Ο Άγιος Νικήτας ο Οσιομάρτυρας ο Στυλίτης

 

 

 

Ο  Άγιος   Οσιομάρτυρας   Νικήτας   έζησε   τον   12^ο   αιώνα   μ.Χ.   στην πόλη   Περεγιασλάβλ   της   Ρωσίας.    Εργαζόταν   ως   φοροεισπράκτορας του   πρίγκιπα    Ντολγκορούκιγ και εισέπραττε από τους φορολογούμενους   τεράστια   ποσά,    που    ήσαν   υποχρεωμένοι  να   δίδουν   για  την  οικοδόμηση   της   πόλεως   και    ενός   ναού.   Πέρασαν έτσι   πολλά    χρόνια.   Αλλά    ο   φιλεύσπλαχνος    Θεός,   που    θέλει  όλοι   να    οδηγηθούν    σε    μετάνοια    και    να    σωθούν,   δεν εγκατέλειψε   τον   Νικήτα   και   προετοίμασε   την   οδό   της    επιστροφής    του.  Όταν    μία    ημέρα    ο    Νικήτας  πήγε  στην εκκλησία,   άκουσε  τα  λόγια  του  Προφήτου  Ησαΐα:    «Λούσασθε   και   καθαροί    γίνεσθε,    αφέλετε  τας πονηρίας  από  των  ψυχών  υμών  απέναντι  των   οφθαλμών  μου,   παύσασθε  από   των    πονηριών    υμών, μάθετε  καλόν ποιείν, εκζητήσατε κρίσιν, ρύσασθε   αδικούμενον, κρίνατε   ορφανώ   και    δικαιώσατε   χήραν».   Η    κεκοιμημένη  συνείδησή   του ξύπνησε   και    οδηγήθηκε    σε   μεταμέλεια.    Έτρεξε    αμέσως    στη   μονή    του    Περεγιασλάβλ – Ζαλέσκϊυ,   που    ήταν   αφιερωμένη    στον Άγιο   Νικήτα,   έπεσε   στα    πόδια    του πνευματικού  και  εξομολογήθηκε    τα    αμαρτήματά   του.

Ο  γέροντας πνευματικός, για να διαπιστώσει την ειλικρίνεια του εξομολογουμένου,    του    έδωσε   την   πρώτη    εντολή:   να    σταθεί    επί  τρεις    ημέρες    στις   πύλες    της    μονής     και    να    ομολογεί    δημοσίως    τα    αμαρτήματά   του.   Με    βαθιά   ταπείνωση    ο    Νικήτας  έκανε    υπακοή.

Έτσι   μετά   από   λίγο  καιρό   εκάρη   μοναχός   και    άρχισε     την σκληρή    πνευματική   ζωή    και    την   άσκηση.   Έσκαψε   ένα    κοίλωμα και  εκεί   τοποθέτησε   ένα   βράχο   επάνω   στον    οποίο   κάθησε φορώντας    βαριές    αλυσίδες,    ως   νέος    Στυλίτης.

Όμως    μία   νύχτα  του  1196,  που  ο  Άγιος  προσευχόταν  και   οι  αλυσίδες    του    έλαμπαν  σαν  ασήμι,  ληστές  τον  φόνευσαν   και έκλεψαν   τις   σιδερένιες    αλυσίδες   που   νόμιζαν   ότι   ήσαν   πολύτιμες.   Όταν   απομακρύνθηκαν    και    κατάλαβαν    ότι    οι  αλυσίδες  ήταν   κατασκευασμένες  από  σίδερο,  τις  πέταξαν  στον  ποταμό    Βόλγα.

Ο  Θεός  όμως  θέλησε  να  τιμήσει  και   αυτά   τα   ορατά   σημεία   του μαρτυρίου   και   της   ασκήσεως   του    Οσιομάρτυρα    Νικήτα.   Μία νύχτα,   ο   ευλαβής   ηλικιωμένος   μοναχός   Συμεών,   που   ασκήτευε στη  μονή  των   Αποστόλων   Πέτρου   και   Παύλου   του    Γιαροσλάβλ, είδε   επάνω   από   τον   ποταμό    τρεις    φωτεινές    ακτίνες.    Αμέσως    οι   Πατέρες   της    μονής    έτρεξαν,   για   να   δουν  τι  συμβαίνει.  Με  δέος   είδαν    τις  αλυσίδες  του   Οσίου   Νικήτα    να    επιπλέουν.   Με ευλάβεια   τις   πήραν    και    τις   μετέφεραν     στον   τάφο    του    Οσίου.
Όταν,    μεταξύ   των    ετών   1420 – 1425,    άνοιξαν    τον   τάφο    του Οσίου,    βρήκαν    το    ιερό    λείψανό   του   άφθαρτο.

 

 

Agios Nikitas the Martyr of Stylitis

 

 

Saint Nikitas the Martyr lived in the 12th century AD. in the city of Peregislav, Russia. He worked as a tax collector to Prince Dolgorukij and received taxpayers' huge sums of money, which he had to pay to build a city and a temple. So many years have passed. But the merciful God, who wants everyone to be led to repentance and be saved, did not abandon Nikita and prepare the way for his return. When one day Nikitas went to the church, he heard the words of the Prophet Isaiah: "Be cleansed and cleansed; you judged an orphan and you justified a widow. " His dormant consciousness woke up and led to remorse. He immediately ran to the monastery of Peregislav-Zaleski, dedicated to Saint Nicetas, fell to the feet of the spiritual and confessed his sins.

In order to see the confession of the confessor, the elder spiritual leader gave him the first command: to stand at the gates of the monastery for three days and to confess his sins publicly. With deep humility Nikitas obeyed.

So, after a while, a monk was born and began the harsh spiritual life and exercise. He dug a pit and laid there a rock on which he sat, wearing heavy chains, as a young Stylite.

But one night in 1196, when the Saint was praying and his chains were shining like silver, bandits murdered him and stole the iron chains they thought were valuable. When they were removed and realized that the chains were made of iron, they threw them into the Volga River.

But God wanted to honor these visible points of Nikita's martyrdom and practice. One night, the venerable elderly monk of Symeon, who practiced in the monastery of Peter and Paul of Yaroslavl, saw three rays of light above the river. Immediately the monks' Fathers ran to see what was going on. With awe they saw the chains of St. Nikitas floating. They graciously took them and transported them to the tomb of Osios.

When, between the years 1420 and 1425, they opened the tomb of Osios, they found its sacred relic indestructible.