Η Αγία Καλλιόπη η Μάρτυς

 

Είναι    άγνωστο  από  που    καταγόταν   η  Αγία  Μάρτυς  Καλλιόπη,   η  οποία  άθλησε  κατά   τους    χρόνους    του    αυτοκράτορος   Δεκίου   (249 – 251   μ.Χ.).   Διακρινόταν  τόσο  για  το   σωματικό    και    ψυχικό     κάλλος,   όσο   και    για    την    ειλικρινή    και    βαθιά   ευσέβεια.    Κατά  τον   κηρυχθέντα    τότε    εναντίον  των Χριστιανών διωγμό,  συνελήφθηκε  και  οδηγήθηκε  ενώπιον  του  επάρχου  για   ανάκριση.  Αυτός,  ευθύς  ως  αντίκρισε  το  κάλλος της   Καλλιόπης,   καταλήφθηκε  από     πονηρούς  λογισμούς  και  πόθους  και  προσπάθησε  με υποσχέσεις    και    κολακείες    να    μεταπείσει  αυτήν,  ώστε  να  υποκύψει  στους ένοχους  πόθους  του. Αλλ’  η  Καλλιόπη   παρέμεινε  αδιάφορη    στις   κολακείες   και    ακλόνητη   στην    πίστη    της.    Τούτο  εξόργισε  τον  έπαρχο,  ο οποίος  αντιληφθείς  ότι  διαψεύδονταν  οι  ελπίδες   του,   διέταξε    την     κατόπιν   σκληρών   βασανιστηρίων θανάτωσή   της.  Έτσι,  αφού   μαστιγώθηκε   ανηλεώς,  της   απέκοψαν  τους  μαστούς,  την κατέκαψαν  με  αναμμένες λαμπάδες  και  περιέχυσαν  τις  πληγές  της  με  ξύδι  και  αλάτι.  Στο  τέλος  την αποκεφάλισαν   και   έτσι    η    Αγία    Καλλιόπη    έλαβε    τον   αμαράντινο    στέφανο   της    δόξας    και   εισήλθε   στη  χαρά    του  Νυμφίου    της    Χριστού.

Απολυτίκιον.   Ήχος   α’.   Της   ερήμου    πολίτης.           
Του   Σωτήρος   το   κάλλος   εκ   ψυχής    αγαπήσασα,    καλλιπάρθενε κόρη,   Καλλιόπη   πανεύφημε,    ηγώνισαι   στερρώς    υπέρ    αυτού,    και  δόξης  ηξιώθης  θεϊκής· δια  τούτό σου την μνήμην την ιεράν, τιμώμεν  εκβοώντές    σοι· δόξα τω  δεδωκότι  σοι  ισχύν,  δόξα  τω  σε  στεφανώσαντι,     δόξα   τω   χορηγούντι   δια   σου,    ημίν    πταισμάτων  άφεσιν.

Κοντάκιον. Ήχος   β’.  Τοις   των   αιμάτων   σου. 
Παρθενική   διαλάμπουσα  χάριτι,  μαρτυρικώς  τω  Χριστώ  προσενήνεξαι·  ού   νυν   της   χαράς  απολαύουσα, της   υπέρ   νουν Καλλιόπη    πανεύφημε,    δυσώπει   υπέρ    των    τιμώντων   σε.

Μεγαλυνάριον.
Κάλλει    διαλάμπουσα  ψυχικώ,  καλή  και  ωραία,  δι’αγώνων  μαρτυρικών,   ώφθης    τω   Σωτήρι,  θεόφρον   Καλλιόπη,   ώ    πρέσβευε σωθήναι    τους    σε   γεραίροντας

 

Agia Kalliopi the Martyr

 

 

It is unknown where St. Martyr Kalliopi came from, who trained during the reign of Emperor Decius (249 - 251 AD). He was distinguished for both physical and mental beauty as well as for sincere and profound piety. During the then declared persecution of the Christians, he was arrested and brought before the governor for questioning. As soon as Kalliopi's beauty was realized, he was occupied by sly calculations and desires and tried to persuade her with promises and flatteries to succumb to his guilty desires. But Kalliopi remained indifferent to the flatteries and steadfast in her faith. This angered the governor, who, realizing that his hopes were being falsified, ordered her executed after severe torture. So, after being ruthlessly whipped, she was cut off by her breasts, burned with candles lit and her wounds covered with vinegar and salt. In the end, she was beheaded and so Agia Kalliopi received the Amaranthian crown of glory and entered the joy of the Nymph of Christ.

 

 

Absolutely. Sound a '. Desert Citizen.

I have loved the Savior well in soul, you have been a daughter, Kalliope we have been exalted, you are strongly in favor of him, and you have been glorified in divine glory; for you, semi-absent minds.

 

 

It's close. B sound. Your blood.

Maidenly inward grace, Christ's witness is attentive; now the enjoyment of her joy, her favor of Kalliopi we are exhilarated, she faints in favor of the honors.

 

 

Magnificent.

It speaks in a profound psychic, good and beautiful, by the martyrdom of witnesses, by Sotiris, the godly Kalliopi, that he has preserved them alive by getting old