Οι Άγιοι 318 Πατέρες της Α’ Οικουμενικής Συνόδου

Η    έκτη   κατἀ   σειρά  Κυριακή    μετά    το    Άγιο   Πάσχα   είναι   αφιερωμένη από    την   Εκκλησία   μας   στην   μνήμη   των   318   Αγίων   Πατέρων,   οι   οποίοι έλαβαν   μέρος   στην   Α’   Οικουμενική   Σύνοδο    που   συνήλθε   στην   Νίκαια    της Βιθυνίας   το  325   μ.Χ.   Η    σύνοδος   συνήλθε   κατά   πρόσκληση    του   Μέγα Κωνσταντίνου   κατά   το   εικοστό  έτος της βασιλείας του   και   είχε   διάρκεια 3,5    χρόνια.   Διακριθείσες   μορφές   της   συνόδου  ήταν  ο Αλέξανδρος  ο Κωνσταντινουπόλεως, ο Αλέξανδρος ο Αλεξανδρείας, ο Μέγας Αθανάσιος,  ο   Ευστάθιος   ο    Αντιοχείας,   ο   Μακάριος   ο   Ιεροσολύμων,    ο Παφνούτιος,    ο   Σπυρίδων,   ο    Νικόλαος,    κ.ά.

Η   Α’   Οικουμενική  Σύνοδος  καταδίκασε τον   Άρειο   και   τον   Αρειανισμό. Διατύπωσε   τους   πρώτους   όρους  ορθού  Χριστιανικού  δόγματος   και ιδιαίτερα   τα   περί   του   δευτέρου   Προσώπου   της   Αγίας   Τριάδος,   τον  Ιησού  Χριστό,    ως   ομοούσιον   τω   Θεώ   Πατρί.    Συνέταξε   τα   πρώτα   επτά   άρθρα   του Συμβόλου   της    Πίστεως.

Συνοπτική    παράθεση    των    ιερών    Κανόνων

Κανών Α:      Καταδικάζει   τη   συνήθεια   του   οικοιοθελούς    ευνουχισμού   και απαγορεύει    τη   χειροτονία   ευνουχισμένων,   πλην   όσων   για   ιατρικούς λόγους    ή   λόγω   βασανιστηρίων   εξετμήθησαν.

Κανών    Β:       Απαγορεύει   τη   χειροτονία   ως   κληρικών  στα  νέα μέλη (νεόφυτοι)   της   εκκλησίας.

Κανών Γ:       Καταδικάζει την συνήθεια των κληρικών  όλων  των    βαθμών να συζούν  με νεαρές γυναίκες  τις οποίες  δεν  είχαν  παντρευτεί (συνείσακτοι).

Κανόνες  Δ-Ε:   Εισάγεται    το   «μητροπολιτικό   σύστημα»,   το   οποίο   ίσχυε    στην οργάνωση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και καθορίζουν την   αρμοδιότητα της     επαρχιακής    συνόδου   στη    χειροτονία    των   επισκόπων.

Κανών ΣΤ:      Αναγνωρίζει κατ’ εξαίρεση το αρχαίο  έθος της συγκεντρωτικής  δικαιοδοσίας του επισκόπου της Αλεξανδρείας  στις  εκκλησίες   της   Αιγύπτου,   Λιβύης    και   Πεντάπολης —όπως    συνέβαινε   και  με την  εκκλησία  της  Ρώμης— ενώ  εξαιρεί  τη  Ρώμη  και    την   Αντιόχεια από    το   γενικό    μέτρο    του    μητροπολιτικού    συστήματος.

Κανών    Ζ:      Ορίζεται    ότι    ο    επίσκοπος   Αιλίας   (δηλ.   Ιερουσαλήμ)   να    είναι  ο    επόμενος    στη    σειρά   απόδοση     τιμών.

Κανών Η:      Ορίζει  τον τρόπο  επιστροφής  στην εκκλησία   της   Αιγύπτου των    λεγόμενων    «Καθαρών»    (Μελιτιανό    σχίσμα).

Κανών Θ:      Αναφέρεται  στην συνήθη περίπτωση χειροτονίας  πρεσβυτέρων   των    οποίων  δεν  εξετάστηκαν  τα    προσόντα    ή    οι   οποίοι  δεν    παραμένουν   άμεμπτοι.

Κανών   Ι:        Καταδικάζει    τη    χειροτονία    πεπτωκότων.

Κανόνες ΙΑ-ΙΒ:         Καθορίζεται  η  μετάνοια  των πεπτωκότων,  με  αυστηρότερα    κριτήρια.

Κανών   ΙΓ:      Δέχεται   ότι   είναι    δυνατόν   να  παρασχεθεί  Θεία  Ευχαριστία επί    της   επιθανατίου    κλίνης.

Κανών   ΙΔ:     Ορίζεται    η   μετάνοια   των   πεπτωκότων   κατηχουμένων.

Κανόνες  ΙΕ-ΙΣΤ:      Καταδικάζεται   η   επιδίωξη  κληρικών για  μετάθεση    σε  άλλες   εκκλησίες.

Κανών ΙΖ:     Καταδικάζει την πλεονεξία και αισχροκέρδεια  των   κληρικών που   προέρχεται    από    τον    έντοκο   δανεισμό.

Κανών ΙΗ:     Απαγορεύει στους διακόνους να μεταδίδουν και  να  αγγίζουν    τη    Θεία    Ευχαριστία   πριν    από    τους    πρεσβυτέρους,   και    δεν επιτρέπεται   το   να    κάθονται    μεταξύ   των   πρεσβυτέρων.

Κανών  Κ:      Απαγορεύει  τη  γονυκλισία  στη  Θεία  Λειτουργία  της Κυριακής    και    την   διάρκεια   της   Πεντηκοστής.

Επισπρόσθετα   καθορίστηκε   η   κοινή    ημέρα   εορτασμού   του   Πάσχα.

Τα    συμπεράσματα   της   συνόδου   υπογράφηκαν   από   περισσότερους    από  318    και   ο    αριθμός    αυτός  επικράτησε   για   συμβολικούς   λόγους.  Οι επίσκοποι που  ήταν παρόντες στη σύνοδο συνοδεύονταν από    κατώτερους κληρικούς   των   οποίων   ο   συνολικός   αριθμός   ανερχόταν   στο   τριπλάσιο    ή   τετραπλάσιο    των   Επισκόπων.

Απολυτίκιον.   Ήχος   πλ. β’.

Αγγελικαί  Δυνάμεις επί το μνήμα σου, και  οι   φυλάσσοντες   απενεκρώθησαν,   και  ίστατο  Μαρία,   εν   τω   τάφω   ζητούσα το   άχραντον   σου   σώμα·   εσκύλευσας   τον   Άδην, μη    πειρασθείς    υπ’  αυτού, υπήντησας   τη    Παρθένω,   δωρούμενος   την   ζωήν.  Ο  αναστάς  εκ  των νεκρών,   Κύριε   δόξα    σοι.

Έτερον   Απολυτίκιον   των   Πατέρων.   Ήχος    πλ. δ’.   
Υπερδοξασμένος    εί    Χριστέ   ο   Θεός   ημών,   ο   φωστήρας επί  γης, τους Πατέρας   ημών   θεμελιώσας,   και    δι’ αυτών,   προς   την   αληθινήν    πίστιν   πάντας     ημάς    οδηγήσας,    Πολυεύσπλαγχνε  δόξα   σοι.

Κοντάκιον.   Ήχος    πλ. δ’.        
Των    Αποστόλων   το   κήρυγμα,   και   των   Πατέρων τα δόγματα,  τη    Εκκλησία μίαν   την   πίστιν   εσφράγισαν·  ή   και  χιτώνα    φορούσα   της   αληθείας,   τον υφαντόν   εκ   της   άνω   θεολογίας,   ορθοτομεί    και   δοξάζει,   της   ευσεβείας    το μέγα   μυστήριον.

Μεγαλυνάριον.
ΩςΥιόν και Λόγον σε του Θεού, Σύνοδος η Πρώτη, ομοούσιον τω Πατρί, ορθώς σε κηρύττει, τον δι’ ημάς παθόντα, και λύει του  Αρείου, Σώτερ το  φρύαγμα.

The Saints 318 Fathers of the First Ecumenical Council

The sixth in a row Sunday after Easter is dedicated by our Church in memory of the 318 Holy Fathers who attended the First Ecumenical Council meeting in Nice, Bithynia in 325 AD. The meeting was convened at the invitation of Constantine the Great in the twentieth year of his reign and lasted 3.5 years. The distinguished forms of the meeting were Alexander the Constantinople, Alexander the Great, Athanasius the Great, Efstathios the Antioch, Makarios the Jerusalem, Paphnoutios, Spyridon, Nikolaos and others.

The First Ecumenical Council condemned the Aryan and Aryanism. He set forth the first terms of correct Christian doctrine, and in particular the second Person of the Holy Trinity, Jesus Christ, as homosexual of God the Father. He wrote the first seven articles of the Symbol of Faith.

Summary of the Holy Canons

Cannon A: Condemns the habit of greedy castration and prohibits the ordination of castrated men except for medical reasons or torture.

Cannon B: Prohibits ordination as clergy to new members (neophytes) of the church.

Canon C: Condemns the custom of clergymen of all grades to marry young women who had not married (co-defendants).

RU Rules: Introduce the "metropolitan system", which was in force in the organization of the Roman Empire, and determine the jurisdiction of the provincial meeting in the ordination of bishops.

Canon F: It recognizes by far the ancient ethos of the bishopric of Alexandria's central jurisdiction over the churches of Egypt, Libya and Pentapolis - as was the case with the Church of Rome - while excluding Rome and Antioch from the non-Catholic system.

Canon Z: The bishop of Aelia (ie Jerusalem) is designated to be the next in the line of return.

Canon H: Defines how to return to the Egyptian Church of the so-called "Katharas" (Mellitian schism).

Canon I: It refers to the usual case of ordination of seniors whose qualifications were not examined or who do not remain ambivalent.

Canon I: Condemns the ordination of the Gables.

Rules IA-IB: Define penitent penalties, by stricter criteria.

Canon M: He acknowledges that it is possible to give Divine Thanksgiving on the deathbed.

Canon ID: Definition of the catechumens fallen.

Rule I-P: Condemned to seek clergy for relocation to other churches.

Canon Q: Condemns the greed and profanity of the clergy who originate from borrowing.

Canon II: Deacons are forbidden to transmit and touch the Divine Thanksgiving before seniors, and are not allowed to sit among seniors.

Cannon K: Prohibits kneeling at Sunday Divine Liturgy and Pentecost.

In addition, the Common Easter Day was fixed.

The conclusions of the meeting were signed by more than 318 and this number prevailed for symbolic reasons. The bishops present at the meeting were accompanied by junior clergy whose total number was three or four times that of the Bishops.

Absolutely. Sound b.

Angelica Forces in your memory, and the guards were put out, and Mary stood, in the burial I begged for your immortal body; Resurrected from the dead, glory to you, Lord.

Other Apocalypse of the Fathers. Sound d.

Christ our God, the Enlightener on earth, our Founding Father, is exaggerated, and through them, to the true faith of all our leaders, God bless you.

It's close. Sound d.

To the Apostles the preaching, and to the doctrines of the Fathers, the Church once sealed her faith; or even the robe of truth, the weaver of the above theology, orthodox and glorifying, the great mystery of piety.

Magnificent.

As the Son and Speech of God, the First Session, like the Patriarch, rightly preaches to you, our pathetic sufferer, and rescues Arius, the Sother, from hiding.