Λουκᾶ  8, 5-15

 

5 ἐξῆλθεν  ὁ    σπείρων    τοῦ    σπεῖραι   τὸν  σπόρον   αὐτοῦ.  καὶ   ἐν  τῷ   σπείρειν αὐτὸν    ὃ   μὲν  ἔπεσε   παρὰ  τὴν   ὁδόν,   καὶ   κατεπατήθη,   καὶ   τὰ  πετεινὰ   τοῦ   οὐρανοῦ    κατέφαγεν   αὐτό·

6 καὶ   ἕτερον  ἔπεσεν  ἐπὶ   τὴν   πέτραν,   καὶ  φυὲν   ἐξηράνθη   διὰ   τὸ   μὴ   ἔχειν    ἰκμάδα·

7 καὶ    ἕτερον    ἔπεσεν   ἐν   μέσῳ    τῶν  ἀκανθῶν,   καὶ   συμφυεῖσαι    αἱ   ἄκανθαι    ἀπέπνιξαν   αὐτό.

8 Καὶ    ἕτερον    ἔπεσεν    εἰς   τὴν    γῆν  τὴν   ἀγαθήν,  καὶ   φυὲν   ἐποίησε    καρπὸν    ἑκατονταπλασίονα.   Ταῦτα   λέγων    ἐφώνει·   ὁ   ἔχων    ὦτα   ἀκούειν   ἀκουέτω.

9 Ἐπηρώτων   δὲ  αὐτὸν   οἱ  μαθηταὶ   αὐτοῦ   λέγοντες·   τίς  εἴη   ἡ   παραβολὴ   αὕτη.

10 Ὁ   δὲ   εἶπεν·   ὑμῖν    δέδοται    γνῶναι    τὰ   μυστήρια  τῆς  βασιλείας   τοῦ  Θεοῦ, τοῖς    δὲ  λοιποῖς   ἐν   παραβολαῖς,    ἵνα   βλέποντες    μὴ   βλέπωσι    καὶ   ἀκούοντες μὴ    συνιῶσιν.

11 Ἔστι   δὲ   αὕτη    ἡ   παραβολή·     ὁ   σπόρος    ἐστὶν   ὁ   λόγος     τοῦ   Θεοῦ·

12 οἱ    δὲ    παρὰ    τὴν    ὁδόν    εἰσιν    οἱ    ἀκούσαντες,   εἶτα    ἔρχεται    ὁ   διάβολος    καὶ   αἴρει    τὸν   λόγον    ἀπὸ   τῆς    καρδίας   αὐτῶν,   ἵνα    μὴ   πιστεύσαντες σωθῶσιν.

13 Οἱ   δὲ   ἐπὶ   τῆς   πέτρας    οἳ   ὅταν   ἀκούσωσι,   μετὰ   χαρᾶς   δέχονται   τὸν    λόγον, καὶ    οὗτοι    ρίζαν    οὐκ   ἔχουσιν,   οἳ   πρὸς    καιρὸν   πιστεύουσι   καὶ    ἐν   καιρῷ   πειρασμοῦ   ἀφίστανται.

14 Τὸ  δὲ   εἰς   τὰς   ἀκάνθας   πεσόν,   οὗτοί    εἰσιν   οἱ    ἀκούσαντες,    καὶ    ὑπὸ   μεριμνῶν   καὶ   πλούτου   καὶ   ἡδονῶν   τοῦ   βίου   πορευόμενοι συμπνίγονται    καὶ    οὐ   τελεσφοροῦσι.

15 Τὸ    δὲ    ἐν    τῇ    καλῇ    γῇ,     οὗτοί   εἰσιν    οἵτινες    ἐν    καρδίᾳ    καλῇ    καὶ     ἀγαθῇ   ἀκούσαντες   τὸν    λόγον   κατέχουσι    καὶ    καρποφοροῦσιν     ἐν    ὑπομονῇ.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά  8, 5-15

 

5 ἐμίλησε   με  παραβολή:   «Βγήκε   ο   γεωργός   για   να   σπείρει    το   σπόρο του.   Και   ενώ   έσπερνε,    μερικοί   σπόροι   έπεσαν   κοντά    στο   δρόμο   και καταπατήθηκαν   και   τα   πτηνά   του   ουρανού   τους  έφαγαν·

6 άλλοι   έπεσαν    σε  πετρώδες   έδαφος    και   όταν   φύτρωσαν,   ξεράθηκαν, διότι   δεν   είχαν   υγρασία·

7 άλλοι   έπεσαν   ανάμεσα   στα   αγκάθια    και    όταν    φύτρωσαν   τα   αγκάθια, τους   έπνιξαν     τελείως·

8 και   άλλοι   έπεσαν    σε  καλό   έδαφος    και   φύτρωσαν   και   απέδωκαν  εκατό φορές   περισσότερο   καρπό».    Ενώ   έλεγε   αυτά,   φώναξε,   «Εκείνος   που έχει   αυτιά   για   να  ακούει,  άς   ακούει».

9 Οι  μαθητές   του   τον    ρωτούσαν  τι  σημαίνει    η  παραβολή   αυτή.

10 Και   εκείνος   είπε,    «Σ’   εσάς   έχει    δοθεί   το   να  γνωρίσετε   τα  μυστήρια  της βασιλείας    του   Θεού,   αλλά    στους  λοιπούς    δίδονται   με   παραβολές,  για  να κυττάζουν   αλλά    να   μη   βλέπουν   και   να  ακούουν    αλλά   να   μη καταλαβαίνουν.

11 Η   παραβολή   αυτή   σημαίνει  τα  εξής;   Ο    σπόρος   είναι   ο   λόγος   του    Θεού·

12 εκείνοι   που  έπεσαν   κοντά    στο  δρόμο   είναι   οι   άνθρωποι   που άκουσαν,   έπειτα  έρχεται     ο  διάβολος   και   αφαιρεί    το    λόγο   από   την καρδιά    τους,   για   να   μη  πιστέψουν   και   σωθούν.

13 Εκείνοι    δε   που  έπεσαν    στο   πετρώδες  έδαφος,  είναι  οι  άνθρωποι    που όταν  ακούσουν,   δέχονται   με   χαρά     το   λόγο   αλλά     δεν   έχουν    ρίζα· προσωρινώς  πιστεύουν    και   τον   καιρό   της   δοκιμασίας   απομακρύνονται.

14 Εκείνο   που  έπεσε   στα   αγκάθια,   είναι  εκείνοι    που  άκουσαν    αλλά   στο    δρόμο   τους    συμπνίγονται    από   τις   φροντίδες   και   τον   πλούτο    και   τις ηδονές   του   βίου   και    ο   καρπός   τους   δεν   ωριμάζει.

15 Εκείνο   δε  που  έπεσε    στο   καλό  έδαφος   είναι   εκείνοι    που   με   καρδιά καλή   και   αγαθή  ακούουν    το   λόγο,    τον   διατηρούν   και   καρποφορούν   με υπομονή».

 

Τιτ. 3, 8-15

 

8 Πιστὸς   ὁ   λόγος·   καὶ   περὶ    τούτων    βούλομαί   σε    διαβεβαιοῦσθαι,   ἵνα φροντίζωσι   καλῶν    ἔργων   προΐστασθαι    οἱ   πεπιστευκότες   τῷ   Θεῷ.   Ταῦτά   ἐστι    τὰ    καλὰ    καὶ    ὠφέλιμα   τοῖς    ἀνθρώποις·

9 μωρὰς   δὲ   ζητήσεις     καὶ    γενεαλογίας   καὶ    ἔρεις    καὶ     μάχας   νομικὰς περιΐστασο·   εἰσὶ   γὰρ    ἀνωφελεῖς    καὶ   μάταιοι.

10 Αἱρετικὸν    ἄνθρωπον   μετὰ   μίαν    καὶ   δευτέραν   νουθεσίαν    παραιτοῦ,

11 εἰδὼς    ὅτι   ἐξέστραπται    ὁ   τοιοῦτος   καὶ    ἁμαρτάνει   ὢν   αὐτοκατάκριτος.

 

Αποχαιρετιστήρια   μηνύματα

 

12 Ὅταν   πέμψω    Ἀρτεμᾶν   πρός    σε    ἢ   Τυχικόν,   σπούδασον    ἐλθεῖν    πρός    με εἰς    Νικόπολιν·   ἐκεῖ    γὰρ    κέκρικα   παραχειμάσαι.

13 Ζηνᾶν   τὸν   νομικὸν    καὶ   Ἀπολλὼ    σπουδαίως   πρόπεμψον,    ἵνα   μηδὲν αὐτοῖς   λείπῃ.

14 Μανθανέτωσαν    δὲ   καὶ    οἱ   ἡμέτεροι    καλῶν   ἔργων   προΐστασθαι    εἰς   τὰς    ἀναγκαίας   χρείας,    ἵνα    μὴ    ὦσιν   ἄκαρποι.      
15 Ἀσπάζονταί   σε   οἱ   μετ'   ἐμοῦ   πάντες.   Ἄσπασαι    τοὺς    φιλοῦντας    ἡμᾶς    ἐν πίστει.   Ἡ     χάρις    μετὰ   πάντων   ὑμῶν·   ἀμήν.

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Τιτ. 3, 8-15

 

8 Είναι    αξιόπιστα   τα   λόγια    αυτά,    και   αυτά    θέλω   να   διαβεβαιώνεις,  ώστε να     φροντίζουν   εκείνοι    που    πίστεψαν   στο    Θεό   να  είναι   πρωτοπόροι καλών    έργων.   Αυτά   είναι   τα  καλά   και  ωφέλιμα   για   τους   ανθρώπους,

9 αλλά  απόφευγε    μωρές   συζητήσεις,    γενεαλογίες,  έριδες   και   φιλονεικίες για   τον    νόμο,   διότι   είναι   ανωφελείς   και   μάταιες.

10 Αιρετικό    άνθρωπο    μετά   πρώτη   και   δευτέρα   νουθεσία,   άφηνέ   τον.

11 Να   γνωρίζεις    ότι   ένας   τέτοιος   έχει   διαστραφεί,   αμαρτάνει   και   έτσι καταδικάζει    ο   ίδιος    τον  εαυτό   του.

 

Αποχαιρετιστήρια   μηνύματα

 

12 Όταν   θα   στείλω    τον  Αρτεμά    σ’  εσένα    ή   τον   Τυχικό,    φρόντισε    να   έλθεις σ’   εμένα     στη   Νικόπολι,     διότι   εκεί    απεφάσισα   να   περάσω    τον    χειμώνα.

13 Τον   Ζηνά     τον   νομικό,   και   τον  Απολλώ    κατευόδωσέ    τους   με ενδιαφέρον,   για   να   μη   τους   λείψει    τίποτε.

14 Άς   μαθαίνουν   και   οι   δικοί    μας   να   είναι   πρωτοπόροι    καλών  έργων    σε   επείγουσες     ανάγκες,    για   να   μην   είναι   άκαρποι.
15 Σε   χαιρετούν    όλοι    όσοι    είναι    μαζί   μου.   Χαιρέτησε  εκείνους   που   μας αγαπούν   εν  πίστει.   Η    χάρις  να   είναι   μαζί  με  όλους   σας.  Αμήν.

 

Luke 8: 5-15

 

5 He spoke in parables: “The farmer went out to sow his seed. And as he sowed, some seeds fell by the way side, and were trampled, and the birds of the air devoured them;

6 others fell on stony ground, and when they sprouted, they withered away because they had no moisture;

7 others fell among the thorns, and when the thorns sprang up, they were utterly drowned;

8 And others fell on good ground, and sprang up, and bare fruit an hundredfold. As he was saying this, he cried out, "He who has ears to hear, let him hear."

9 His disciples asked him what this parable meant.

10 And he said, Ye have been given the knowledge of the mysteries of the kingdom of God;

11 Does this parable mean the following? The seed is the word of God;

12 Those who fell near the road are the people who heard, then the devil comes and removes the word from their hearts, so that they will not believe and be saved.

13 Those who have fallen on stony ground are the people who, when they hear, gladly accept the word but have no root; they temporarily believe, and at the time of trial they turn away.

14 Those who have fallen on their thorns are those who have heard, but on their way they are drowned by the cares and riches and pleasures of life, and their fruit does not ripen.

15 And that which fell on good ground are they which, having a good and good heart, hearken unto the word, and keep it, and bring forth fruit with patience.

Tit. 3, 8-15

 

8 These words are trustworthy, and I want you to assure them, so that those who have believed in God may be pioneers of good works. These are good and beneficial for people,

9 but avoid infants debates, genealogies, disputes and quarrels over the law, because they are useless and futile.

10 Heretic man after first and second admonition, leave him.

11 To know that such a one has perverted, sinned and thus condemns himself.

 

Farewell messages

 

12 When I send Artemas to you or Tychikos, make sure you come to me in Nikopoli, because there I decided to spend the winter.

13 Zenas the legal, and Apollo guide them with interest, so that they lack nothing.

14 Let ours also learn to be pioneers of good works in urgent need, so that they are not fruitless.

15 All who are with me greet you. Greet those who love us in faith. Grace be with you all. Amen.