Ο Άγιος Μάρκος ο Νεομάρτυρας ο εν Χίω

 

Ο   Άγιος     Νεομάρτυς     Μάρκος   ήταν   γόνος    του    ευσεβούς Θεσσαλονικέως     Χατζή – Κωνσταντή και   της   Μαρίας,    η    οποία καταγόταν     από    τη    Σμύρνη,     όπου    και    διέμεναν.     Ο     Μάρκος, έμπορος     στο    επάγγελμα,    σε    κάποιο     ταξίδι    του     στη    νήσο Χίο,    κατά    το    1788,    νυμφεύθηκε.    Αργότερα    παρακινούμενος    και από    τον    αδελφό    του    Παΐσιο,    εγκαταστάθηκε    στο     Κουσάντασι (Νέα Έφεσο),  όπου  συνδέθηκε παράνομα με   κάποια γυναίκα, ονομαζόμενη    Μαρία,  μετά    της    οποίας    συνελήφθη    για    μοιχεία, και    οδηγήθηκε    στο    δικαστήριο,    ενώπιον     του     αγά.    Κάτω    από την     απειλή    της    ποινής    προετίμησαν    και    οι    δύο    να εξωμόσουν. Έτσι   ο   μεν    Μάρκος    υπέστη    την    περιτομή,    η    δε Μαρία     εκλείσθηκε    στο    χαρέμι     του    αγά.

Μετά   την    πάροδο    κάποιου    χρόνου    ο   Μάρκος    άρχισε    να αισθάνεται    ένοχος    για     την   εξώμοση,   γι’    αυτό    και    αναζήτησε κάποιον    πνευματικό,    όπου     με    συντριβή    απέθεσε    όλο    το    βάρος    των     αμαρτημάτων    του.     Με     την     βοήθεια    του πνευματικού     του     και     ενός     Χριστιανού     ιατρού,     ο    οποίος έπεισε     τον     αγά    ότι     η     Μαρία     έπασχε     από     κάποια ασθένεια,     από    την    οποία     μπορούσε     να    την     θεραπεύσει     μόνο    κάποια    Εβραία    στη    Σμύρνη,    ο    Μάρκος    έλαβε    την     άδεια    του    αγά,   για     να    συνοδεύσει    τη    γυναίκα    του    ως     εκεί, με    τη    ρητή    εντολή    να    γυρίσουν     και    πάλι    πίσω.

Όταν    ἐφθασαν     στη    Σμύρνη    επιβιβάσθηκαν   σ’   ένα     πλοίο     με προορισμό    την   Τεργέστη.   Εξ   αιτίας     όμως    κάποιων     εμποδίων δεν    παρέμειναν    εκεί,     αλλά    κατευθύνθηκαν     στη    Βενετία,    όπου έλαβαν     το    Μυστήριο     του    Χρίσματος     και    της     Θείας Κοινωνίας,    και    τέλος    νυμφεύθηκαν.

Τα   γεγονότα     αυτά    συνέβησαν     το    1792.    Στη    Βενετία    δεν παρέμειναν     πολύ,    αλλά   περιπλανήθηκαν   σε   διάφορα    μέρη, φοβούμενοι    μήπως  τους   ανακαλύψουν    οι    Τούρκοι.   Επειδή    όμως πουθενά    δεν    μπορούσε    να    εύρει    ηρεμία    ο     Μάρκος,     αποφάσισε     να   επιστρέψει     στον    τόπο    της    αρνήσεως,    για    να αποπλύνει     και    με   το    αίμά    του    το    αμάρτημά    του.     Εγύρισε λοιπόν     στο    Κουσάντασι,     όπου     επισκέφθηκε     τον    πνευματικό του     και    του    γνωστοποίησε    την    επιθυμία    του.    Αυτός     τότε προσπάθησε    να    τον     αποτρέψει,     λέγοντάς    του     πως     το μαρτύριό     του    ίσως    επιφέρει    πολλά    δεινά    στους    Χριστιανούς της    Εφέσου,    διότι    οι    Τούρκοι    ήταν    ήδη     εξαγριωμένοι     εξ αιτίας     της    ανεγέρσεως     νέου    ναού    στην    πόλη,     αλλά    και    του    Μαρτυρίου    του    Νεομάρτυρος     Γεωργίου     του    εξ     Εφέσου, που   είχε    προηγηθεί    († 5     Απριλίου    1801).    Επείσθηκε    λοιπόν    ο Μάρκος     και    εγκατέλειψε    το     Κουσάντασι.    Κατέφυγε    στη    Χίο, όπου,   αφού  προετοιμάσθηκε κατάλληλα με   τη   Θεία    Κοινωνία, παρουσιάσθηκε     στο    δικαστήριο    και   ομολόγησε    με    παρρησία    την   πίστη   του   στον    Χριστό.      Ο     δικαστής     στην    αρχή προσπάθησε     με   κολακείες     να    τον     μεταπείσει,     όταν     όμως είδε     ότι     αυτὸ      δεν     ήταν     δυνατό,     διέταξε     τη     φυλάκισή   του.    Ο     Μάρκος     υπέμεινε     με    καρτερία    όλα     τα     βασανιστήρια χωρίς    να  καμφθεί.    Συνολικά   οδηγήθηκε    τρεις    φορές    ενώπιον του    δικαστού,   ο    οποίος     διαπιστώνοντας     το    σταθερό    φρόνημα και    την    αμετάθετη    γνώμη    του    να     παραμείνει     Χριστιανός διέτεξε     τη    θανάτωσή    του.

Συγκινητική    ήταν    η    συμμετοχή    των     Χριστιανών     και   η συνδρομή    τους   στην    προετοιμασία   του    Μάρτυρος    Μάρκου    για   το    μαρτύριο,    με    νηστείες,     δεήσεις    και    προσευχές.

Πλήθος     κόσμου,    όχι     μόνο    Χριστιανοί    αλλά    και   Τούρκοι     και Εβραίοι,     είχαν    συγκεντρωθεί    στην    τοποθεσία    Βουνάκι,    που    είχε    ορισθεί    για    την    εκτέλεση    του    Νεομάρτυρος.   Έτσι    στις    5 Ιουνίου     του    1801,  ημέρα    Τετάρτη,   ο   Νεομάρτυρας   Μάρκος εκτελέσθηκε     δι’    αποκεφαλισμού.

Πολλοί   Χριστιανοί    πήραν     ως    ευλογία    τεμάχια    από    τα ενδύματα,   αλλά   και   το    λείψανο    του    Αγίου    δίδοντας    αρκετά χρήματα   στους   Τούρκους.   Τέλος,   εξαγόρασαν    το    τίμιο    λείψανο του    Νεομάρτυρος,   το    οποίο    ευωδίαζε,    και    το    ενταφίασαν    κρυφά    σε    άγνωστο    μέρος.

Στο    Συναξάριο    του   Αγίου   σημειώνονται   πολλά    θαύματα    που συνέβησαν    με   τα  τίμια    λείψανα,    το    αίμα,    αλλά    και   τα ενδύματα    του    Νεομάρτυρος. 
Το    Μαρτύριο    του    Αγίου    Μάρκου    συνέγραψε    ο    Αθανάσιος     ο Πάριος,    ενώ    Ακολουθία     προς     τιμήν   του     συνέταξε     ο Νικηφόρος    ο   Χίος.   Η   Ακολουθία    αυτή,    όπως    και    ο    βίος    του Νεομάρτυρος, περιέχονται στο Νέον Λειμωνάριον. Επίσης επανεκδόθηκαν     το   1930     και    το    1968    στο    Νέον    Χιακόν Λειμωνάριον.

 

Saint Mark the New Martyr in Chios

 

 

 

Saint Neomartyr Markos was the son of the pious Hatzi-Konstantis from Thessaloniki and Maria, who came from Smyrna, where they lived. Marcos, a merchant by profession, on a trip to the island of Chios, in 1788, got married. Later, motivated by his brother Paisios, he settled in Kusadasi (New Ephesus), where he had an illicit affair with a woman named Maria, after which he was arrested for adultery, and taken to court before the aga. Under the threat of punishment, they both preferred to extort. So Mark was circumcised, and Mary was locked in the harem of the aga.

After a while, Marcos began to feel guilty about the expulsion, so he looked for a spiritualist, where he crashed all the weight of his sins. With the help of his spiritual father and a Christian physician, who convinced the aga that Mary was suffering from an illness from which only a Jew in Smyrna could cure her, Mark obtained the aga's permission to accompany the woman. of there, with the explicit order to go back again.

When they arrived in Smyrna, they boarded a ship bound for Trieste. However, due to some obstacles, they did not stay there, but headed to Venice, where they received the Sacrament of Christ and Holy Communion, and finally got married.

These events took place in 1792. They did not stay long in Venice, but wandered in various places, fearing that the Turks might discover them. But because Mark could not find peace anywhere, he decided to return to the place of denial, to wash away his sin with his blood. So he returned to Kusadasi, where he visited his spiritual father and informed him of his wish. He then tried to stop him, telling him that his martyrdom might bring much suffering to the Christians of Ephesus, because the Turks were already furious at the construction of a new temple in the city, but also to the Martyrdom of the New Martyr George of Ephesus, who had preceded († 5 April 1801). So Marcos was convinced and left Kusadasi. He took refuge in Chios, where, after being properly prepared with Holy Communion, he appeared in court and openly confessed his faith in Christ. The judge at first tried to persuade him with flattery, but when he saw that this was not possible, he ordered his imprisonment. Marcos bravely endured all the tortures without giving in. In total, he was brought before the judge three times, who, finding his firm mind and unwavering opinion to remain a Christian, ordered his assassination.

The participation of Christians and their contribution to the preparation of Martyr Mark for martyrdom was touching, with fasting, prayers and supplications.

Crowds of people, not only Christians but also Turks and Jews, had gathered at the Vounaki site, which had been designated for the execution of the New Martyr. Thus, on Wednesday, June 5, 1801, the New Martyr Mark was executed by beheading.