Λουκᾶ 6, 17-23

 

17 καὶ    καταβὰς    μετ᾿    αὐτῶν     ἔστη    ἐπὶ    τόπου     πεδινοῦ,   καὶ    ὄχλος    μαθητῶν αὐτοῦ,    καὶ     πλῆθος     πολὺ     τοῦ    λαοῦ     ἀπὸ     πάσης    τῆς    Ἰουδαίας    καὶ    Ἱερουσαλὴμ    καὶ     τῆς    παραλίου    Τύρου     καὶ    Σιδῶνος,     οἳ     ἦλθον   ἀκοῦσαι αὐτοῦ    καὶ    ἰαθῆναι     ἀπὸ     τῶν     νόσων    αὐτῶν,

18 καὶ    οἱ    ὀχλούμενοι    ἀπὸ    πνευμάτων     ἀκαθάρτων,   καὶ   ἐθεραπεύοντο·

19 καὶ   πᾶς    ὁ   ὄχλος    ἐζήτει    ἅπτεσθαι    αὐτοῦ,    ὅτι    δύναμις    παρ᾿    αὐτοῦ   ἐξήρχετο     καὶ    ἰᾶτο   πάντας.

 

Μακαρισμοί   και   συμφορές

 

20 Καὶ     αὐτὸς     ἐπάρας     τοὺς     ὀφθαλμοὺς    αὐτοῦ    εἰς    τοὺς     μαθητὰς     αὐτοῦ    ἔλεγε·   μακάριοι    οἱ    πτωχοί,    ὅτι     ὑμετέρα   ἐστὶν    ἡ    βασιλεία   τοῦ    Θεοῦ.

21 μακάριοι    οἱ   πεινῶντες     νῦν,    ὅτι   χορτασθήσεσθε.    Μακάριοι     οἱ    κλαίοντες νῦν,    ὅτι   γελάσετε.

22 Μακάριοί    ἐστε     ὅταν   μισήσωσιν   ὑμᾶς    οἱ   ἄνθρωποι,    καὶ    ὅταν     ἀφορίσωσιν    ὑμᾶς    καὶ    ὀνειδίσωσι     καὶ    ἐκβάλωσι    τὸ     ὄνομα     ὑμῶν    ὡς   πονηρὸν     ἕνεκα    τοῦ   υἱοῦ    τοῦ    ἀνθρώπου.

23 Χάρητε    ἐν    ἐκείνῃ    τῇ    ἡμέρᾳ    καὶ    σκιρτήσατε·    ἰδοὺ    γὰρ    ὁ   μισθὸς   ὑμῶν πολὺς     ἐν    τῷ    οὐρανῷ·    κατὰ    τὰ    αὐτὰ   γὰρ    ἐποίουν    τοῖς   προφήταις     οἱ    πατέρες   αὐτῶν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗΝ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Λουκά  6, 17-23

 

17 Και    κατέβηκε    μαζί    τους   και   στάθηκε     σ’ ένα   τόπο   πεδινό      όπου    ήσαν πολλοί    μαθητές    του    και   πολύς    κόσμος    απ’ όλη    την   Ιουδαία  και  την Ιερουσαλήμ   και   την  παραλία   της  Τύρου   και   Σιδώνος,

18 οι   οποίοι   είχαν   έλθει   για   να   τον   ακούσουν    και   να   θεραπευθούν   από   τις αρρώστειες    τους   και   όσοι   ενωχλούντο    από   πνεύματα   ακάθαρτα, θεραπεύονταν.

19 Και    όλος    ο    κόσμος    ζητούσε   να   τον   αγγίξει,   διότι  έβγαινε   από  αυτόν δύναμις   και   τους   θεράπευε   όλους.

 

Μακαρισμοί   και   συμφορές

 

20 Τότε   σήκωσε   τα   μάτια   του    προς   τους   μαθητές   του   και   έλεγε, «Μακάριοι   είσθε   σεις   οι   πτωχοί,   διότι   δική    σας   είναι    η   βασιλεία   του   Θεού.

21 Μακάριοι    είσθε   σεις   που   τώρα   πεινάτε,    διότι  θα   χορτάσετε.    Μακάριοι είσθε   σεις   που   τώρα    κλαίτε,   διότι   θα  γελάσετε.

22 Μακάριοι   είσθε,    όταν   σας   μισήσουν   οι   άνθρωποι   και   όταν   σας αφορίσουν   και  σας   ονειδίσουν   και    δυσφημήσουν   το   όνομά   σας   ως   πονηρό   εξ   αιτίας   του   Υιού   του   ανθρώπου.

23 Χαρήτε   την   ημέρα   εκείνη   και   πηδήστε   από   χαρά,   διότι    η   ανταμοιβή σας   θα   είναι    μεγάλη    στον   ουρανό·   τα   ίδια   έκαναν   οι   πατέρες   τους     και στους   προφήτες.

 

Α΄ Τιμ. 1, 12-17

 

12 Καὶ    χάριν     ἔχω    τῷ    ἐνδυναμώσαντί    με   Χριστῷ    Ἰησοῦ   τῷ   Κυρίῳ    ἡμῶν,   ὅτι πιστόν    με    ἡγήσατο,    θέμενος    εἰς    διακονίαν

13 τὸν    πρότερον    ὄντα    βλάσφημον     καὶ    διώκτην    καί    ὑβριστήν·    ἀλλ'    ἠλεήθην,    ὅτι    ἀγνοῶν     ἐποίησα     ἐν    ἀπιστίᾳ,

14 ὑπερεπλεόνασε    δὲ     ἡ    χάρις    τοῦ    Κυρίου     ἡμῶν    μετὰ   πίστεως    καὶ    ἀγάπης τῆς    ἐν   Χριστῷ    Ἰησοῦ.

15 Πιστὸς    ὁ    λόγος     καὶ   πάσης    ἀποδοχῆς    ἄξιος,    ὅτι   Χριστὸς   Ἰησοῦς   ἦλθεν εἰς    τὸν   κόσμον   ἁμαρτωλοὺς   σῶσαι,    ὧν   πρῶτός    εἰμι     ἐγώ·

16 ἀλλὰ    διὰ   τοῦτο     ἠλεήθην,   ἵνα    ἐν    ἐμοὶ    πρώτῳ    ἐνδείξηται   Ἰησοῦς    Χριστὸς τὴν    πᾶσαν    μακροθυμίαν,   πρὸς    ὑποτύπωσιν    τῶν    μελλόντων    πιστεύειν     ἐπ' αὐτῷ     εἰς    ζωὴν   αἰώνιον.

17 Τῷ    δὲ    βασιλεῖ     τῶν    αἰώνων,    ἀφθάρτῳ,    ἀοράτῳ,   μόνῳ    σοφῷ    Θεῷ,    τιμὴ    καὶ   δόξα   εἰς    τοὺς    αἰῶνας    τῶν    αἰώνων·   ἀμήν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗΝ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Α΄ Τιμ. 1, 12-17

 

12 Ευχαριστώ   αυτόν   που   με   ενδυνάμωσε,   τον   Ιησού   Χριστό,   τον   Κύριό μας,

13 διότι   με   θεώρησε   πιστό,   και    διώρισε   στην   υπηρεσία   του   εμένα,   άν   και πριν   ήμουν    βλάσφημος   και   διώκτης   και   υβριστής,  αλλά  ελεήθηκα    διότι από   άγνοια   ενεργούσα    μέσα    στην   απιστία,

14 και   ξεχείλισε    η    χάρις   του   Κυρίου   μας   μαζί   με  πίστι   και  αγάπη   που έχουν   τις   ρίζες  τους     στο   Χριστό   Ιησού.

15 Είναι   αξιόπιστα   και   άξια    πλήρους   αποδοχής   τα   λόγια    αυτά,   ότι   ο Ιησούς   Χριστός   ήλθε    στον   κόσμο   για   να   σώσει   αμαρτωλούς,   πρώτος των   οποίων   είμαι   εγώ.

16 Αλλά   δια   τούτο   ελεήθηκα,   για   να   δείξει   ο   Ιησούς   Χριστός   την   όλη μακροθυμία   του   πρώτα    σ’   εμένα,   και   να  χρησιμεύσω   ως   πρότυπο    σ’ εκείνους   που   μελλοντικά   θα   πιστέψουν    σ΄ αυτόν   για  να  αποκτήσουν   την αιώνιο   ζωή.

17 Εις    δε   τον   Βασιλέα   των   αιώνων,   τον  άφθαρτο,   τον  αόρατο,   τον   μόνο σοφό   Θεό,   άς   είναι    τιμή   και   δόξα     στους  αιῶνες   των   αιώνων·   αμήν.

 

Luke 6: 17-23

 

17 And he went down with them, and stood in a plain where many of his disciples were, and many people from all over Judea and Jerusalem, and the coasts of Tire and Sidon,

18 who had come to hear him and to be healed of their diseases, and those who were troubled by unclean spirits were healed.

19 And all the people sought to touch him: for there went virtue out of him, and healed them all.

 

Blessings and misfortunes

 

20 And he lifted up his eyes on his disciples, and said, Blessed are ye poor: for yours is the kingdom of God.

21 Blessed are you who hunger now, for you will be filled. Blessed are you who cry now, because you will laugh.

22 Blessed are ye, when men shall hate you, and when they shall separate you from their company, and shall reproach you, and cast out your name as evil, for the sake of the Son of man.

23 Rejoice in that day, and leap for joy, for your reward is great in heaven: so did their fathers to the prophets.

 

Α΄ Τim. 1, 12-17

 

12 I thank him that strengthened me, even Jesus Christ our Lord;

13 For he hath believed me, and hath appointed me unto his service, though I was blasphemous, and persecuting, and abusive;

14 and the grace of our Lord overflowed with faith and love having their roots in Christ Jesus.

15 These words are faithful and worthy of full acceptance, that Jesus Christ came into the world to save sinners, the first of whom I am.

16 But for this cause I have been shown mercy, that Jesus Christ might shew forth all his longsuffering in me first, and that I should be a model to them which should rather believe on him in order to obtain eternal life.

17 And to the King of ages, the incorruptible, the invisible, the only wise God, let him be honor and glory for ever and ever. Amen.

their fathers did the same to the prophets.