Ο Όσιος Σιλβέστρος ο εκ Ρωσίας

 

Ο   Όσιος Σιλβέστρος   της   Ομπνόρα, γεννήθηκε   τον   15^ο   αιώνα   μ.Χ.   στη Ρωσία.   Από   νεαρή    ηλικία   είχε   εσωτερικά   τον   πόθο   να   μονάσει.    Έτσι εγκατέλειψε   τον   κόσμο  και  κατάφυγε  στη  μονή  της    Αγίας   Τριάδος,  όπου   υπήρξε   δόκιμος   και   υποτακτικός   του   Αγίου   Σεργίου   του   Ραντονέζ († 5 Ιουλίου). Αφού παρέμεινε εκεί γιὰ ένα χρονικό διάστημα και    πρόκοψε  στην   υπακοή,  ο  Όσιος   Σιλβέστρος   έλαβε  την  ευλογία  για   να  μείνει  μόνος  στην έρημο  και   να  συνεχίσει    εκεί    τον    ασκητικό  του    αγώνα.

Μέσα  στο  πυκνό  δάσος,  δίπλα  στον  ποταμό  Ομπνόρα  ο  οποίος συνεχίζει   την  ροή του  στον  ποταμό  Κοστρομά,    έστησε  ένα  σταυρό  στο  σημείο  όπου   διάλεξε και ξεκίνησε από εκεί   τον   πνευματικό   του  αγώνα.  Για  μία  μεγάλη   χρονική   περίοδο   κανείς   δεν   ήξερε   τίποτα   για   τον   Άγιο ερημίτη.   Το   κελλί  του αποκαλύφθηκε τυχαία από έναν χωρικό,   ο   οποίος είχε χάσει   τον    δρόμο    του.   Αυτός  είπε  στον  ενοχλημένο    ερημίτη    ότι    οι  άνθρωποι  είχαν   δει  λαμπρές ακτίνες  και  ένα    στρώμα   νεφέλης    επάνω  από  την  κατοικία του. Ο  Όσιος   Σιλβέστρος   ξέσπασε   τότε   σε   δάκρυα πικρίας, επειδή το   μέρος της απομονώσεώς του είχε ανακαλυφθεί. Ο προσκυνητής   παρακάλεσε επίμονα τον  Όσιο  να  του  μιλήσει  για  τον  εαυτό   του.

Ο  Όσιος Σιλβέστρος είπε ότι εκεί έμενε για  ένα  μεγάλο  χρονικό  διάστημα,   τρώγοντας    φλοιούς    δένδρων   και  ρίζες.   Στην   αρχή ήταν   αδύναμος   χωρίς   ψωμί   και   μία   φορά   έπεσε   στο   έδαφος από  την αδυναμία   του.   Τότε,   ένας   Άγγελος  με  τη  μορφή  ενός    θαυμάσιου   άνδρα εμφανίσθηκε   μπροστά   του   και  τον  άγγιξε στο  χέρι.  Από  εκείνη  την  στιγμή    ο    Όσιος    δεν   ένιωσε   ξανά   αδυναμία.

Άλλη   μία   φορά    ο  χωρικός  πήγε  πάλι  στον  Όσιο  και  του  έφερε  ψωμί  και   αλεύρι,   για  να   έχει   προμήθειες.

Αυτή   η   μοναδική   συνάντηση   ήταν   αρκετή, ώστε  να  μαθευτούν  σε  πολλούς   τα  πνευματικά  κατορθώματα  του  Οσίου.  Σύντομα,  χωρικοί  ξεκίνησαν    να   έρχονται  σε  αυτόν  από  τους   γύρω   οικισμούς.    Ο  Όσιος  Σιλβέστρος  τους   επέτρεψε  να  χτίσουν  κελλιά  κοντά  στο  δικό   του κελλί.

Όταν   πλέον   είχαν   συγκεντρωθεί   αρκετοί   αδελφοί   στη   σκήτη,   ο   Όσιος Σιλβέστρος  πήγε  στη   Μόσχα και  ζήτησε  την  ευλογία  του  Αγίου  Αλεξίου († 12 Φεβρουαρίου), για να   κατασκευάσει   ένα   ναό   αφιερωμένο στην   Ανάσταση  του   Χριστού.  Ο  Άγιος  Ιεράρχης  έδωσε  στον  Όσιο  Σιλβέστρο  ένα   αντιμήνσιο   για   την   τέλεση   της   Θείας  Λειτουργίας  και   τον  έκανε    ηγούμενο   της    νέας   μονής.

Με την   κατασκευή   της   εκκλησίας   ο αριθμός των αδελφών αυξήθηκε γρήγορα   και  ο  Όσιος   πολύ  συχνά   αποσυρόταν  στο  κοντινό   δάσος,    ώστε  να   απομονώνεται   και   να   προσεύχεται.   Αυτός   ο   τόπος   έλαβε   το   όνομα   «απαγορευμένο    άλσος»,  επειδή    ο    Όσιος   Σιλβέστρος  διέταξε  να  μην   κοπεί  από  εκεί   κανένα    δένδρο.    Σε  αυτό  το  άλσος  ο  Όσιος  έσκαψε τρία   πηγάδια,  ενώ  ένα  τέταρτο  πηγάδι  έσκαψε  στην  πλευρά  ενός  λόφου  στον ποταμό  Ομπνόρα.  Όταν  ο  Όσιος  επέστρεφε  από  την  απομόνωσή  του,  τον   περίμεναν  πολλοί  άνθρωποι    στο   μοναστήρι    και    ο  καθένας  ήθελε  να  λάβει την  ευλογία  του  και  να  ακούσει  τις συμβουλές   του.

Κάποια   ημέρα   ο   Όσιος   αρρώστησε   από   μία   ανίατη   ασθένεια   και  οι  αδελφοί της μονής, που στεναχωρούνταν όταν έφευγε από   το   μοναστήρι για   απομόνωση,   τώρα   ήταν   ακόμη   πιο   θλιμμένοι   αναλογιζόμενοι   τον επικείμενο   θάνατό   του.   «Μη  στενοχωρείσθε    με   αυτό,   αδελφοί»,    έλεγε    ο Όσιος   για   να   τους   παρηγορήσει,   «γιατί   τα   πάντα   είναι   σύμφωνα   με   το θέλημα του Θεού. Ακολουθήστε τις εντολές  του  Κυρίου και μη  φοβηθείτε  να υποφέρετε  από  δοκιμασίες  σε  αυτή  τη  ζωή.  Έτσι   θα   λάβετε    ανταμοιβή    στον   Ουρανό.    Εάν   εύρω   παρρησία   ενώπιον   του Κυρίου   και   αν   η   ζωή   μου    Τον   ευχαρίστησε,   τότε   αυτός   ο   άγιος   τόπος   δεν   θα διαλυθεί  μετά  την    αποχώρησή   μου.   Προσευχηθείτε    στον   φιλάνθρωπο  Θεό  και   στην   πάναγνη   Μητέρα   Του,   ώστε   να   ελευθερωθείτε   από   τον   πειρασμό».     
Ο    Όσιος   Σιλβέστρος  κοιμήθηκε το έτος  1479  και  ενταφιάσθηκε   στην  δεξιά   πλευρά    του    ναού    της    Αναστάσεως.

 

Saint Silvester of Russia

 

 

Osvos Silvestrost of Omnora, was born in the 15th century AD. in Russia. From an early age he had the inner desire to join. So he left the world and fled to the monastery of the Holy Trinity, where he was a cadet and subordinate of St. Sergius of Radonéz († 5 July). Having stayed there for a while, and cut to obedience, Saint Silvestrous received the blessing to be alone in the wilderness and to continue there the ascetic of the struggle.

Inside the dense forest next to the river Omnora, which continues its flow to the Kostroma River, he set up a cross at the point where he chose and began his spiritual struggle. For a long time no one knew anything about the Holy Hermit. His cell was accidentally discovered by a villager who had lost his way. He told the troubled hermit that people had seen brilliant rays and a cloud of cloud above his home. Saint Silvestrous then burst into tears of bitterness because the part of his isolation had been discovered. The worshiper persuaded Ossios to tell him about himself.

Saint Silvestros said that he stayed there for a long time, eating tree bark and roots. At first he was weak without bread and once fell to the ground by his weakness. Then an Angel in the form of a marvelous man appeared in front of him and touched him in the hand. From that moment on, Osios did not feel a weakness again.

Once again the villager went back to Osios and brought him bread and flour to have supplies.

This unique encounter was enough to learn to many of the spiritual achievements of the Ss. Soon, villagers began to come to him from the surrounding settlements. Saint Sylvester allowed them to build cells near his own cell.

When several brothers were assembled in the cloister, Saint Silvestro went to Moscow and demanded the blessing of St. Alexius († 12 February) to build a temple dedicated to the Resurrection of Christ. Saint Hierarch gave Oslo Silvestro an anti-month for the celebration of the Divine Liturgy and made him the abbot of the new monastery.

With the construction of the church the number of brothers grew rapidly and Osios very often retired to the nearby forest to isolate and pray. This place was named "forbidden grove," because Saint Silvestro ordered not to cut out any trees. In this grove, Osios dug up three wells, while a fourth well dug up the side of a hill on the River Unorora. When Osios returned from his isolation, many people waited for him in the monastery and everyone wanted to receive his blessing and listen to his advice.

One day, Oiosus suffered from an incurable illness and the brothers of the monastery, who were saddened when he left the monastery for isolation, were now even more saddened by his imminent death. "Do not be embarrassed, brothers," the Ossios said to console them, "because everything is in accordance with the will of God. Follow the Lord's commands and do not be afraid to suffer from tribulations in this life. So you will receive reward in Heaven. If I have blessing before the Lord and if my life has thanked Him, then this holy place will not be dissolved after my departure. Pray to the benevolent God and His Mother, so that you will be free from temptation. "

Saint Silvestrous slept in 1479 and was buried on the right side of the temple of the Resurrection.