Ανάστασις του Λαζάρου

 

Αυτό  το  Σάββατο   τιμάμε  την  υπό  του   Χριστού   Ανάσταση  του   φίλου  Του   Λαζάρου.          
Αναγράφει   το   «Ωρολόγιο»:   «Ο   Λάζαρος   ήταν   φίλος   του   Χριστού και   οι   αδελφές   του   Μάρθα   και   Μαρία   που  τον   φιλοξένησαν πολλές   φορές (Λουκ. ι΄, 38-40, Ιωαν. ιβ΄, 1-3) στη   Βηθανία   κοντά   στα Ιεροσόλυμα  περίπου   δύο   μίλια.   Λίγες  μέρες   προ   του   πάθους    του Κυρίου    ασθένησε   ο   Λάζαρος   και   οι  αδελφές   του   ενημέρωσαν σχετικά  τον   Ιησού   που   τότε   ήταν   στη   Γαλιλαία   να   τον επισκεφθεί.   Ο   Κύριος   όμως   επίτηδες   καθυστέρησε   μέχρι που πέθανε  ο  Λάζαρος,  οπότε   είπε   στους   μαθητές    του   πάμε   τώρα   να τον  ξυπνήσω.  Όταν   έφθασε  στη   Βηθανία   παρηγόρησε  τις   αδελφές του   Λάζαρου  που    ήταν   πεθαμένος   τέσσερις   μέρες   και   ζήτησε   να δει   το   τάφο   του.   
Όταν έφθασε στο μνημείο, δάκρυσε και διέταξε να βγάλουν την ταφόπλακα.   Τότε    ύψωσε   τα   μάτια   του   στον   ουρανό,   ευχαρίστησε τον   Θεό  και   Πατέρα   και   με   μεγάλη   φωνή   είπε:   Λάζαρε,   βγες έξω.   Αμέσως   βγήκε  έξω   τυλιγμένος   με   τα   σάβανα   ο   τετραήμερος νεκρός    μπροστά   στο   πλήθος  που   παρακολουθούσε   και   ο   Ιησούς ζήτησε   να   του   λύσουν   τα   σάβανα   και   να   πάει   σπίτι   του.   (Ιωαν. ια΄,44)   
Αρχαία  παράδοση   λέγει  ότι  τότε  ο   Λάζαρος   ήταν  30  χρονών  και έζησε  άλλα   30   χρόνια.   Τελείωσε   το   επίγειο   βίο   του   στην    Κύπρο το   έτος   63   και   ο    τάφος   του   στην   πόλη   των   Κιτιέων   έγραφε: «Λάζαρος   ο   τετραήμερος    και   φίλος    του   Χριστού».   
Το   έτος    890 μετακομίσθηκε το ιερό λείψανό του στην Κωνσταντινούπολη από  τον   αυτοκράτορα   Λέοντα   το   σοφό,   ο   οποίος   συνέθεσε τα ιδιόμελα στον εσπερινό του Λαζάρου:   Κύριε, Λαζάρου   θέλων   τάφον   ιδείν,   κλπ».      
Χαρακτηριστικό   της   μετέπειτας  ζωής   του   Λαζάρου   λέγει  η παράδοση,  ήταν   ότι  δεν   γέλασε   ποτέ   παρά  μια   φορά   μόνο   όταν είδε   κάποιον   να   κλέβει   μια   γλάστρα   και   είπε   την   εξής   φράση: Το  ένα   χώμα   κλέβει   το   άλλο.         
Η  Ανάσταση   του   Λαζάρου   επέτεινε   το   μίσος   των    Εβραίων   που μόλις  την  έμαθαν   ζήτησαν   να   σκοτώσουν   τον   Λάζαρο  και  το Χριστό.
Το   απολυτίκιο της  ημέρας  είναι: «Θέλοντας   Χριστέ   και   Θεέ   μας   να δείξεις, προ της σταυρικής Σου Θυσίας, ότι είναι βέβαιο πράγμα η ανάσταση   όλων   των   νεκρών,   ανέστησες   εκ   νεκρών   τον   Λάζαρον. Γι’ αυτό   και  εμείς,  μιμούμενοι   τα   παιδιά   που   σε   υποδέχθηκαν   κατά  την  είσοδό   Σου  στην   Ιερουσαλήμ,  κρατώντας   στα   χέρια μας τα  σύμβολα   της  νίκης,   τα   βάγια   και  βοώμε   προς   Εσένα,   τον νικητή  του  θανάτου:  Βοήθησέ   μας   και   σώσε   μας,   Συ   που   ως   Θεός  κατοικείς   στα   ύψιστα   μέρη   του    ουρανού,   ας   είσαι ευλογημένος   Συ,   που   έρχεσαι   απεσταλμένος   από   τον   Κύριο!» 
Αυτή   τη   μέρα   δεν   γίνονται   μνημόσυνα   με  κόλλυβα,  σε   ανάγκη μόνο  απλό   Τρισάγιο.     
(Αρχιμ. Επιφ. Θεοδωρόπουλος - Περίοδος Τριωδίου)       

Απολυτίκιον.   Ήχος   α’.
Την κοινήν  Ανάστασιν  προ  του   σου   πάθους   πιστούμενος,   εκ    νεκρών  ήγειρας τον Λάζαρον  Χριστέ ο  Θεός·  όθεν  και  ημείς  ως  οι   παίδες,  τα  της   νίκης   σύμβολα   φέροντες,  σοι    τω  νικητή    του  θανάτου   βοώμεν·   Ωσαννά   εν  τοις   υψίστοις,  ευλογημένος  ο  ερχόμενος,   εν   ονόματι   Κυρίου.

Κοντάκιον.  Ήχος   β’.  Τα   άνω   ζητών.      
Η  πάντων χαρά, Χριστός η αλήθεια, το  φως η ζωή, του κόσμου  η ανάστασις,  τοις  εν  γη  πεφανέρωται,  τη   αυτού    αγαθότητι,   και γέγονε   τύπος    της    Αναστάσεως,   τοις   πάσι   παρέχων   θείαν    άφεσιν.

Μεγαλυνάριον.
Ήγειρας   Σωτήρ   μου  εκ    των    νεκρών, Λάζαρον   σον   φίλον, τετραήμερον   ως   Θεός·  όθεν  Ιουδαίων,   εξέστησαν    οι   δήμοι,  της δόξης   σου  Σωτήρ   μου,   το   μεγαλούργημα.

 

Resurrection of Lazarus

 

This Saturday we commemorate Christ's Resurrection of His friend Lazarus.

It reads: "Lazarus was a friend of Christ and his sisters Martha and Mary who hosted him many times (Luke 3: 38-40; John 3: 1-3) in Bethany near Jerusalem. two miles. A few days before the Passion of the Lord, Lazarus became ill, and his sisters informed Jesus of his visit to Galilee at that time. But the Lord deliberately delayed until Lazarus died, so he told his disciples to go now to wake him up. When he arrived in Bethany, he consoled the Lazarus sisters who had been dead for four days and asked to see his tomb.

When he arrived at the monument, he wept and ordered to remove the tombstone. Then he lifted up his eyes to heaven, thanked God and the Father, and said with a loud voice, Lazarus, go out. Immediately he went out wrapped in the sheets, and the four-day dead in front of the crowds were watching, and Jesus asked them to take him out of the sheets and go home. (John 13, 44)

Ancient tradition says that Lazarus was then 30 years old and lived another 30 years. He ended his earthly life in Cyprus in the year 63 and his tomb in the city of Kitties read: "Lazarus the Four Day and Friend of Christ".

In the year 890 his sacred relic was moved to Constantinople by the emperor Leo the Wise, who composed the idols in Lazaro's Vespers: Sir, Lazaros tombstone idea, etc. "

Characteristic of Lazaros' later life, tradition says, was that he never laughed once when he saw someone stealing a flower pot and said the following: One soil steals the other.

The Resurrection of Lazarus increased the hatred of the Jews who, upon learning of it, sought to kill Lazarus and Christ.

The conclusion of the day is: "Wanting Christ and God to show us, before Your crucifixion, that the resurrection of all the dead is certain, you have raised Lazarus from the dead. That is why we, imitating the children who welcomed you upon your entry into Jerusalem, holding the symbols of victory in our hands, and mourning for You, the winner of death: Help us and save us, As God dwell in the highest parts of heaven, blessed are you, coming from the Lord! "

This day they do not become memorials in need, just a simple Trisagio.

(Archbishop Theodoropoulos - Triodion Period)

 

Absolutely. Sound a '.

The common Resurrection before your passion, faithful from the dead, Lazaros Christ the God; we all, as children, bear the symbols of victory, the victor of death mourns; .

 

 

It's close. B sound. The above askers.

All joy, Christ the truth, the light of life, the resurrection of the world, the earthly goodness, the same goodness, and a type of the Resurrection, all of them providing for death.

 

 

Magnificent.

My dead Savior from the dead, Lazarus my friend, four days as God; all the Jews, the municipalities, of your glory, my Savior, the great.