Ἰω. 20, 19-31

 

19 Οὔσης   οὖν    ὀψίας   τῇ   ἡμέρᾳ   ἐκείνῃ   τῇ   μιᾷ   τῶν   σαββάτων,    καὶ   τῶν    θυρῶν κεκλεισμένων     ὅπου     ἦσαν    οἱ    μαθηταὶ    συνηγμένοι    διὰ   τὸν    φόβον   τῶν    Ἰουδαίων,     ἦλθεν    ὁ    Ἰησοῦς   καὶ   ἔστη   εἰς   τὸ   μέσον,    καὶ    λέγει    αὐτοῖς· εἰρήνη     ὑμῖν.

20 Καὶ    τοῦτο     εἰπὼν     ἔδειξεν    αὐτοῖς    τὰς    χεῖρας     καὶ   τὴν    πλευρὰν   αὐτοῦ. Ἐχάρησαν     οὖν     οἱ    μαθηταὶ     ἰδόντες     τὸν   Κύριον.

21 Εἶπεν   οὖν   αὐτοῖς    ὁ    Ἰησοῦς   πάλιν·   εἰρήνη     ὑμῖν.   Καθὼς    ἀπέσταλκέ   με   ὁ    πατήρ,   κἀγὼ    πέμπω   ὑμᾶς.

22 Καὶ    τοῦτο     εἰπὼν     ἐνεφύσησε     καὶ  λέγει     αὐτοῖς·    λάβετε    Πνεῦμα     Ἅγιον·

23 ἄν    τινων     ἀφῆτε    τὰς    ἁμαρτίας,    ἀφίενται     αὐτοῖς,    ἄν     τινων   κρατῆτε, κεκράτηνται.

 

Ο   Ιησούς    Χριστός   εμφανίζεται     στο   Θωμά

 

24 Θωμᾶς   δὲ   εἷς    ἐκ   τῶν   δώδεκα,   ὁ   λεγόμενος    Δίδυμος,   οὐκ   ἦν    μετ'    αὐτῶν   ὅτε    ἦλθεν    ὁ   Ἰησοῦς.

25 Ἔλεγον   οὖν    αὐτῷ     οἱ    ἄλλοι    μαθηταί·   ἑωράκαμεν  τὸν   Κύριον.   Ὁ   δὲ   εἶπεν αὐτοῖς·   ἐὰν   μὴ   ἴδω    ἐν     ταῖς   χερσὶν    αὐτοῦ    τὸν   τύπον    τῶν   ἥλων,    καὶ   βάλω τὸν    δάκτυλόν    μου    εἰς     τὸν    τύπον   τῶν    ἥλων,   καὶ   βάλω   τὴν   χεῖρά    μου   εἰς     τὴν πλευρὰν    αὐτοῦ,     οὐ    μὴ    πιστεύσω.

26 Καὶ   μεθ'     ἡμέρας    ὀκτὼ     πάλιν    ἦσαν    ἔσω    οἱ    μαθηταὶ   αὐτοῦ     καὶ    Θωμᾶς μετ'     αὐτῶν.    Ἔρχεται    ὁ    Ἰησοῦς   τῶν    θυρῶν    κεκλεισμένων,    καὶ   ἔστη   εἰς    τὸ    μέσον    καὶ    εἶπεν·    εἰρήνη    ὑμῖν.

27 Εἶτα    λέγει     τῷ    Θωμᾷ·    φέρε    τὸν   δάκτυλόν    σου     ὧδε    καὶ    ἴδε    τὰς    χεῖράς   μου, καὶ     φέρε    τὴν    χεῖρά     σου     καὶ    βάλε    εἰς    τὴν   πλευράν    μου,   καὶ   μὴ    γίνου     ἄπιστος,   ἀλλὰ    πιστός.

28 Καὶ    ἀπεκρίθη    Θωμᾶς    καὶ    εἶπεν     αὐτῷ·    ὁ    Κύριός    μου    καὶ    ὁ    Θεός     μου.

29 Λέγει     αὐτῷ    ὁ    Ἰησοῦς·   ὅτι    ἑώρακάς    με,    πεπίστευκας·    μακάριοι     οἱ    μὴ    ἰδόντες    καὶ   πιστεύσαντες.

 

Ο    σκοπός   του   παρόντος    ευαγγελίου

 

30 Πολλὰ   μὲν    οὖν    καὶ     ἄλλα    σημεῖα    ἐποίησεν     ὁ    Ἰησοῦς     ἐνώπιον     τῶν μαθητῶν    αὐτοῦ,   ἃ    οὐκ    ἔστι    γεγραμμένα    ἐν    τῷ    βιβλίῳ    τούτῳ·
31 ταῦτα    δὲ     γέγραπται     ἵνα    πιστεύσητε     ὅτι   Ἰησοῦς     ἐστιν     ὁ   Χριστὸς   ὁ     υἱὸς τοῦ     Θεοῦ,     καὶ     ἵνα     πιστεύοντες     ζωὴν    ἔχητε    ἐν    τῷ    ὀνόματι     αὐτοῦ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Ιω. 20, 19-31

 

19 Κατά   την   εσπέρα    της    ημέρας   εκείνης,    της   πρώτης   της   εβδομάδος,  και ενώ    οι   πόρτες    ήσαν     κλειστές,  εκεί    όπου    ήσαν    συγκεντρωμένοι     οι    μαθητές, διότι   εφοβούντο    τους    Ιουδαίους,    ήλθε     ο   Ιησούς    και   στάθηκε   στο    μέσο και    τους    λέγει,    «Ειρήνη   να   είναι    μαζί   σας».

20 Όταν    είπε     αυτό,    τους   έδειξε   τα   χέρια    του    και   την  πλευρά   του.    Οι μαθητές    χάρηκαν     διότι    είδαν    τον    Κύριο.

21 Ο     Ιησούς   τους   είπε    και    πάλι,   «Ειρήνη    να   είναι     μαζί    σας.    Καθώς έστειλε   εμένα    ο    Πατέρας     και   εγώ    στέλλω   εσάς».

22 Όταν    είπε   αυτό,   εφύσησε    στο   πρόσωπο    και    τους   λέγει,     «Λάβετε Πνεύμα     Άγιο·

23 εάν    συγχωρέσετε    τις    αμαρτίες    κανενός   του    είναι    συγχωρημένες·   άν κανενός   δεν   τις    συγχωρήσετε,   θα   μείνουν   ασυγχώρητες».

 

Ο   Ιησούς     Χριστός   εμφανίζεται    στον    Θωμά

 

24 Ο     Θωμάς,   ένας     από    τους    δώδεκα,     ο    ονομαζόμενος    Δίδυμος,     δεν   ήταν   μαζί     τους    όταν     ήλθε    ο    Ιησούς.

25 Του     είπαν     λοιπόν     οι   άλλοι    μαθητές,    «Είδαμε    τον    Κύριο».    Αυτός   δε   τους είπε,    «Εάν   δεν   ιδώ    στα    χέρια    του     το     σημάδι    από   τα    καρφιά     και   δεν   βάλω το    δάκτυλό     μου    στο    σημάδι     από     τα    καρφιά    και   δεν    βάλω    το    χέρι     μου    στην    πλευρά    του,   δεν   θα   πιστέψω».

26 Ύστερα     από    οκτώ     ημέρες    ήσαν    πάλι    μέσα    στο     σπίτι     οι    μαθητές     του και    ο   Θωμάς    μαζί    τους.   Έρχεται     ο    Ιησούς,   ενώ    οι    πόρτες    ήσαν    κλειστές, στάθηκε    στο    μέσο    και    είπε,    «Ειρήνη    να   είναι    μαζί     σας».

27 Έπειτα    λέγει    στον     Θωμά,    «Φέρε     το     δάκτυλό     σου   εδώ    και     κύτταξε   τα χέρια     μου    και    φέρε    το    χέρι    σου   και     βάλε    το    στην    πλευρά   μου   και    μη γίνεσαι    άπιστος    αλλά    πιστός».

28 Ο      Θωμάς   του   απεκρίθη,    «Ο     Κύριός     μου     και     ο     Θεός     μου».

29 Ο     Ιησούς     του    λέγει,    «Επειδή    με   είδες,    πίστεψες.     Μακάριοι    είναι     εκείνοι που   δεν   με    είδαν    και    όμως   πίστεψαν».

 

Ο    σκοπός    του    παρόντος    ευαγγελίου

 

 30 Και    άλλα     πολλά    θαὐματα   έκανε     ο   Ιησούς   ενώπιον    των    μαθητών   του, τα    οποία   δεν   είναι    γραμμένα    στο    βιβλίο    τούτο.
31 Αλλ’    αυτά   έχουν    γραφεί    για    να    πιστέψετε     ότι    ο    Ιησούς     είναι    ο     Χριστός     ο Υιός     του    Θεού    και   πιστεύοντας    να   έχετε    ζωή      στο   όνομα    αυτού.

 

Α΄Κορ. 4, 9-16

 

9 Δοκῶ   γὰρ     ὅτι     ὁ    Θεὸς   ἡμᾶς    τοὺς    ἀποστόλους    ἐσχάτους    ἀπέδειξεν,   ὡς    ἐπιθανατίους,    ὅτι    θέατρον    ἐγενήθημεν     τῷ    κόσμῳ,     καὶ    ἀγγέλοις    καὶ    ἀνθρώποις.

10 Ἡμεῖς    μωροὶ     διὰ     Χριστόν,     ὑμεῖς    δὲ    φρόνιμοι     ἐν    Χριστῷ·    ἡμεῖς     ἀσθενεῖς,     ὑμεῖς     δὲ    ἰσχυροί·    ὑμεῖς     ἔνδοξοι,    ἡμεῖς     δὲ    ἄτιμοι.

11 Ἄχρι    τῆς    ἄρτι    ὥρας     καὶ    πεινῶμεν     καὶ     διψῶμεν    καὶ    γυμνητεύομεν    καὶ    κολαφιζόμεθα    καὶ    ἀστατοῦμεν

12 καὶ     κοπιῶμεν    ἐργαζόμενοι     ταῖς     ἰδίαις    χερσί·   λοιδορούμενοι εὐλογοῦμεν,    διωκόμενοι    ἀνεχόμεθα,

13 βλασφημούμενοι    παρακαλοῦμεν·    ὡς    περικαθάρματα    τοῦ     κόσμου    ἐγενήθημεν,     πάντων     περίψημα    ἕως   ἄρτι.

 

Πατρικές     νουθεσίες    και   προτροπές

 

14 Οὐκ    ἐντρέπων    ὑμᾶς    γράφω    ταῦτα,    ἀλλ᾿     ὡς    τέκνα     μου    ἀγαπητὰ    νουθετῶ.

15 Ἐὰν    γὰρ    μυρίους    παιδαγωγοὺς    ἔχητε     ἐν     Χριστῷ,    ἀλλ᾿     οὐ     πολλοὺς πατέρας·    ἐν    γὰρ    Χριστῷ    Ἰησοῦ    διὰ    τοῦ    εὐαγγελίου    ἐγὼ    ὑμᾶς    ἐγέννησα.

16 Παρακαλῶ    οὖν     ὑμᾶς,    μιμηταί     μου    γίνεσθε.

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄Κορ. 4, 9-16

 

9 Διότι    μου    φαίνεται     ότι    ο    Θεός   άφησε    εμάς    τους    αποστόλους     να εμφανισθούμε     τελευταίοι,   σαν    καταδικασμένοι    σε   θάνατο,    διότι    γίναμε θέαμα    στο    κόσμο,    στους     αγγέλους     και     στους    ανθρώπους.

10 Εμείς      θεωρούμεθα    μωροί    χάρι   του     Χριστού,    σεις     φρόνιμοι   εν    Χριστώ· εμείς   αδύνατοι,     σεις    δυνατοί·    σεις   ένδοξοι,   εμείς   άσημοι.

11 Έως    αυτην   την    στιγμή     και   πεινάμε    και    διψάμε,   είμεθα    κακοντυμένοι, δεχόμεθα    ραπίσματα,    διάγουμε    βίο   πλανόδιο,

12 κοπιάζουμε   εργαζόμενοι    με     τα   ίδια    μας   τα    χέρια.   Όταν    μας    βρίζουν, ευλογούμε,    όταν    μας   διώκουν,    δείχνουμε   ανοχή·

13 όταν    μας   συκοφαντούν,    μιλάμε    ευγενικά.    Γίναμε    σαν   σκουπίδια   του κόσμου·   κάθαρμα    όλων   έως    την   στιγμή   αυτή.

 

Πατρικές      νουθεσίες   και   προτροπές

 

14 Δεν    γράφω    αυτά   για    να   σας    ντροπιάσω,    αλλά   για   να   σας    συμβουλεύσω σαν    παιδιά     μου   αγαπητά.

15 Διότι   άν     και    μπορεί   να   έχετε    χιλιάδες    παιδαγωγούς   εν    Χριστώ,   δεν έχετε     πολλούς    πατέρας,    διότι   εγώ    σας    γέννησα   εν    Χριστώ    Ιησού   δια   του ευαγγελίου.

16 Σας   παρακαλώ    λοιπόν   να   γίνεσθε    μιμητές    μου.

 

John 20, 19-31

 

19 And it came to pass in the evening of the first day of the week, when the doors were shut, where the disciples were gathered together, that they feared the Jews, that Jesus came and stood in the midst, and saith unto them, Peace be unto you. .

20 When he had said this, he showed them his hands and his side. The disciples rejoiced because they saw the Lord.

21 Jesus said to them again, “Peace be with you. "As the Father sent me, so I send you."

22 When he had thus spoken, he breathed into his face, and saith unto them, Receive ye the Holy Ghost:

23 If you forgive the sins of anyone, they are forgiven; if you do not forgive anyone, they will be forgiven. "

 

Jesus Christ appears to Thomas

 

24 Thomas, one of the twelve, called Didymus, was not with them when Jesus came.

25 The other disciples therefore said unto him, We have seen the Lord. He did not say to them, "If I do not see in his hands the mark from the nails and I do not put my finger on the mark from the nails and I do not put my hand on his side, I will not believe."

26 And after eight days again his disciples were with him, and Thomas with them. Jesus came while the doors were closed, stood in the middle and said, "Peace be with you."

27 Then saith he to Thomas, Reach hither thy finger, and thrust my hand into thy hand, and thrust it into my side, and be not unbelieving, but believing.

28 Thomas answered, "My Lord and my God."

29 Jesus saith unto him, Because thou hast seen me, thou hast believed. Blessed are those who have not seen me and yet have believed. "

 

The purpose of this gospel

 

 30 And many other signs and wonders which he did before his disciples which are not written in this book,

31 But these are written, that ye might believe that Jesus is the Christ, the Son of God, and that believing ye might have life through his name.

 

Α΄Cor. 4, 9-16

 

9 For it seems to me that God left us apostles to appear last, as if condemned to death, because we became a spectacle to the world, to angels and to men.

10 For we are counted infants of Christ, which are wise in Christ: we are weak, ye are mighty, ye are glorious, ye are insignificant.

11 To this day we are hungry and thirsty, we are poorly dressed, we receive slaps, we wander life,

12 we toil working with our own hands. When we are cursed, we bless, when we are persecuted, we show tolerance;

13 When we are slandered, we speak kindly. We have become like the rubbish of the world; bastard of all so far.

 

Paternal instructions and exhortations

 

14 I do not write these things to shame you, but to counsel you as my beloved children.

15 For though you may have thousands of teachers in Christ, you do not have many fathers, for I have begotten you in Christ Jesus through the gospel.

16 I beseech you therefore to be imitators of me.