of the Savior Leodie; as a lover
of rowing sport, and wars the state paid. Martyr glorified, Christ begged God,
I have been granted great mercy.
It's close. Sound c. Virgo
today.
To the tyrants of silence,
to the wicked conceit, and to the Greek elixir, the most unjust reverence; For
that memory, my dear craving, wise Leontie.
Magnificent.
Glory befitting strategy,
glamor of lightness, in sport of the Lord; according to the Savior, the name of
glory, of great martyrdom, of that Leo.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου