Μάρκ. 3, 28-35

 

28 Ἀμὴν   λέγω  ὑμῖν  ὅτι  πάντα   ἀφεθήσεται  τοῖς     υἱοῖς  τῶν   ἀνθρώπων   τὰ   ἁμαρτήματα   καὶ  αἱ   βλασφημίαι   ὅσας  ἐὰν  βλασφημήσωσιν.

29 Ὅς  δ᾿  ἂν  βλασφημήσῃ   εἰς   τὸ   Πνεῦμα  τὸ  Ἅγιον,  οὐκ   ἔχει   ἄφεσιν  εἰς  τὸν αἰῶνα,  ἀλλ᾿  ἔνοχός  ἐστιν  αἰωνίου    κρίσεως·

30 ὅτι  ἔλεγον,   πνεῦμα  ἀκάθαρτον   ἔχει.

 

Οι  πραγματικοί  αδελφοί

 

31 ῎Ερχονται  οὖν  ἡ   μήτηρ   αὐτοῦ   καὶ   οἱ   ἀδελφοὶ   αὐτοῦ,   καὶ    ἔξω    ἑστῶτες    ἀπέστειλαν   πρὸς   αὐτὸν  φωνοῦντες    αὐτόν.

32 Καὶ  ἐκάθητο  περὶ   αὐτὸν   ὄχλος·   εἶπον   δὲ   αὐτῷ·   ἰδοὺ  ἡ   μήτηρ  σου   καὶ    οἱ   ἀδελφοί  σου   ἔξω   ζητοῦσί   σε.

33 Καὶ  ἀπεκρίθη  αὐτοῖς   λέγων·   τίς     ἐστιν   ἡ   μήτηρ  μου   ἢ   οἱ   ἀδελφοί   μου;

34 Καὶ   περιβλεψάμενος     κύκλῳ  τοὺς    περὶ  αὐτὸν  καθημένους  λέγει·  ἴδε    ἡ  μήτηρ  μου  καὶ   οἱ  ἀδελφοί   μου·      
35 ὃς  γὰρ   ἂν   ποιήσῃ   τὸ  θέλημα  τοῦ   Θεοῦ,    οὗτος     ἀδελφός   μου  καὶ   ἀδελφή  μου   καὶ   μήτηρ   ἐστί.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Μάρκ. 3, 28-35

 

 

28 Αλήθεια  σας  λέγω,   ότι    όλες   οι   αμαρτίες   και   ο,τιδήποτε    βλασφημίες εκστομίσουν   οι   άνθρωποι   θα  τους    συγχωρηθούν.

29 Εκείνος   όμως,   που    θα   βλασφημήσει   το   Πνεύμα   το   Άγιο,   δεν   έχει   ποτέ συγχώρησι    αλλά  είναι   ένοχος   αιωνίου   κρίσεως».

30 Διότι   έλεγαν,   «Έχει  πνεύμα   ακάθαρτο».

 

Οι   πραγματικοί   αδελφοί

 

31 Και   έρχονται    η   μητέρα  του   και    οι    αδελφοί   του,   οι   οποίοι    στάθηκαν   έξω και     έστειλαν    να   τον    καλέσουν.

32 Γύρω  του   καθότανε   πολύς   κόσμος   και   του   είπαν,   «Να   η   μητέρα    σου και   οι    αδελφοί   σου    είναι   έξω   και  σε   ζητούν».

33 Αυτός   τους    απεκρίθη,   «Ποια   είναι   η  μητέρα  μου   ή   οι    αδελφοί     μου;».

34 Και    αφού   έφερε   το   βλέμμα    του   γύρω    σ’ εκείνους     που    κάθονταν ολόγυρά  του,  λέγει,   «Να  η   μητέρα   μου  και   οι   αδελφοί   μου.
35 Εκείνος   που  θα  κάνει   το  θέλημα   του   Θεού   είναι    αδελφός  μου   και αδελφή  μου   και   μητέρα».

 

Β΄Κορ. 10, 7-18

 

7 Τὰ  κατὰ   πρόσωπον   βλέπετε!   εἴ   τις   πέποιθεν   ἑαυτῷ   Χριστοῦ     εἶναι,     τοῦτο λογιζέσθω     πάλιν     ἀφ᾿     ἑαυτοῦ,   ὅτι   καθὼς   αὐτὸς    Χριστοῦ,   οὕτω     καὶ    ἡμεῖς Χριστοῦ.

8 Ἐάν   τε  γὰρ  καὶ   περισσότερόν   τι   καυχήσωμαι  περὶ   τῆς    ἐξουσίας   ἡμῶν,    ἧς   ἔδωκεν   ὁ   Κύριος   ἡμῖν   εἰς   οἰκοδομὴν   καὶ   οὐκ     εἰς καθαίρεσιν     ὑμῶν,   οὐκ   αἰσχυνθήσομαι,

9 ἵνα    μὴ     δόξω   ὡς   ἂν    ἐκφοβεῖν   ὑμᾶς   διὰ   τῶν  ἐπιστολῶν.

10 Ὅτι   αἱ   μὲν    ἐπιστολαί,   φησί,   βαρεῖαι    καὶ    ἰσχυραί,   ἡ   δὲ   παρουσία    τοῦ     σώματος    ἀσθενὴς    καὶ   ὁ    λόγος    ἐξουθενημένος.

11 Τοῦτο    λογιζέσθω      ὁ    τοιοῦτος,   ὅτι   οἷοί    ἐσμεν    τῷ   λόγῳ     δι᾿   ἐπιστολῶν   ἀπόντες,   τοιοῦτοι     καὶ   παρόντες   τῷ   ἔργῳ.

12 Οὐ    γὰρ    τολμῶμεν     ἐγκρῖναι     ἢ    συγκρῖναι     ἑαυτούς   τισι    τῶν    ἑαυτοὺς συνιστανόντων·     ἀλλὰ     αὐτοὶ     ἐν    ἑαυτοῖς    ἑαυτοὺς    μετροῦντες     καὶ    συγκρίνοντες     ἑαυτοὺς     ἑαυτοῖς    οὐ   συνιοῦσιν.

13 Ἡμεῖς  δὲ   οὐχὶ    εἰς   τὰ   ἄμετρα   καυχησόμεθα,   ἀλλὰ   κατὰ   τὸ   μέτρον    τοῦ    κανόνος   οὗ    ἐμέρισεν     ἡμῖν   ὁ   Θεὸς   μέτρου,   ἐφικέσθαι   ἄχρι   καὶ   ὑμῶν.

14 Οὐ   γὰρ   ὡς   μὴ    ἐφικνούμενοι   εἰς    ὑμᾶς    ὑπερεκτείνομεν     ἑαυτούς·   ἄχρι     γὰρ     καὶ     ὑμῶν   ἐφθάσαμεν   ἐν   τῷ    εὐαγγελίῳ    τοῦ    Χριστοῦ,

15 οὐκ   εἰς   τὰ    ἄμετρα     καυχώμενοι   ἐν    ἀλλοτρίοις    κόποις,   ἐλπίδα    δὲ    ἔχοντες, αὐξανομένης   τῆς   πίστεως     ὑμῶν,   ἐν    ὑμῖν   μεγαλυνθῆναι    κατὰ   τὸν   κανόνα    ἡμῶν   εἰς   περισσείαν,

16 εἰς    τὰ   ὑπερέκεινα    ὑμῶν    εὐαγγελίσασθαι,   οὐκ    ἐν    ἀλλοτρίῳ   κανόνι     εἰς τὰ     ἕτοιμα     καυχήσασθαι.

17 Ὁ   δὲ   καυχώμενος    ἐν     Κυρίῳ     καυχάσθω·   
18 οὐ     γὰρ    ὁ     ἑαυτὸν    συνιστῶν,     ἐκεῖνός   ἐστι    δόκιμος,    ἀλλ᾿   ὃν   ὁ   Κύριος συνίστησιν.

 

ΑΠΟΔΟΣΗ  ΣΤΗ  ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

Β΄Κορ. 10, 7-18

 

7 Σεις    βλέπετε   τα   πράγματα   επιφανειακώς.   Εάν    έχει   κανείς    την πεποίθησι    ότι    είναι     του     Χριστού,     τότε    άς    σκεφθεί     πάλι     μόνος     τούτο:    ότι όπως     είναι     αυτός     του    Χριστού,   έτσι     και    εμείς    είμεθα     του    Χριστού.

8 Εάν    μάλιστα   καυχηθώ    κάπως     περισσότερο    για   την   εξουσία   μας,    την οποία   μας    έδωσε   ο    Κύριος    για  την    οικοδομή    σας   και     όχι    για   την   καταστροφή   σας,    δεν    θα    ντροπιασθώ·

9 δεν    θέλω    να    φανώ     ότι   σας    φοβερίζω     με   τις   επιστολές.

10 Διότι    λέγουν,     «Οι    μεν   επιστολές   του     είναι   σοβαρές    και    δυνατές,    αλλ’   η σωματική     του    εμφάνισις     είναι    ισχνή   και     ο    προφορικός    του     λόγος μηδαμινός».

11 Εκείνος    που     λέγει     αυτό,   άς     σκεφθεί,    ότι    όπως    είμεθα   με   τον    λόγο   δια των    επιστολών,    όταν    απουσιάζουμε,   θα   είμεθα    οι     ίδιοι     και    παρόντες   με τα   έργα.

12 Διότι    δεν     τολμάμε    να    ταξινομήσουμε    ή   να    συγκρίνουμε    τους    εαυτούς μας   με    μερικούς,    οι     οποίοι     συνιστούν     τους    εαυτούς    τους,   αλλ’   όταν μετρούν     τους   εαυτούς    τους   με    τους   εαυτούς    τους    και    κάνουν    σύγκρισι    του εαυτού     τους   προς   τον    εαυτό    τους,     δεν    έχουν    νόησι.

13 Εμείς     όμως    δεν   θα    καυχηθούμε   πέρα   από   τα    όριά   μας,    αλλά   εντός     της σφαίρας    που     ο    Θεός     μας   ώρισε,     δηλαδή    θα    φτάσουμε   έως   και   σ’   εσάς.

14 Διότι    δεν   επεκτεινόμεθα    πέρα   από    τη    σφαίρά   μας,   σαν    να    μην είχαμε     φθάσει   σ’    εσάς,    αλλά   φθάσαμε   πραγματικά    έως    και    σ’   εσάς   με    το κήρυγμα    του   Χριστού,

15 και   δεν     καυχώμεθα   πέρα    από   τα    όριά    μας    σε   ξένους    κόπους,   αλλά έχουμε    την   ελπίδα,   καθώς    αυξάνεται     η    πίστη    σας,    να     αυξηθεί    εντός    της σφαίρας     μας   το    έργο     μας     μεταξύ   σας    ακόμη     περισσότερο,

16 ώστε   να     κηρύξουμε    το    ευαγγέλιο   σε   μέρη    πέραν   από   σας,   και    όχι   να καυχώμεθα   σε   έργο     που   έγινε     ήδη    στη    σφαίρα    άλλου.

17 Εκείνος    που    καυχάται,   άς    καυχάται    για   τον    Κύριο.
18 Διότι   δεν    είναι    γνήσιος    εκείνος    που    συνιστά    τον   εαυτό   του,    αλλά εκείνος     τον     οποίο    ο    Κύριος     συνιστά.

 

 

Mark. 3, 28-35

 

 

28 Verily I say unto you, All sins, and blasphemies, shall be forgiven unto men.

29 But he that blasphemeth against the Holy Ghost hath never forgiveness, but is guilty of eternal damnation.

30 For they said, He hath an unclean spirit.

The real brothers

 

31 And his mother and his brethren came, and stood outside, and sent to him.

32 And a great multitude sat about him, and they said unto him, Behold, thy mother and thy brethren stand without seeking thee.

33 He answered them, "Who is my mother or my brothers?"

34 And when he had looked round about on them which sat about him, he saith, Behold my mother and my brethren!

35 He that doeth the will of God is my brother, and my sister, and mother.

 

B  Kor. 10, 7-18

 

7 You see things superficially. If one believes that he is of Christ, then let him think again of this: that as he is of Christ, so we are of Christ.

8 For if I boast somewhat more of our power, which the Lord hath given us for your edifying, and not for your destruction; I will not be ashamed;

9 I do not want to appear to be bullying you.

10 For they say, "His letters are serious and powerful, but his physical appearance is thin and his oral speech is insignificant."

11 He who says this, let him think that as we are with the word through the letters, when we are absent, we will be the same and present with the works.

12 For we do not dare to classify or compare ourselves with some who constitute themselves, but when they measure themselves against themselves and compare themselves to themselves, they have no sense.

13 But we will not boast beyond our bounds, but within the realm that God has ordained for us, that is, we will reach out to you.

14 For we do not extend beyond our sphere, as though we had not reached you, but we have indeed come to you with the preaching of Christ;

15 And we do not boast beyond our bounds in foreign troubles, but we hope, as your faith grows, that our work among you among us may increase even more,

16 That we may preach the gospel in places beyond yourselves, and not boast ourselves of a work already done in another man's sphere.

17 He who boasts, let him boast about the Lord.

18 For he is not the one who constitutes himself, but the one whom the Lord constitutes.