Η Αγία Αναστασία η Ρωμαία, η Οσιομάρτυς

 

Η   Οσία   Αναστασία   έζησε   στα  χρόνια  του   Διοκλητιανού   και καταγόταν  από  την  Ρώμη.  Όταν   πέθαναν  οι   πλούσιοι   γονείς   της, διαμοίρασε την περιουσία που κληρονόμησε στους φτωχούς και αποσύρθηκε   σε   μοναστήρι.

Όταν   την   συνέλαβε   ο   ηγεμόνας   Πρόβος,   υπενθύμισε  στην Αναστασία   την  ανθηρή   νεότητά   της,   για   την   οποία   θα   έπρεπε   να  αρνηθεί  τον   Χριστό.   Τότε,  δυναμική  υπήρξε   η   απάντηση  της Αναστασίας:    «Εγώ,   είπε,   μία  ωραιότητα   και   νεότητα   γνωρίζω, εκείνη   που   δίνει  ο  Χριστός  στις  πιστές   και   γενναίες  ψυχές,  που  προτιμούν   γι’  Αυτόν  τον  θάνατο  αντί  άλλων  εγκόσμιων   αγαθών,  όταν αυτά  προτείνονται   για   την   προδοσία   του   Θεού    τους.   Πλούτη   είχα άφθονα.  Δεν  τα   θέλησα.  Αλλά   τον   Χριστό   μου   τον  θέλω   και   απ’ Αυτόν   καμία   δύναμη   δεν   θα   μπορέσει    να  με χωρίσει.   Άν αμφιβάλλεις,   δοκίμασε».

Εξαγριωμένος    από  την  απάντηση   ο   Πρόβος,  την  μαστίγωσε  στο πρόσωπο   και   την   άπλωσε  σε   αναμμένα   κάρβουνα.   Έπειτα,   την κρέμασε   και  της  έσκισε   το   σώμα.  Μετά   έκοψε  τους   μαστούς   της, ξερίζωσε   τα   νύχια   της   και   τελικά   την    αποκεφάλισε.

Έτσι,   η   Αναστασία   πήρε   τον   αμαράντινο   στέφανο   του   μαρτυρίου.

 

Απολυτίκιον.   Ήχος   δ’.   Ταχύ   προκατάλαβε.    
Ασκήσει   εκλάμψασα,   ώσπερ   παρθένος   σεμνή,   αθλήσεως   αίμασι, την   της   αγνείας   στολήν,   ενθέως   εφοίνιξας·   όθεν   Αναστασία,   ως Οσία  και  Μάρτυς, χάριτας ιαμάτων, απαστράπτεις τω κόσμω, πρεσβεύουσα   τω   Σωτήρι,   υπέρ   των   ψυχών   ημών.

 

Κοvτάκιοv.   Ήχος   γ’.   Η    Παρθένος   σήμερον. 
Παρθενίας νάμασι, καθηγνισμένη Οσία, μαρτυρίου αίμασι, Αvαστασία   πλυθείσα,   παρέχεις, τοις εν ανάγκαις των νοσημάτων, ίασιν, και   σωτηρίαν    τοις   προσιούσιν,   εκ   καρδίας·   ισχύν    γαρ   νέμει ,   Χριστός ο   βρύων,    χάριν   αέναοv.

 

Μεγαλυνάριον.
Έφυς    ωσπερ  ῥόδον  πανευθαλές, εν δικαιοσύνης, τοις λειμώσιν  ασκητικώς,   και   οσμήν  χαρίτων, αθλητικώς  εκπέμπεις,  σεμνή Αναστασία,   τοις   σε   γεραίρουσι.

 

 

 

Saint Anastasia the Roman, the Holy Martyr

 

Saint Anastasia lived in the years of Diocletian and came from Rome. When her wealthy parents died, she distributed the property she inherited to the poor and retired to a convent.

When she was captured by the ruler Provos, she reminded Anastasia of her flourishing youth, for which she should deny Christ. Then, Anastasia's answer was dynamic: "I, he said, know a beauty and youth, the one that Christ gives to the faithful and brave souls, who prefer for this death instead of other worldly goods, when they are proposed for his betrayal Their God. I had plenty of wealth. I did not want them. But I want my Christ and from Him no power will be able to separate me. If in doubt, give it a try. "

Enraged by the answer, Provos whipped her in the face and spread her on burning coals. Then he hung her and tore her body. Then she cut off her breasts, uprooted her nails and finally beheaded her.

Thus, Anastasia received the amaranth crown of martyrdom.

 

Apolitikion. Ήχος δ ’. Quick prejudged.

Exercise I glowed, as a virgin modest, bloody sport, the uniform of purity, in the form of anointed;

 

Κοvτάκιοv. Ήχος γ ’. The Virgin today.

Παρθενίας νάμασι, καθίγνισμένη Οσία, μάρτυρίου αίμασι, Αβαστάσια πλυθείσα, παρέχεις, τοις εν hewceις των νοσημάτων, άσιν, και σωτηρίαν τοις προσιούσιν, εκ καρδία;

 

Μεγαλυνάριον.

As long as Osod δονodon is perfect, in justice, they are ascetically lost, and you emit the smell of grace, athletically, modest Anastasia, those in old age.