Ο Άγιος Ερμείας ο Μάρτυρας

Ο    Άγιος   Μάρτυς   Ερμείας  καταγόταν από  τα  Κόμανα   της Καππαδοκίας   και    άθλησε  κατά  τους   χρόνους   του    αυτοκράτορος Μάρκου   Αυρηλίου   του   Αντωνίνου   (138 – 161 μ.Χ.).   Υπηρετώντας    ως στρατιώτης    στις   Ρωμαϊκές   λεγεώνες,   κατά   το   διωγμό   που κινήθηκε τότε εναντίον των Χριστιανών, διεβλήθη και  αυτός ως Χριστιανός, συνελήφθη δε και οδηγήθηκε ενώπιον του  δούκα Σεβαστιανού,  εξαναγκαζόμενος  να  θυσιάσει   στα   είδωλα.   Ο    Ερμείας  αρνήθηκε   να   υπακούσει   και    εξ   αιτίας    αυτού    του    συνέτριψαν  τις   σιαγόνες,   του    έγδαραν   το   δέρμα   του   προσώπου,   του   έσπασαν   τους    οδόντες   και   τον   έριξαν   σε   αναμμένο   καμίνι.
Αφού    εξήλθε   αβλαβής    από  τα   μαρτύρια   αυτά,  ποτίστηκε με ισχυρότατο   δηλητήριο.   Αλλά  και   από   τη    δοκιμασία   αυτή    εξήλθε αβλαβής,   και   έγινε  πρόξενος  μεταστροφής  προς  τον   Χριστό   του  μάγου   που  του  χορήγησε  αυτό.  Γι’ αυτό  τον λόγο  ο  μάγος  αποκεφαλίσθηκε,  όπως    και   πολλοί   άλλοι   ειδωλολάτρες. Υποβλήθηκε  σε  σειρά  νέων  βασανιστηρίων,  τέθηκε   εντός   ζέοντος  ελαίου   και  τυφλώθηκε,   στη    συνέχεια  δε  επί   τρείς   ημέρες,   αφού κρεμάσθηκε   σε   δένδρο,   τελειώθηκε   δια   αποκεφαλισμού.   Αξιώθηκε έτσι   του   μαρτυρικού    στεφάνου.

Απολυτίκιο. Ήχος   δ’.  Ταχύ   προκατάλαβε.         
Χριστώ   στρατευσάμενος,   τω   Βασιλεί    του    παντός, γενναίως διέκοψας, τας παρατάξεις εχθρών, Ερμεία πανένδοξε· συ γαρ εγκαρτερήσας,   πολυτρόποις   αικίαις,   ήθλησας   εν   τω   γήρα,   ως   του Λόγου     οπλίτης·   ώ    πρέσβευε   Αθλοφόρε,   σώζεσθαι    άπαντας.

Κοντάκιον.   Ήχος    γ’.   Η    Παρθένος   σήμερον.

Του   Χριστού    το    όνομα,   ομολογήσας  ευτόνως,  και    σφοδρών κολάσεων, υπενεγκών τας οδύνας, ήσχυνας, των παρανόμων τας επινοίας·  έδειξας,   της   ευσεβείας    πάσι    το   κράτος·   δια   τούτο   σε  Ερμεία,   ο    Αθλοθέτης    Λόγος   εδόξασε.

Μεγαλυνάριον.
Όπλοις    αληθείας   περιφραχθείς,   καθείλες   του   ψεύδους,    Αθλοφόρε  τον ευρετήν, εν γήρα    νεάζον,   ψυχής   φρόνημα   φέρων,   και    ήθλησας νομίμως,   Ερμεία   ένδοξε.

Saint Hermas the Witness

Saint Martyr of Hermes came from the Coman of Cappadocia and trained during the reign of Emperor Marcus Aurelius of Antoninus (138 - 161 AD). Serving as a soldier in the Roman legions, during the persecution that was then directed against the Christians, he was also implicated as a Christian and was arrested and brought before Duke Sebastian, forced to sacrifice to idols. Hermes refused to obey and because of this he was crushed by jaws, his face was cut, his teeth smashed and thrown into a burning fireplace.

After leaving the martyrs unharmed, he was watered with a powerful poison. But he also came out of this ordeal harmless, and became a consul to the Christ of the magician who granted it. That is why the magician was beheaded, like so many other pagans. He was subjected to a series of new tortures, put into boiling oil and then blinded for three days, after being hanged on a tree, ending with beheading. It was so claimed by the eyewitness.

Introit. Sound d. Fast forward.

Christ, militant, King of all, brutally interrupted, enemy lines, Hermes vanished;

It's close. Sound c. Virgo today.

Christ's name, aptly confessed, and infernal infernals, suppressing suffering, quiet, illicit conceit; I mean, piety across the state; thus in Hermes, the Athlete spoke.

Magnificent.

Weapons of the true fenced-in, deceitful lie, Athlete the finder, an old-fashioned young man, a bearer of soul, and a lawful athlete, Hermes glorified.