Ο Όσιος Ρωμανός ο Μελῳδός

 

Οι  πληροφορίες  για  τον βίο  του  Οσίου  Ρωμανού  δυστυχώς  είναι λίγες.

Έζησε,  κατά  μία  εκδοχή  τον 8^ο αιώνα  επί  τουβασιλέως  Αναστασίου  του  Β’. Αρχικά είχε χρηματίσει διάκονος στην εκκλησία της Βηρυτού. Κατόπιν μετέβη στην Κωνσταντινούπολη και έμεινε στακελιά του Ναού της Θεοτόκου. Ο Ρωμανός είχε μέτρια παιδεία και το ποιητικό ταλέντο του  ήταν  ακόμα  άγνωστο.  Διεκατέχετο όμως  από  μία  βαθιά  πίστη  στην  σεπτή μνήμη της Παναγίας της Παρθένου και τακτικά  παρακολουθούσε  στον Ναό  της Παναγίαςτων  Βλαχερνών  τις  κατανυκτικές  ολονυκτίες.

Σε μία τέτοια, στην γιορτή  των Χριστουγέννων  που  παραβρέθηκε,  η  ψυχή του γέμισε με κατάνυξη και όταν γύρισε στο κελί του είδε όνειρο την Παναγία  να  τουπροσφέρειένα  βιβλίο  και  να  του  λέει  να  το  καταφάει.Ο Ρωμανός  από  την  επίδραση  του  ονείρου συνέθεσε για την γέννηση  του Χριστού το τροπάριο «Η Παρθένος σήμερον τον υπερούσιον τίκτει».
Από  την  στιγμή  αυτή  η  ποιητική  επιφοίτηση  του  Οσίου  Ρωμανού  έμεινε άσβεστη και αναδείχτηκε ο εξωχότερος και μεγαλύτερος μελῳδός της Εκκλησίας μας.

Απολυτίκιον. Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ως σάλπιγξ θεόληπτος, των ουρανίων ωδών, ενθέωςεφαίδρυνας, την Εκκλησίαν Χριστού, τοις θείοις σου άσμασι· συ γαρ της Θεοτόκου, εμπνευσθείς τη ελλάμψει, ένθεος υμνηπόλος, εγνωρίσθης εν κόσμω·  διο  σε πόθωτιμώμεν,  Ρωμανέ  Όσιε.

Κοντάκιον.  Ήχος  πλ. δ’.  Τη  υπερμάχω.

Ώσπερ  κιθάραν  της σοφίας παναρμόνιον

Και  υποφήτηνθεοπνεύστων  αναβάσεων

Ευφημούμεν  Ρωμανέ  σε  ασμάτων  ύμνοις.

Αλλ’  ως  φόρμιγξ  δωρεών  των  υπέρ  έννοιαν

Προς εγρήγορσιν ημάς θείανδιέγειρον           
Τους  βοώντάςσοι,χαίροις Πάτερ Θεόληπτε.

Μεγαλυνάριον.
Άνωθεν το  δώροναπειληφώς, εκ της Θεοτόκου, παμμακάριστε  Ρωμανέ, ύμνησας πανσόφως, τα θεία  μεγαλεία,  κενώσεως  του  Λόγου,  ως  έμπνουνόργανον.

 

Saint Romanos the Melody

 

Unfortunately, there is little information about the life of Saint Romanos.

According to one version, he lived in the 8th century during the reign of King Anastasios II. He had originally served as a deacon in the church of Beirut. Then he went to Constantinople and remained a pillar of the Church of the Virgin. Romanos had a mediocre education and his poetic talent was still unknown. However, he was possessed by a deep faith in the seventh memory of Panagia tis Parthenos and regularly attended the Temple of Panagia Vlacherna overnight.

In one of these, at the Christmas party he attended, his soul was filled with ecstasy and when he returned to his cell he saw a dream of the Virgin Mary offering him a book and telling him to eat it. Romanos, from the influence of the dream, composed for his birth Christ's troparion "The Virgin today beats the supreme".

From that moment on, the poetic apprenticeship of Saint Romanos remained unquenchable and emerged as the most outstanding and greatest melody of our Church.

 

 

Apolitikion. Ήχος δ ’. Quick prejudged.

As a trumpet theologian, of the heavenly odes, you enthuse the Church of Christ, your uncles sing;

 

 

Κοντάκιον. Sound pl. d ’. I fight her.

Osper guitar of wisdom panarmonion

And hypothetically inspired ascents

We praise Romans in hymns.

But as a form of donations in favor of meaning

To awaken us to the divine stimulus

The howling ones, happy Father Theolipte.

 

 

Μεγαλυνάριον.

From above the gift-threatening, from the Virgin Mary, pammakarise Romane, you glorified the divine greatness, emptiness of the Word, as an inspiring instrument.