Ο Άγιος Ούαρος ο Μάρτυρας

 

Μέτοχος  της θερμής  και  γενναίας πίστης,  που  ανθίζει  και  θαυματουργεί στους  μεγάλους  αγώνες  και  στις  σκληρές  δοκιμασίες  της  Εκκλησίας,  ο Ούαρος,  ήταν στρατιώτης από  τα  Τύανα  στα  χρόνια των  διωγμών  επί Διοκλητιανού. Εκτελούσε καθήκοντα φρουρού στις φυλακές, όπου έκλειναν  χριστιανούς.  Τα  παθήματά  τους  τον  έθλιβαν  και  η γενναιότητά τους άναβε περισσότερο την πίστη του. Ήταν και  αυτός χριστιανός,  αλλά  οι  ανώτεροί  του  και  οι  συστρατιώτες  του δεν το ήξεραν. Επομένως δεν υπήρχε εναντίον του καμία υποψία και επωφελούμενος  απ’  αυτό  κατόρθωνε  να  φέρνει  τροφές  στους  μάρτυρες, να  τους  ενισχύει  και  να  τους  παρηγορεί.

Κάποτε  έφεραν  στην φυλακή  έξι  πιστούς  σεβάσμιους  ασκητές. Ήταν και  έβδομος, αλλά  πέθανε στον  δρόμο  λόγω  γήρατος  από  τις  κακουχίες. Οι  έγκλειστοι  αυτοί,  με  τη  φυσιογνωμία  των λόγων και  των  τρόπων τους,  επηρέασαν  πολύ την ψυχή  του  Ουάρου,  ώστε  θέλησε  να  πεθάνει μαζί  τους. Όταν λοιπόν τους ρώτησε ο δικαστής που  είναι ο εβδομος σύντροφός τους, ο  Ούαρος  φώναξε  «ιδού  εγώ».  Και  συγχρόνως  άρχισε να  διακηρύττει  ότι  είναι  Χριστιανός.

Μάταια προσπάθησαν οι  αξιωματικοί του να τον μεταπείσουν. Αυτός παρακαλοῦσε τους ασκητές, να προσευχηθούν στον Θεό να του δώσει δύναμη  ν’ αντέξει  στα  βασανιστήρια  που  ήταν πολύ  άγρια. Τελικά νίκησε. Πέθανε χωρίς ν’ αλλαξοπιστήσει. Την επομένη κόπηκαν και  τα κεφάλια των ασκητών.     
Τη  νύχτα  χριστιανικά  χέρια,  έθαψαν  ευλαβικά   τους  επτά  μάρτυρες  της πίστης.

Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.       
Των  Μαρτύρων  ζηλώσας  τα κατορθώματα,  μαρτυρικώς  ηγωνίσω  υπέρ της  δόξης  Χριστού, και  καθείλες  τον εχθρόν  παμμάκαρ  Ούαρε·  εν  γαρ ικρίω προσδεθείς, προς τω ξύλω της ζωής, νομίμως αποκατέστης, πρεσβευτική  χορηγία,  καταφαιδρύνων  τας  ψυχάς  ημών.

Κοντάκιον. Ήχος γ’. Η Παρθένος σήμερον.
Τον Σταυρόν ως θώρακα, ενδεδυμένος παμμάκαρ, των τυράννων ήμβλυνας, τας πονηράς μεθοδείας· ήνεγκας, τας ανυποίστους σαρκός βασάνους· ήνυσας, τους θείους άθλους γενναιοφρόνως· δια τούτο εκοσμήθης,  θείω  στεφάνω  θεόθεν  Ούαρε.

Μεγαλυνάριον.
Σύμμορφος εγένου τοις Αθληταίς, Ούαρε τρισμάκαρ, αριστεύσας περιφανώς·  όθεν  ουρανίων, αξιωθείς  χαρίτων,  υπέρμαχος  γνωρίζη,  τοις σε  γεραίρουσι.

 

Saint Ouaros the Martyr

 

 

A partaker of the warm and courageous faith, which flourishes and works miracles in the great struggles and hardships of the Church, Huaros was a soldier from Tyana during the years of persecution against Diocletian. He served as a guard in prisons, where Christians were imprisoned. Their afflictions grieved him, and their bravery further ignited his faith. He was also a Christian, but his superiors and soldiers did not know it. Therefore, there was no suspicion against him and taking advantage of this, he managed to bring food to the witnesses, to strengthen them and to comfort them.

Six devout ascetics were once brought to prison. He was also seventh, but died on the road due to old age from the hardships. These inmates, with the physiognomy of their words and manners, greatly influenced the soul of Ware, so that he wanted to die with them. So when the judge asked them who is their seventh companion, Huaros shouted "here I am". And at the same time he began to proclaim that he was a Christian.

His officers tried in vain to persuade him. He begged the ascetics to pray to God to give him the strength to endure the torture which was so severe. He finally won. He died without converting. The next day the heads of the ascetics were cut off.

At night Christian hands reverently buried the seven witnesses of the faith.

 

 

Apolitikion. Sound pl. a'. Co-chair Logos.

You envied the achievements of the Martyrs, I martyred as a martyr for the glory of Christ, and you overthrew the enemy Pammakar Uare;

 

 

Κοντάκιον. Ήχος γ ’. The Virgin today.

The Cross as a breastplate, clothed in pammakar, of the tyrants of embryos, of the wicked methods;

 

 

Μεγαλυνάριον.

Symmorfos born of the Athletes, Ware trismacar, you excelled proudly;