Μάρκ. 3,20-27

 

20 Καὶ   ἔρχονται    εἰς   οἶκον·     καὶ      συνέρχεται    πάλιν     ὄχλος,     ὥστε   μὴ     δύνασθαι αὐτοὺς     μηδὲ    ἄρτον     φαγεῖν.

21 Καὶ     ἀκούσαντες   οἱ   παρ᾿   αὐτοῦ    ἐξῆλθον    κρατῆσαι   αὐτόν·     ἔλεγον     γὰρ     ὅτι    ἐξέστη.

22 καὶ     οἱ     γραμματεῖς   οἱ    ἀπὸ     Ἱεροσολύμων     καταβάντες     ἔλεγον     ὅτι Βεελζεβοὺλ      ἔχει,      καὶ    ὅτι    ἐν    τῷ    ἄρχοντι     τῶν    δαιμονίων    ἐκβάλλει     τὰ     δαιμόνια.

23 Καὶ     προσκαλεσάμενος      αὐτοὺς     ἐν     παραβολαῖς     ἔλεγεν     αὐτοῖς·    πῶς δύναται      σατανᾶς     σατανᾶν     ἐκβάλλειν;

24 καὶ     ἐὰν   βασιλεία     ἐφ᾿     ἑαυτὴν    μερισθῇ,    οὐ     δύναται     σταθῆναι    ἡ    βασιλεία     ἐκείνη·

25 καὶ     ἐὰν    οἰκία    ἐφ᾿   ἑαυτὴν    μερισθῇ,     οὐ    δύναται    σταθῆναι   ἡ   οἰκία    ἐκείνη.

26 καὶ   εἰ   ὁ   σατανᾶς    ἀνέστη    ἐφ᾿     ἑαυτὸν     καὶ     μεμέρισται,    οὐ    δύναται σταθῆναι,    ἀλλὰ    τέλος    ἔχει.

27 οὐδεὶς     δύναται     τὰ     σκεύη    τοῦ     ἰσχυροῦ     εἰσελθὼν     εἰς    τὴν    οἰκίαν    αὐτοῦ     διαρπάσαι,    ἐὰν   μὴ     πρῶτον   τὸν     ἰσχυρὸν     δήσῃ,     καὶ     τότε     τὴν    οἰκίαν αὐτοῦ     διαρπάσει.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μάρκ. 3, 20-27

 

20 Και    έρχονται     σ’  ένα     σπίτι.     Και    μαζεύτηκε     πάλι    κόσμος,    ώστε    να    μη μπορούν    ούτε    να     φύγουν.

21 Όταν   άκουσαν     αυτό     οι    δικοί    του,    βγήκαν    να    τον    πιάσουν,     διότι   έλεγαν    ότι    είναι    εκτός    εαυτού.

22 Και     οι    γραμματείς,    οι   οποίοι     είχαν     κατεβεί   από    τα    Ιεροσόλυμα,   έλεγαν ότι    έχει    τον    Βεελζεβούλ    και   ότι    δια    του   άρχοντος    των   δαιμονίων    βγάζει    τα δαιμόνια.

23 Και    αφού    τους    προσκάλεσε,    τους   έλεγε    με   παραβολές,     «Πως     είναι δυνατόν    ο    Σατανάς    να   διώξει    τον    Σατανά;

24 Εαν   ένα     βασίλειο    να   χωρισθεί      σε  αντιμαχόμενα     μέρῃ,    δεν    είναι δυνατόν    να     σταθεί    το     βασίλειο      εκείνο.

25 Και   εάν    μία    οικογένεια     χωρισθεί,   δεν    είναι     δυνατόν    να     σταθεί     η οικογένεια   εκείνη.

26 Και   εάν   ο    Σατανάς    σηκώθηκε    εναντίον    του   εαυτού    του    και   χωρίσθηκε    σε     μερίδες,    δεν   είναι     δυνατόν    να    σταθεί   αλλά    θα    λάβει     τέλος.

27 Κανείς    δεν     μπορεί    να    μπει     στο    σπίτι     του     ισχυρού    και    να    αρπάσει   τα σκεύη     του,   εάν   δεν    δέσει    πρώτα    τον    ισχυρό    και    τότε   θα   μπορέσει    να λεηλατήσει    το    σπίτι   του.

 

 

Β΄Κορ. 9, 12-10, 7 

 

12 ὅτι    ἡ     διακονία    τῆς    λειτουργίας    ταύτης     οὐ    μόνον     ἐστὶ     προσαναπληροῦσα     τὰ     ὑστερήματα    τῶν     ἁγίων,     ἀλλὰ     καὶ    περισσεύουσα     διὰ     πολλῶν     εὐχαριστιῶν      τῷ    Θεῷ·

13 διὰ    τῆς     δοκιμῆς      τῆς     διακονίας    ταύτης     δοξάζοντες    τὸν     Θεὸν     ἐπὶ     τῇ    ὑποταγῇ     τῆς    ὁμολογίας     ὑμῶν     εἰς    τὸ   εὐαγγέλιον    τοῦ    Χριστοῦ     καὶ    ἁπλότητι     τῆς    κοινωνίας    εἰς     αὐτοὺς     καὶ     εἰς    πάντας,

14 καὶ     αὐτῶν     δεήσει    ὑπὲρ    ὑμῶν,    ἐπιποθούντων    ὑμᾶς   διὰ     τὴν     ὑπερβάλλουσαν     χάριν    τοῦ     Θεοῦ     ἐφ᾿   ὑμῖν.
15 Χάρις    δὲ     τῷ    Θεῷ     ἐπὶ     τῇ    ἀνεκδιηγήτῳ     αὐτοῦ    δωρεᾷ.

10, 1 Αὐτὸς   δὲ    ἐγὼ      Παῦλος   παρακαλῶ     ὑμᾶς   διὰ   τῆς    πρᾳότητος     καὶ    ἐπιεικείας τοῦ    Χριστοῦ,    ὃς    κατὰ    πρόσωπον      μὲν    ταπεινὸς     ἐν     ὑμῖν,     ἀπὼν    δὲ     θαρρῶ    εἰς    ὑμᾶς·

2 δέομαι    δὲ   τὸ    μὴ    παρὼν      θαρρῆσαι    τῇ    πεποιθήσει     ᾗ    λογίζομαι     τολμῆσαι    ἐπί    τινας     τοὺς     λογιζομένους     ἡμᾶς     ὡς    κατὰ     σάρκα περιπατοῦντας.

3 Ἐν     σαρκὶ    γὰρ    περιπατοῦντες     οὐ     κατὰ    σάρκα     στρατευόμεθα·

4 τὰ     γὰρ    ὅπλα     τῆς     στρατείας     ἡμῶν    οὐ    σαρκικά,     ἀλλὰ     δυνατὰ    τῷ     Θεῷ     πρὸς καθαίρεσιν    ὀχυρωμάτων·

5 λογισμοὺς     καθαιροῦντες   καὶ    πᾶν    ὕψωμα     ἐπαιρόμενον    κατὰ   τῆς γνώσεως    τοῦ     Θεοῦ,     καὶ     αἰχμαλωτίζοντες   πᾶν    νόημα    εἰς    τὴν     ὑπακοὴν    τοῦ     Χριστοῦ,

6 καὶ    ἐν    ἑτοίμῳ    ἔχοντες     ἐκδικῆσαι   πᾶσαν    παρακοήν,    ὅταν    πληρωθῇ    ὑμῶν    ἡ    ὑπακοή.

7 Τὰ     κατὰ     πρόσωπον     βλέπετε!    εἴ    τις     πέποιθεν    ἑαυτῷ     Χριστοῦ     εἶναι,     τοῦτο λογιζέσθω     πάλιν     ἀφ᾿     ἑαυτοῦ,     ὅτι     καθὼς     αὐτὸς    Χριστοῦ,    οὕτω     καὶ   ἡμεῖς Χριστοῦ.

 

 

 

 

 

 

 

ΑΠΟΔΟΣΗ   ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

 

Β΄Κορ. 9, 12-10, 7 

 

9, 12 Διότι     η   εκτέλεσις    της    υπηρεσίας    αυτής,    όχι    μόνο    ικανοποιεί     τις ανάγκες    των   αγίων,    αλλά    και    ξεχειλίζει   με   πολλές   ευχαριστίες    προς    τον Θεό.

13 Με    τις   αποδείξεις     που   θα    έχουν     από    την     υπηρεσία     αυτή,   θα δοξάζουν    τον     Θεό    για  την    υποταγή   σας    στην    ομολογία     του ευαγγελίου    του     Χριστού    και    για   την    γενναιοδωρία    της    συνεισφοράς    σας προς    αυτούς    και    προς    όλους.

14 Και    στην    προσευχή    τους    για   σας    θα     αισθάνωνται     σφοδρό    πόθο     για σας    ένεκα     της   πλουσίας      χάριτος    που    σας    έδωσε    ο    Θεός.
15 Άς    γίνει    ευχαριστία    στο    Θεό    για    την    ανεκδιήγητη    δωρεά    του.

10, 1 Εγώ     ο     ίδιος      ο    Παύλος,     σας    παρακαλώ    δια    της    πραότητος     και     της επιεικείας    του     Χριστού,    εγώ,     ο     οποίος   ενώπιόν    σας     είμαι     ταπεινός,    αλλά όταν    είμαι    μακρυά    είμαι    θαρραλέος    απέναντί     σας·

2 παρακαλώ   να    μην    αναγκασθώ   να   φανώ    θαρραλέος,   όταν   θα    είμαι μεταξύ     σας,   με    την    τόλμη   την    οποία   σκέπτομαι   να   χρησιμοποιήσω εναντίον    μερικών,    οι    οποίοι   μας    θεωρούν    ότι   ενεργούμε    κατά    τρόπον κοσμικό.

3 Διότι    άν    και   ζούμε    στο   κόσμο,    δεν    πολεμούμε    όμως    κατά     τρόπο κοσμικό.

4 Διότι     τα     όπλα     του    πολέμου     μας    δεν    είναι     κοσμικά,   αλλά   έχουν    θεία δύναμι    για    να     γκρεμίζουν    οχυρώματα.

5 Γκρεμίζουμε   επιχειρήματα    και    κάθε     τι    που     υψώνεται   με    υπερηφάνεια κατά     της    γνώσεως     του    Θεού    και     πιάνουμε    αιχμάλωτη    κάθε   σκέψι    για   να την     κάνουμε   να    υπακούσει    στο    Χριστό,

6 και     είμεθα    έτοιμοι     να     τιμωρήσουμε     κάθε    παρακοή,    όταν    γίνει    πλήρης    η υπακοή    σας.

7 Σεις     βλέπετε    τα    πράγματα    επιφανειακώς.    Εάν    έχει     κανείς    την πεποίθησι     ότι     είναι     του     Χριστού,    τότε    άς     σκεφθεί     πάλι     μόνος     τούτο:     ότι όπως     είναι     αυτός     του     Χριστού,     έτσι     και    εμείς     είμεθα     του     Χριστού.

 

Mark. 3, 20-27

 

20 And they come to a house. And people gathered again, so that they could not even leave.

21 And when his friends heard of it, they went out to lay hold on him, because they said that he was beside himself.

22 And the scribes, which came down from Jerusalem, said that he had Beelzebub, and that he had cast out devils through the prince of the devils.

23 And when he had called them, he said unto them in parables, How can Satan cast out Satan?

24 If a kingdom be divided into warring parties, it is not possible for that kingdom to stand.

25 And if a family be divided, that family cannot stand.

26 And if Satan rise up against himself, and is divided, he cannot stand, but will have an end.

27 No one can enter the house of the strong and seize his utensils unless he first binds the strong and then he will be able to plunder his house.

 

ῘῘ  Cor. 9, 12-10, 7

 

9, 12 Because the performance of this ministry not only satisfies the needs of the saints, but also overflows with many thanks to God.

13 With the evidence they will receive from this ministry, they will praise God for your submission to the confession of the gospel of Christ and for the generosity of your contribution to them and to all.

14 And in their prayer for you they will have a strong desire for you because of the rich grace that God has given you.

15 Let God be thanked for his unspeakable gift.

10, 1 I myself, Paul, beseech you through the meekness and mercy of Christ, even as I humble myself before you, but when I am afar off I am of good cheer;

2 please do not be forced to look courageous when I am among you, with the boldness I intend to use against some who think we are acting worldly.

3 For although we live in the world, we do not fight in a worldly way.

4 For the weapons of our warfare are not secular, but have divine power to break down fortifications.

5 We break down arguments and everything that proudly rises up against the knowledge of God and take every thought captive to make it obey Christ,

6 and we are ready to punish any disobedience when your obedience is complete.

7 You see things superficially. If one has the belief that he is of Christ, then let him think again of this: that as he is of Christ, so we are of Christ.