Η Προφήτιδα Άννα η Μητέρα του Προφήτη Σαμουήλ

 

Ήταν     στείρα    για   πολλά     χρόνια     και     βυθίστηκε    σε    μεγάλη   θλίψη.   Η     ψυχή της     ποθούσε   να    σφίξει     στην   αγκαλιά    της   ένα     δικό     της    παιδί.   Αλλά   ο καιρός    περνούσε     και     η    στείρωση     παρέμενε.   Παρ’   όλα    αυτά     όμως      η    Άννα, που     ήταν   σύζυγος   του   Ελκανά,   γιου    του   Ιερεμεήλ,   από   την   Αρμαθαίμ, είχε    συνεχή  ελπίδα    στον   Θεό.    Και     κάθε   χρόνο,   ανέβαινε     στον    οίκο    του Κυρίου     στην     Σηλώ    και   προσευχόταν   με   δάκρυα    και    νηστείες.   Ο    καλός    της σύζυγος   Ελκανά,     προσπαθούσε   να    την   παρηγορήσει,   αλλά    η   Άννα     ήταν απαρηγόρητη    και    συνεχώς    προσευχόταν     στον     Θεό   να    της    χαρίσει     παιδί και     αυτή      θα     το   αφιέρωνε     σ’   Αυτόν.

Η     θερμή    προσευχή   της   εισακούστηκε    και     η    Άννα    συνέλαβε.   Έκανε     γιο και     τον    ονόμασε     Σαμουήλ.    Μετά     την    απογαλάκτιση     του    παιδιού,    οι    δυο γονείς    ανέβηκαν     στην   Σηλώ    μαζί   με    τον    Σαμουήλ   και   με    ότι    όριζε   ο    νόμος σ’   αυτές    τις   περιστάσεις.   Εκεί    η     ευσεβής    Άννα    έφερε   το   παιδάκι    της    στον ιερέα    Ηλί,     για   να   το   αφιερώσει     στην    υπηρεσία    του    οίκου     του     Κυρίου.    Και γεμάτη     χαρά    και   ενθουσιασμό   είπε    τον    υπέροχο    ύμνο:

«Εστερεώθη     καρδία   μου    εν    Κυρίω,    υψώθη   κέρας   μου   εν   Θεώ   μου, επλατύνθη   επ’   εχθρούς    μου     το     στόμα    μου,     ευφράνθην     εν    σωτηρίᾳ    σου». 
Μετά    απ’    αυτό,    η    θεία     χάρη      ευλόγησε     την    πίστη     και    την    ευσεβή    αφοσίωση της     Άννας   ακόμη   περισσότερο.     Της    χάρισε     τρεις  ακόμα     γιους    και    δυο θυγατέρες.    Και     πραγματοποιήθηκε     έτσι     η    προφητική    της     ενόραση,     κατά την    οποία     είπε:     «στείρα    έτεκεν   επτά,   και    η   πολλή   εν    τέκνοις    ησθένησεν». Για    την   Άννα   αυτή,    ο   Χρυσόστομος   αφιέρωσε πολλές   και   λαμπρές    ομιλίες.

 

She was sterile for many years and sank into great sorrow. Her soul longed to hold a child of her own in her arms. But time passed and sterilization remained. Nevertheless, Anna, who was the wife of Elkanah, the son of Jeremiah of Armathem, had constant hope in God. And every year, he went up to the house of the Lord in Shiloh and prayed with tears and fasting. Her good husband Elkana was trying to comfort her, but Anna was inconsolable and constantly prayed to God to give her a child and she would dedicate it to Him.

Her fervent prayer was heard and Anna was arrested. He had a son and named him Samuel. After weaning the child, the two parents went up to Shiloh with Samuel and what the law required in those circumstances. There the pious Anna brought her child to the priest Eli, to dedicate it to the service of the house of the Lord. And full of joy and enthusiasm he sang the wonderful hymn:

"My heart was fixed in the Lord, my horn was lifted up in my God, my mouth was enlarged against my enemies, and they were rejoiced in your salvation."

After that, the divine grace blessed Anna's faith and pious devotion even more. He gave her three more sons and two daughters. And so her prophetic insight was fulfilled, in which she said: "Seven were seven years old, and many of them became children." For this Anna, Chrysostom dedicated many brilliant speeches.