Ο Άγιος Ευθύμιος ο Νέος

 

Γεννήθηκε στις  μέρες του αυτοκράτορα του Βυζαντίου Λέοντα Ε’ του Αρμενίου (813 – 820), σε κάποια κωμόπολη της Γαλατίας, την Οψώ, που ήταν  κοντά στην  Άγκυρα  (σημερινή  πρωτεύουσα  της  Τουρκίας).  Οι  γονείς του  ήταν  πλούσιοι  και  ευσεβείς,  και  ονομάζονταν  Επιφάνιος  και  Άννα. Είχαν και  δυο κόρες,  την  Μαρία,  που  ήταν  πρεσβυτέρα  και  την  Επιφάνια.

Όταν  ο  Άγιος  ήλθε σε  κατάλληλη  ηλικία,  παντρεύτηκε  και  απόκτησε  μία κόρη την  Αναστασώ  (την γυναίκά του την  έλεγαν  Ευφροσύνη).  Επειδή όμως επιθυμούσε την μοναχική πολιτεία, αφού τακτοποίησε τις οικογενειακές του υποθέσεις, πήγε σε μοναστήρι, κοντά στον Όσιο Ιωαννίκιο, στον  Όλυμπο  της  Βιθυνίας.  Εκεί, μετά  από  δοκιμασία,  γίνεται μοναχός, το 842, με  το όνομα Ευθύμιος, από Νικήτας που ονομαζόταν πρώτα.

Μετά από αρκετά χρόνια ασκήσεως στο κοινόβιο αυτό, ο Ευθύμιος αναχώρησε για το  Άγιον  Όρος. Από  εκεί επέστρεψε στον  Όλυμπο  και  μετά από  πολλές  περιπέτειες  και  ταξίδια,  ίδρυσε  κοντά  στην  Θεσσαλονίκη τη Μονή  Περιστερών το 871, όπου εγκαταστάθηκε και την ανέδειξε με την άριστη  πνευματική  ζωή  του,  σε  άριστο  πνευματικό  κέντρο.

Έτσι λοιπόν, ασκητικά  και  θεάρεστα  αφού  έζησε,  απεβίωσε  ειρηνικά  την 15^η Οκτωβρίου 894.
Την βιογραφία του  συνέγραψε  ο  επίσκοπος  Θεσσαλονίκης  Βασίλειος, που υπήρξε  και  μαθητής  του  Αγίου.

Απολυτίκιον. Ήχος γ’. Θείας πίστεως.          
Θείω Πνεύματι, διηυγασμένος, ηκολούθησας, Χριστώ οσίως, θεοφόρε παμμάκαρ Ευθύμιε· και  διαφόροις  εν  τόποις  εξέλαμψας, και  τω  χειμάρρω του  Άθω  ησύχασας.  Πάτερ  Όσιε,  Χριστόν  τον  Θεόν  ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν  το  μέγα  έλεος.

Κοντάκιον. Ήχος  πλ. δ’. Τη  υπερμάχω.

Τη  ισαγγέλω  πολιτεία  σεμνυνόμενος

Των  δωρεών  του  Παρακλήτου  κατηξίωσαι

Και  ως  ήλιος  εξέλαμψας  εν  Οσίοις.

Μεθ’  ών  πρέσβευε  Χριστώ  τω  Παντοκράτορι

Εκ παντοίων συμφορών λυτρούσθαι πάντοτε          
Τους  βοώντάς  σοι,  χαίροις  Πάτερ  Ευθύμιε.

Μεγαλυνάριον.
Άσκησιν οσίαν διαδραμών, ως  λύχνος  εκλάμπεις,  εν  τω  Άθω  φωτοφανώς, Ευθύμιε Πάτερ και πανταχού πυρσεύεις, την αίγλην των αγίων κατορθωμάτων  σου.

 

Saint Euthymius the Younger

 

 

He was born in the days of the Byzantine emperor Leo V of Armenia (813 - 820), in a town in Galatia, Opso, which was close to Ankara (today's capital of Turkey). His parents were rich and pious, and his names were Epiphanius and Anna. They also had two daughters, Maria, who was an elder, and Epiphania.

When the Saint came of age, he married and had a daughter, Anastasos (his wife was called Euphrosyne). But because he wanted a solitary state, after settling his family affairs, he went to a monastery, near Osios Ioannikios, on Mount Olympus in Bithynia. There, after a trial, he became a monk, in 842, with the name Efthymios, from Nikitas who was called first.

After several years of training in this convent, Efthymios left for Mount Athos. From there he returned to Olympus and after many adventures and travels, he founded the Monastery of Peristeron near Thessaloniki in 871, where he settled and promoted it with his excellent spiritual life, in an excellent spiritual center.

So, ascetically and reverently after he lived, he passed away peacefully on October 15, 894.

His biography was written by the bishop of Thessaloniki, Vassilios, who was also a student of the Saint.

 

 

Apolitikion. Ήχος γ ’. Divine faith.

Divine Spirit, narrated, you followed, Christ holy, theophoric pammakar Euthymius; and in various places you shone, and in the torrent of Mount Athos you rested. Father Hosea, Christ begged God, grant me great mercy.

 

 

Κοντάκιον. Sound pl. d ’. I fight her.

I proclaim the state humbly

You are praised for the donations of the Intercessor

And as the sun shone in the Saints.

Christ was the ambassador of the Pantocrator

Always get rid of all misfortunes

Congratulations to you, happy Father Euthymie.

 

 

Μεγαλυνάριον.

Exercise ostiandas of dramas, you shine like a lamp, in Mount Athos obviously, Euthymius Father, and everywhere you burn, the splendor of your holy achievements.