Λουκᾶ
9, 44-50
44 θέσθε ὑμεῖς εἰς τὰ ὦτα ὑμῶν τοὺς λόγους
τούτους· ὁ
γὰρ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέλλει
παραδίδοσθαι εἰς χεῖρας ἀνθρώπων.
45 Οἱ δὲ
ἠγνόουν τὸ
ρῆμα τοῦτο, καὶ
ἦν παρακεκαλυμμένον ἀπ᾿ αὐτῶν ἵνα
μὴ αἴσθωνται αὐτό, καὶ
ἐφοβοῦντο ἐρωτῆσαι αὐτὸν περὶ
τοῦ ρήματος τούτου.
Ταπεινοφροσύνη και
ανοχή
46 Εἰσῆλθε
δὲ διαλογισμὸς ἐν αὐτοῖς,
τὸ τίς ἂν
εἴη μείζων αὐτῶν.
47 Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἰδὼν
τὸν διαλογισμὸν τῆς καρδίας αὐτῶν,
ἐπιλαβόμενος παιδίου ἔστησεν
αὐτὸ παρ᾿ ἑαυτῷ
48 καὶ εἶπεν αὐτοῖς·
ὃς ἐὰν δέξηται τοῦτο τὸ
παιδίον ἐπὶ τῷ
ὀνόματί μου, ἐμὲ δέχεται, καὶ
ὃς ἐὰν ἐμὲ δέξηται,
δέχεται τὸν ἀποστείλαντά με. Ὁ γὰρ μικρότερος ἐν πᾶσιν ὑμῖν
ὑπάρχων, οὗτός ἐστι μέγας.
49 Ἀποκριθεὶς δὲ ὁ
Ἰωάννης εἶπεν· ἐπιστάτα,
εἴδομέν τινα
ἐπὶ τῷ ὀνόματί
σου ἐκβάλλοντα δαιμόνια,
καὶ ἐκωλύσαμεν αὐτόν,
ὅτι οὐκ ἀκολουθεῖ μεθ᾿
ἡμῶν.
50 Καὶ
εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ
Ἰησοῦς· μὴ κωλύετε· οὐ
γάρ ἐστι καθ᾿
ὑμῶν· ὃς γὰρ οὐκ
ἔστι καθ᾿ ὑμῶν,
ὑπὲρ ὑμῶν ἐστιν.
ΑΠΟΔΟΣΗ
ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ
Λουκά
9, 44-50
44 «Βάλτε
σεις στα αυτιά
σας τα λόγια
αυτά: Ο Υιός
του ανθρώπου μέλλει να
παραδοθεί στα χέρια
των ανθρώπων».
45 Αλλ’
αυτοί δεν καταλάβαιναν τα
λόγια αυτά και τους
ήσαν καλυμμένα, δια να μη αντιληφθούν
την σημασία τους,
εφοβούντο δε να τον
ερωτήσουν τι εννοούσαν.
Ταπεινοφροσύνη και
ανοχή
46 Μία
συζήτησις άρχισε μεταξύ τους
περί
του ποιος απ’
αυτούς είναι ο μεγαλύτερος.
47 Όταν
ο Ιησούς είδε
την σκέψι της καρδιάς
τους, πήρε ένα
παιδί, το έβαλε κοντά του,
48 και
τους είπε, «Εκείνος
που θα δεχθεί
το παιδί αυτό
στο όνομά μου,
εμέ δέχεται· και
εκείνος που θα δεχθεί
εμέ, δέχεται εκείνον
που με έστειλε· διότι εκείνος
που είναι μεταξύ
σας μικρότερος, αυτός
είναι μεγάλος».
49 Απεκρίθη ο Ιωάννης,
«Διδάσκαλε είδαμε κάποιον,
ο οποίος στο όνομά σου
βγάζει δαιμόνια και
τον εμποδίσαμε, διότι
δεν μας ακολουθεί».
50 Ο
Ιησούς του είπε,
«Μη τον εμποδίζετε·
διότι εκείνος που δεν
είναι εναντίον μας
είναι με το μέρος μας».
Φιλληπ. 2, 24-30
24 πέποιθα
δὲ ἐν Κυρίῳ
ὅτι καὶ
αὐτὸς ταχέως ἐλεύσομαι.
Ο Επαφρόδιτος
25 Ἀναγκαῖον δὲ
ἡγησάμην Ἐπαφρόδιτον τὸν ἀδελφὸν καὶ
συνεργὸν καὶ
συστρατιώτην μου, ὑμῶν
δὲ ἀπόστολον
καὶ λειτουργὸν τῆς χρείας
μου, πέμψαι πρὸς
ὑμᾶς,
26 ἐπειδὴ ἐπιποθῶν ἦν πάντας ὑμᾶς,
καὶ ἀδημονῶν διότι
ἠκούσατε ὅτι ἠσθένησε.
27 Καὶ γὰρ ἠσθένησε
παραπλήσιον θανάτου·
ἀλλ' ὁ Θεὸς αὐτὸν
ἠλέησεν, οὐκ αὐτὸν δὲ
μόνον, ἀλλὰ καὶ ἐμέ, ἵνα μὴ
λύπην ἐπὶ λύπην
σχῶ.
28 Σπουδαιοτέρως οὖν ἔπεμψα αὐτόν, ἵνα
ἰδόντες αὐτὸν πάλιν
χαρῆτε, κἀγὼ ἀλυπότερος
ὦ.
29 Προσδέχεσθε οὖν αὐτὸν
ἐν Κυρίῳ μετὰ πάσης χαρᾶς,
καὶ
τοὺς τοιούτους ἐντίμους ἔχετε,
30 ὅτι διὰ τὸ
ἔργον τοῦ Χριστοῦ μέχρι θανάτου
ἤγγισε, παραβουλευσάμενος τῇ ψυχῇ ἵνα ἀναπληρώσῃ τὸ
ὑμῶν ὑστέρημα τῆς πρός με λειτουργίας.
ΑΠΟΔΟΣΗ
ΣΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ
Φιλληπ. 2, 24-30
24 έχω δε
την πεποίθησι στον
Κύριο ότι
και εγώ
ο ίδιος γρήγορα
θα έλθω.
Ο Επαφρόδιτος
25 Αλλά
θεώρησα αναγκαίο να
στείλω σ’ εσάς
τον Επαφρόδιτο, τον αδελφό
και συνεργάτη και συστρατιώτη
μου, δικό σας
δε απεσταλμένο και βοηθό
στις ανάγκες μου,
26 επειδή όλους
σας ποθούσε πάρα
πολύ και ήτο
καταστεναχωρημένος, διότι
ακούσατε ότι είχε
ασθενήσει.
27 Πραγματικά, είχε
ασθενήσει και κινδύνευσε
να πεθάνει αλλ’
ο Θεός τον ελέησε,
και όχι μόνο
αυτόν αλλά και
εμένα για να
μη έχω μία
λύπη επάνω σε άλλη.
28 Τον
στέλλω λοιπόν, όσο
το δυνατό ταχύτερο,
για να χαρήτε
που θα τον ιδήτε
πάλι,
29 και
η δική μου
λύπη να ελαττωθεί.
Δεχθήτέ τον λοιπόν
εν Κυρίω με μεγάλη
χαρά, και να
τιμάτε τέτοιους ανθρώπους,
30 διότι για το
έργο του Χριστού
επλησίασε μέχρι θανάτου, ριψοκινδυνεύσας την
ζωή του, για
να αναπληρώσει την
έλλειψι της υπηρεσίας σας
προς εμένα.
Luke 9, 44-50
44 "Put
these words in your ears: The Son of man is to be delivered into the hands of
men."
45 But they did
not understand these words and they were covered, so that they would not
realize their meaning, and they were afraid to ask him what they meant.
Humility and
tolerance
46 A debate
broke out between them as to which of them was the greatest.
47 When Jesus
saw the thought of their hearts, he took a little child, and set him by his
side,
48 And he said
unto them, Whosoever shall receive this child in my name receiveth me; and he
that shall receive me receiveth him that sent me; for he that is least among
you, the same is greatest.
49 And John
answered him, saying, Master, we saw one casting out devils in thy name, and he
followeth not us: and we forbad him, because he followeth not us.
50 Jesus said to
him, "Do not hinder him; for he who is not against us is for us."
Philip. 2, 24-30
24 And I have confidence
in the Lord that I myself will come quickly.
Epaphroditus
25 But I thought it
necessary to send to you Epaphroditus, my brother and fellow worker and
soldier, and your apostle and helper in my needs,
26 For he longed after you
all, and was distressed, because ye heard that he was sick.
27 Indeed, he was sick and
in danger of dying, but God had mercy on him, not only him but also me, so that
I would not have one sorrow over another.
28 So I send him as soon
as possible, that you may be glad to know him again.
29 and my sorrow to be
reduced. So accept him in the Lord with great joy, and honor such people,
30 For he came near unto
death for the work of Christ, and risked his life to make amends for your lack
of service to me.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου