Οι Άγιοι Ευλάμπιος και Ευλαμπία τα αδέλφια

 

Έζησαν  στα  χρόνια  του  αυτοκράτορα  Μαξιμιανού  (296 μ.Χ.).  Ο  διωγμός κατά  των  χριστιανών  ήταν  σκληρός  και  ανελέητος.  Γι’ αυτό, ο Ευλάμπιος και η αδελφή του Ευλαμπία κρύβονταν μαζί με άλλους χριστιανούς  στο  βουνό.  Εκεί,  ζούσαν  καλλιεργώντας  την  προσευχή  και τη  μελέτη  των  Ιερών  Γραφών.

Κάποια  μέρα,  ο  Ευλάμπιος  πήγε  στη  Νικομήδεια να προμηθευθεί τροφές. Αλλά  οι ειδωλολάτρες τον αναγνώρισαν και αμέσως τον συνέλαβαν. Βέβαια, στην ερώτηση του  βασιλιά  άν  πιστεύει  στο  Χριστό, ομολόγησε φανερά ότι είναι χριστιανός, οπότε τον έβαλαν μέσα σε ειδωλολατρικό  ναό  για  να  θυσιάσει με τη  βία.  Ο  Ευλάμπιος,  όμως,  δια της  προσευχής  συνέτριψε  το  είδωλο  του  θεού  Άρη.  Και  ενώ  άρχισαν να  τον  μαστιγώνουν  με  τον  πιο  απάνθρωπο  τρόπο,  όρμησε  η  αδελφή του Ευλαμπία, και αφού τον αγκάλιασε, παρακάλεσε το Θεό να την αξιώσει  να  συμμαρτυρήσει  με τον  αδελφό  της. Τότε  έβαλαν  και  τους δυο  σε  ένα  καζάνι  με βραστό νερό. Αλλά δια θαύματος αυτοί δροσίζονταν,  και  έτσι  βγήκαν  σώοι  και  αβλαβείς.

Αυτό  έκανε  να  πιστέψουν  στο  Χριστό  200  ειδωλολάτρες,  οι  οποίοι  μαζί με  τον  Εὐυλάμπιο  και την Ευλαμπία αποκεφαλίστηκαν υπέρ της αλήθειας του Κυρίου.           
Και  όπως λέει ο λόγος του Θεού, «Δόξα και τιμή και ειρήνη παντί τω εργαζομένῃ  το  αγαθόν». Δηλαδή, δόξα και τιμή  και ειρήνη  θα  αποδοθεί στον  καθένα  που  εργάζεται  το  αγαθό  και  πεθαίνει  γι’ αυτό.

Απολυτίκιον. Ήχος α’. Τον τάφον σου Σωτήρ.     
Της  φύσεως  θεσμώ,  συνημμένοι  ενθέως, ομόψυχοι στερρώς, ως ομαίμονες  θείοι,  αυτάδελφοι  Μάρτυρες,  εν αθλήσει ωράθητε, ω Ευλάμπιε, συν  τη  σεμνή  Ευλαμπία·  όθεν  στέφανον, νικητικόν δεδεγμένοι,  ημάς  διασῴζετε.

Κοντάκιον. Ήχος γ’. Η Παρθένος σήμερον.
Τους γενναίους Μάρτυρας, και αδελφούς κατά σάρκα, τον σοφόν Ευλάμπιον, και Ευλαμπίαν τιμώμεν· ούτοι γαρ, των παρανόμων μηχανουργίας,  ήσχυναν, εν  τη   δυνάμει  του Σταυρωθέντος· ανεδείχθησαν  διο  περ,  Μαρτύρων  δόξα,  ομού  και  καύχημα.

Μεγαλυνάριον.
Έκλαμπρον  εν  άθλοις και θεαυγή, Ευλάμπιε Μάρτυς, Ευλαμπία η ευκλεής, σε τεθεαμένη, εκλάμπρως κοινωνεί σοι, των υπερλάμπρων πόνων·  μεθ’ ής  τιμώμέν  σε.

 

Saints Eulampios and Eulambia are the brothers

 

They lived in the years of the emperor Maximian (296 AD). The persecution of Christians was cruel and ruthless. That is why Eulampius and his sister Eulampius hid in the mountains with other Christians. There, they lived cultivating prayer and the study of the Holy Scriptures.

One day, Eulampius went to Nicomedia to get food. But the pagans recognized him and immediately arrested him. Of course, when the king was asked if he believed in Christ, he openly confessed that he was a Christian, so they put him in a pagan temple to sacrifice by force. Eulampius, however, through prayer crushed the idol of the god Mars. And as they began to flog him in the most inhuman way, his sister Eulambia rushed in, and after embracing him, she begged God to demand that she testify with her brother. Then they put them both in a cauldron of boiling water. But miraculously they cooled down, and so they came out safe and sound.

This led 200 pagans to believe in Christ, who along with Eulampius and Eulampia were beheaded in favor of the truth of the Lord.

And as the word of God says, "Glory and honor and peace to all who do good." That is, glory and honor and peace will be bestowed on everyone who works for the good and dies for it.

 

 

Apolitikion. Ήχος α ’. Your tomb Savior.

By nature I establish, attached inwardly, like-minded stereotypes, as bloodthirsty uncles, fellow Witnesses, in the sport you were seen, O Eulabia, plus the modest Eulabia;

 

 

Κοντάκιον. Ήχος γ ’. The Virgin today.

We honor the brave Martyrs, and brothers in the flesh, the wise Eulabion, and Eulampian;

 

 

Μεγαλυνάριον.

Enlightened in deeds and admiration, Eulabie Martyr, Eulampia the easy, in the set, in communion with you, of the glorious pains; honored in you.