Ο Άγιος Πέτρος Επίσκοπος Άργους

 

Ο  Άγιος  Πέτρος  κατάγονταν  από  την   Κωνσταντινούπολη  και  γεννήθηκε  περί    τα    μέσα του  9^ου  αιώνος μ.Χ. Οι γονείς του  διακρίνονταν  όχι  μόνο    κατά   τον    επίγειο    πλούτο   τους,    αλλά    και  στην    ευσέβεια  και  στη    φιλανθρωπία.  Τα   ονόματά   τους   δεν   είναι γνωστά.   Γνωρίζουμε   μόνο   ότι   σε  ατμόσφαιρα αρετής  και σωφροσύνης, αγάπης και ελεημοσύνης, ευλάβειας και ευσέβειας, εξέθρεψαν    με   παιδεία   και   νουθεσία    Κυρίου   τα   πέντε   τέκνα  τους:    Παύλο,    Διονύσιο,   Πέτρο,    Πλάτωνα    και    τη   θυγατέρα    τους.

Γονείς  και   τέκνα  με  ένθεο  ζήλο  επιλέγουν  την  άσκηση  της μοναχικής  ζωής  και   αποσύρονται   σε   μονή.   Εκεί   ο    Πέτρος,    από  νεαρή  ηλικία,  απερίσπαστος από  κοσμικές  ή άλλες φροντίδες, αφοσιώνεται    με   όλες   του   τις    δυνάμεις    στην   άσκηση   και   τον αγώνα    της   αρετής.   Αναδεικνύεται    ο    αυστηρός   ασκητής  της  ερήμου,  κοσμούμενος  με  τις  αρετές  της  ταπεινοφροσύνης, της σωφροσύνης,   της   φιλαλήθειας,   της   συμπάθειας,   της    φιλανθρωπίας,   της   υπομονής,  της  εγκράτειας,  της  προσευχής.  Μελετά     την    Αγία    Γραφή    και   τους    Πατέρες,    αλλά   και    τη θύραθεν σοφία, την αρχαία ελληνική γραμματολογία, έχοντας ως πρότυπο   τον    Μέγα    Φώτιο,    Πατριάρχη    Κωνσταντινουπόλεως.

Αφού έμαθε τις αρετές του Αγίου Πέτρου, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως   Νικόλαος   ο   Μυστικός,    άνδρας   προικισμένος με   σοφία,   ικανότητα,    διορατικότητα   και   αποφασιστικότητα, επιθυμούσε   διακαώς  να  αναβιβάσει  τον  Άγιο   στο   αξίωμα   της  αρχιεροσύνης   και    τον    κάλεσε προκειμένου  να πληρώσει  τη   χηρεύουσα  Μητρόπολη  Κορίνθου.  Ο Άγιος Πέτρος διστάζει  να  ανταλλάξει    την    αγαπητή    του    ειρηνική    ζωή   με    την   τύρβη    του  κόσμου.   Με   μετριοφροσύνη    αποποιείται   την   τιμή,    ευχαριστεί    και αρνείται.   Ο   Πατριάρχης    τότε   στρέφεται   προς   τον   αδελφό    του  Αγίου,  Παύλο († 27  Μαρτίου),  τον  οποίο  καθιστά   Μητροπολίτη  Κορίνθου.    Αλλά     και    δεν   παύει    να   προσπαθεί    να    πείσει    τον Πέτρο   να   αποδεχθεί   την   αρχιεροσύνη.   Ένεκα   τούτου   και   για   να μην  πικραίνει   τον   Πατριάρχη,   ο    Άγιος    αποφασίζει   να    κατέλθει  στην    Κόρινθο,   τον   θρόνο   της    οποίας     κοσμούσε    ο    αδελφός    του    Παύλος,    για    να    εφησυχάσει    κοντά    του.

Όταν χήρεψε η  Επισκοπή Άργους, η οποία εξαρτιόταν από την  Μητρόπολη   Κορίνθου,   Αργείοι   και   Ναυπλιείς     απευθύνονται    προς τον  Επίσκοπο  Παύλο   ζητώντας    επίμονα    ως    Επίσκοπο   της περιοχής   τους   τον   Άγιο   Πέτρο.    Ο    Άγιος  κάμπτεται  και  αποδέχεται    τη    θέση    του    Επισκόπου    Άργους.

Ως  Επίσκοπος  αναδεικνύεται   τύπος   των   πιστών    σε  όλα.   Δίδασκε αδιάλειπτα   με   τα    λόγια    και    τα    έργα,  στήριζε  τους  κλονιζόμενους,  έτρεφε   τους    πεινώντες,    θεράπευε    τους    πάσχοντες,  εξαγόραζε     αιχμαλώτους  των   Σαρακηνών.   Όλοι    φωτίζονται     από  το    φως    της  αλήθειας  και  το  άγιο παράδειγμά  του.  Ο  Δωρεοδότης   Θεός   επιβραβεύει  τις  αρετές  του  Αγίου   και    απαντά    στις   δεήσεις υπέρ    του   ποιμνίου    του,   χαρίζοντας    πλούσιες   τις   ευλογίες    Του. Χάρη στην επέμβαση και τις προσευχές του Αγίου, επιτελούνται  θαύματα.  Ως  άλλος  προφήτης  Ηλίας  τρέφει  σε  καιρό  λιμού    τους  κατοίκους  της  περιοχής  με   λίγο   αλεύρι.   Λυτρώνει   με    την    επίμονη προσευχή  του   νεαρή   αιχμάλωτη   των   Σαρακηνών. Θεραπεύει γυναίκα     δαιμονισμένη.

Ακόμη  ο  Άγιος,  πολυμαθής  και    σοφός,  είναι  ο    παιδευτικός  και  ευφράδης   διδάσκαλος.   Τούτο   μαρτυρούν   οι   διασωθέντες   επτά    λόγοι  του.  
Επί   τρεις   ημέρες   η   γλυκιά   φωνή   του   Αγίου   Πέτρου   νουθετεί   από    το    κρεβάτι    τα    τέκνα    του    και    τα  ευλογεί.  Με  την  προσευχή   και   το    σημείο    του    Σταυρού   κοιμήθηκε    με    ειρήνη  περί    το  925 μ.Χ. Το  πρόσωπό   του   φαινόταν   ως    να    ζούσε   και    να κοιμόταν,   φωτισμένο   με   φως.   Ιερείς     και   πλήθος  λαού,  με   συγκίνηση    και    ευλάβεια,  ενταφιάζουν  το  ιερό   λείψανο  στην  αριστερή  πλευρά  του  ναού   της   Κοιμήσεως   της   Θεοτόκου.   Τα     τίμια   λείψανά   του   γίνονται     πρόξενα   πολλών    θαυμάτων.    Όμως, στις    21   Ιανουαρίου   του   1421,   ο   Λατίνος  Επίσκοπος   Σιγουντονάνης άρπαξε    το    ιερό    σκήνωμα     για    να    το    μεταφέρει    στη   Ρώμη.

Απολυτίκιο.  Ήχος   γ'.   Θείας    πίστεως.    
Πέτρα άρρηκτος, της Εκκλησίας, ποιμήν άριστος, πόλεως Άργους, ανεδείχθης  Ιεράρχα   πανεύφημε.   Ως   ούν   πιστός   οικονόμος   της χάριτος,   παντοίων   νόσων   ημάς   ελευθέρωσον,   Πέτρε   Όσιε,   Χριστόν τον    Θεόν    αιτούμενος,    δωρήσασθαι    ημίν    το    μέγα    έλεος.

Κοντάκιον.   Ήχος   δ’.   Ο    υψωθείς   εν   τω   Σταυρώ.  
Τω  Κορυφαίω   των   σοφών   Αποστόλων,   συνωνύμησας    ευκλεώς Πάτερ   Πέτρε,   των    τούτων    κατετρύφησας    αγίων    δωρεών·   ζήλω   γαρ της πίστεως, ευσεβώς  διαπρέψας, θαύμασιν   εκόσμησας,   τον  σον   ένθεον    βίον·  Ιερουργέ της  δόξης  του  Χριστού,  τους  σε  τιμώντας, κινδύνων    διάσωζε.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις   Βυζαντίου  θείος   βλαστός,   και   της   Αργολίδος,   ποιμενάρχης και   αρωγός·    χαίροις   Εκκλησίας,    πνευματοφόρος    πέτρα,    της  χάριτος    το    ύδωρ,   Πέτρε   πηγάζουσα.

 

Saint Peter the Bishop of Argos

 

 

Saint Peter was from Constantinople and was born around the middle of the 9th century AD. His parents were distinguished not only by their earthly wealth, but also by their piety and charity. Their names are not known. We only know that in an atmosphere of virtue and wisdom, love and mercy, reverence and piety, their five children were nourished and educated by the Lord: Paul, Dionysius, Peter, Plato and their daughter.

Parents and children with zealous selves choose to pursue a solitary life and retire in solitude. There, from an early age, Peter, devoid of secular or other care, devoted all his energies to the exercise and the struggle of virtue. He emerges as a rigorous desert ascetic, adorned with the virtues of humility, prudence, charity, sympathy, charity, patience, temperance, prayer. He studies the Bible and the Fathers, but also the wisdom of the doorbell, ancient Greek literature, having as his model the Great Photius, Patriarch of Constantinople.

Upon learning of the virtues of Saint Peter, Patriarch of Constantinople Nicholas the Mystery, a man endowed with wisdom, ability, insight and determination, eagerly sought to ascend the Saint to the office of high priest and summoned him to Archbishop. Saint Peter hesitates to exchange his dear peaceful life with the turmoil of the world. Modestly denies the honor, thanks and refuses. The Patriarch then turns to the Saint's brother, Paul (March 27), who is made Bishop of Corinth. But he does not stop trying to persuade Peter to accept the high priesthood. Therefore, in order not to bother the Patriarch, the Saint decides to go down to Corinth, the throne of which his brother Paul decorated, in order to rest with him.

When the Diocese of Argos was baptized, which depended on the Corinthian Metropolis, Argos and Nafplio appealed to Bishop Paul, persistently calling for Saint Peter as Bishop of their area. The Saint bends down and accepts the position of Bishop Argos.

As Bishop, he is a type of believers in everything. He was constantly teaching in words and deeds, supporting the shaken, feeding the hungry, healing the sufferers, acquiring captives of the Saracens. Everyone is illuminated by the light of truth and his holy example. The Giver of God rewards the virtues of the Saint and responds to the pleas in favor of his flock, richly giving His blessings. Thanks to the intervention and prayers of the Saint, miracles are performed. As another prophet Elias feeds the locals with a little flour in times of famine. He redeems with the persistent prayer of his young captive Saracens. Heals a demonized woman.

Yet the saint, polite and wise, is the educated and intelligent teacher. This is evidenced by his seven rescued reasons.

For three days the sweet voice of St. Peter admonishes his children from the bed and blesses them. With the prayer and the sign of the Cross he slept peacefully around 925 AD. His face looked as if he were living and sleeping, illuminated by light. Priests and crowds of people, with emotion and reverence, are buried in the left side of the church of the Assumption. His honest relics become the cause of many miracles. However, on January 21, 1421, the Latin Bishop Siguntoon grabbed the sacred casket to take it to Rome.

 

 

Introit. Sound c '. Divine faith.

Stone of the Church, of the Church, of the Shepherd of the City of Argos. As a faithful steward of grace, all diseases free us, Peter Hosea, Christ the Apostle of God, I have received great mercy.

 

 

It's close. Sound d. The Highest in the Cross.

The Top of the Wise Apostles, aptly named Peter Peter, of these ruined sacred gifts; zeal for the faith, piously admired, marvelously decorated, the infernal violin;

 

 

Magnificent.

Byzantine cheerful divine shoot, and of Argolida, pastor and helper; cheerful Church, flint stone, graceful water, Peter springing.