Ο Άγιος Νέστωρ ο Μάρτυρας

 

Ο  Νέστορας  ήταν πολύ  νέος  στην  ηλικία,  ωραίος  στηνόψη  και  γνώριμός του  Αγίου  και  ενδόξου Δημητρίου.

ΟΝέστορας, λοιπόν, βλέποντας ότι  ο  αυτοκράτωρΔιοκλητιανός  χαιρόταν για τις νίκες κάποιου σωματώδους βαρβάρου, ονομαζόμενου Λυαίου, μίσησε  την  υπερηφάνειά του. Βλέποντας  όμως  και  τα  θαύματα  του  Αγίου Δημητρίου, πήρε θάρρος. Πήγε λοιπόν στην φυλακή, όπου ήταν κλεισμένος ο Μεγαλομάρτυρας, και έπεσε στα πόδια του. «Δούλε  του  ΘεούΔημήτριε», είπε, «εγώ είμαι πρόθυμος ναμονομαχήσω με το Λυαίο, γι’ αυτόπροσευχήσου για  μένα  στο  όνομα  του  Χριστού».

Ο  Άγιος,  αφού  τον  σφράγισε  με  το  σημείο  του  τιμίου  Σταυρού,  του είπε  ότι και τον Λυαίο  θα  νικήσει  και  για  τον Χριστό  θα  μαρτυρήσει. Τότε, λοιπόν, οΝέστορας μπήκε στο στάδιο χωρίς φόβο και ανεφώνησε: «Θεέ του Δημητρίου, βοήθειμοι».

Και  αφού πολέμησε  με  τον  Λυαίο,  τουκατάφερε δυνατό  χτύπημα  με  το μαχαίρι του στην καρδιά και τον θανάτωσε. Εξοργισμένος τότε ο Διοκλητιανός,  διέταξε  καισκότωσαν  με  λόγχη  το  Νέστορα,  αλλά  και  τον Δημήτριο.     
Έτσι, μ’ αυτή του την ενέργεια  ο  Νέστορας  δίδαξε  ότι  σε  κάθε  ανθρώπινη πρόκληση πρέπει να αναφωνούμε: «Κύριος εμοί βοηθός, και ουφοβηθήσομαι·  τι ποιήσει  μοι  άνθρωπος;».  Ο  Κύριος είναι  βοηθός  μου  και  δε θα  φοβηθώ.  Τι  θα  μου  κάνει  οποιοσδήποτε  άνθρωπος;

Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχονΛόγον.        
Αθλητής ευσεβείας ακαταγώνιστος, ως κοινωνός και συνήθης του Δημητρίου οφθείς, ηγωνίσωανδρικώςΝέστορ μακάριε· τη θεϊκή γαρ αρωγή, τον Λυαίονκαθελών, ως άμωμονιερείον, σφαγιασθείς προσηνέχθης,  τω  Αθλοθέτῃ  και  Θεώ  ημών.

Κοντάκιον. Ήχος β’. Τα άνω ζητών.  
Αθλήσας καλώς, αθάνατον την εύκλειαν, κεκλήρωσαινυν,  και  στρατιώτης άριστος,  του Δεσπότουγέγονας, ταις  ευχαίςΔημητρίου  του  Μάρτυρος·  συν αυτώ  ούνΝέστορσοφέ,πρεσβεύων  μη  παύση,  υπέρ  πάντων  ημών.

Μεγαλυνάριον.
Σθένος εζωσμένοςυπερφυές, νικητής εγένου, εν αγώσιΝέστορ  σοφέ·  όθεν ακηράτων,  γερών  ηξιωμένος,  μετά  του  Δημητρίου,  ημών μνημόνευε.

 

Saint Nestor the Martyr

 

 

Nestoras was very young in age, handsome in appearance and familiar to Saint and glorious Demetrius.

Nestorius, therefore, seeing that the emperor Diocletian rejoiced in the victories of a corporeal barbarian named Lyas, hated his pride. But seeing the miracles of Agios Dimitrios, he took courage. So he went to the prison, where the Great Martyr was imprisoned, and fell at his feet. "Servant of God, Demetrius," he said, "I am willing to fight with Lyas, so pray for me in the name of Christ."

The Saint, after sealing him with the sign of the Holy Cross, told him that he would defeat Lyas and testify for Christ. Then Nestor entered the stage without fear and exclaimed: "God of Demetrius, helpers".

And after he fought with Lyas, he struck him hard with his knife in the heart and killed him. Enraged then, Diocletian ordered that Nestor and Demetrius be slaughtered with a spear.

Thus, with this energy, Nestor taught that in every human challenge we must exclaim: "My helper, and I am afraid; what can a man do?" The Lord is my helper and I will not be afraid. What will any man do to me?

 

 

Apolitikion. Sound pl. a'. The co-authorLogon.

Athlete of piety, unrivaled, as a fellow and habitual of Demetrius, you are a hero, you are a manly Nestor, you are blessed;

 

 

Κοντάκιον. Βχος β ’. The above seekers.

You exercised well, immortally the easy, complete, and excellent soldier, of the Despotougegonas, the wishes of Demetrius the Martyr;

 

 

Μεγαλυνάριον.

Strength of self-sufficiency, victorious of birth, in agony Nestor the wise; hence the incorruptible, strong-willed, after Demetrius, he mentioned us.