Η Αγία Σεβαστιανή η Μάρτυς

 

Καταγόταν   από   την   πόλη   Σεβαστή   της   Φρυγίας    και   διδάχτηκε την    χριστιανική   πίστη   από  τον   Απόστολο   Παύλο,   και   πήρε   τη θερμότητα   και   την   ανδρεία   του   διδασκάλου   της.

Η   Αγία   Σεβαστιανή   έζησε   τον   1^ο   αιώνα   μ.Χ.   και   χρησιμοποιούσε την  ζωή  της κάθε ημέρα  για  την  αλήθεια   του   Ευαγγελίου   (στη Μαρκιανούπολη   της   Θράκης).   Πήγαινε   σε   σπίτια    ειδωλολατρών και   είλκυε   πολλές   γυναίκες    απ’ αυτούς   στους   κόλπους   της Εκκλησίας.

Συνελήφθη   γι’ αυτό επί  αυτοκράτορος Δομετιανού   και   ηγεμόνος Σεργίου,   κακοποιήθηκε   και   εξεδιώχθη   από   τον   τόπο   της.   Έφθασε στην   Ηράκλεια   της   Θράκης   όπου   πάλι   συνελήφθη,   από    τον ηγεμόνα   Πομπηϊανό,   και   φυλακίστηκε.

Αλλά η γυναικεία της φύση, ντρόπιασε τους βασανιστές της. Οι υποσχέσεις    δεν   την   δελέασαν,   οι   απειλές   δεν   την   έκαμψαν,   και κάτω   από   βαριά   μαρτύρια   στάθηκε   όρθια   με   όλη   της   την γενναιοψυχία.   Οι   σάρκες   της   Αγίας   Σεβαστιανής    σχίζονταν,   αλλά τα   χείλη,    όπως   και   η    καρδιά    της,   εξακολουθούσαν   να   υμνούν τον   Χριστό.       
Τελικά,   η   μεγάλη   αυτή    αθλήτρια   της   Εκκλησίας   μας,   παρέδωσε την   ζωή   της    με   τον    δια    αποκεφαλισμού    θάνατο    και    ετάφῃ στη    Ραιδεστό.

Απολυτίκιον.   Ήχος   α’.   Της   ερήμου   πολίτης.
Τοις   ῥήμασι  του   Παύλου   φωτισθείσα   προσέδραμες,   Σεβαστιανή   τω Σωτήρι   και    νομίμως  ενήθλησας,  βασάνους  υπομείνασα   πολλάς, δυνάμει    του    νυμφίου   σου   Χριστού,   όν   ικέτευε   απαύστως   υπέρ  ημών,   των    ευλαβώς   βοώντων   σοι·   δόξα   τω   δεδωκότι   σοι   ισχύν, δόξα   τω   σε   στεφανώσαντι,   δόξα   τω    ενεργούντι   δια    σου,   πάσιν ιάματα.

Κοντάκιον.   Ήχος   β’.   Τα   άνω   ζητών.    
Το  φως  του  Χριστού,   δια   του   Παύλου   δέδεξαι,   και   πίστει   θερμή, υπέρ   αυτού   ηγώνισαι,   Σεβαστιανή   ένδοξε,   της   σαρκός   σου μηδόλως  φροντίσασα,   και   την   άπονον   εύρες   ζωήν,   τω  ξίφει  τμηθείσα   τον   αυχένα   σου.

Μεγαλυνάριον.
Ήθλησας ως άσαρκος εν σαρκί, και τομή της κάρας, γάλα έβλυσας  θαυμαστώς· ο  Χριστός  γαρ   Μάρτυς,   ω   Σεβαστιανή   σε,   δοξάζει   όν εν   άθλοις  λαμπρώς    εδόξασας.

 

Saint Sebastian the Martyr

 

She came from the city of Sevasti in Phrygia and was taught the Christian faith by the Apostle Paul, and received the warmth and courage of her teacher.

Saint Sebastian lived in the 1st century AD. and used her life every day for the truth of the Gospel (in Markianoupolis, Thrace). He went to pagan houses and attracted many women from them to the Church.

She was arrested for this during the reign of Emperor Dometian and ruler Sergius, abused and expelled from her place. He arrived in Heraklion, Thrace, where he was arrested again, by the ruler Pompey, and imprisoned.

But her feminine nature shamed her tormentors. The promises did not tempt her, the threats did not bend her, and under heavy torment she stood with all her generosity. St. Sebastian's flesh was torn, but her lips, like her heart, were still praising Christ.

Finally, this great athlete of our Church, gave her life with the death by beheading and was transferred to Redestos.

 

Apolitikion. Ήχος α ’. The desert citizen.

The Dimasis of Paul, enlightened preachers, Sebastian of the Savior and legally conceived, I endured many sufferings, by virtue of your bridegroom Christ, who begged incessantly for us, of the pious cries out to you; σου, πάσιν ιάματα.

 

 

Κοντάκιον. Ήχος β ’. The above seekers.

You accept the light of Christ, through Paul, and you believe warmly, you lead for him, Sebastian glorious, I took care of your flesh, and you found the painful life, you cut your neck with a sword.

 

 

Μεγαλυνάριον.

You exercised as a carnal in the flesh, and the cutting of the chariot, you poured milk miraculously;