Σύναξις Υπεραγίας Θεοτόκου της Καμαριώτισσας

 

Στο χωριό Καμαριώτισσα της Σαμοθράκης, το λιμάνι του νησιού και στον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου βρίσκεται η εικόνα της Παναγίας της Καμαριωτίσσης. Η μνήμη της τιμάται κάθε χρόνο την Πέμπτη της Διακαινησίμου Εβδομάδος.

Στα χρόνια της εικονομαχίας αν και δε γνωρίζουμε την ακριβή χρονική στιγμή, αλλά στα μέσα της Άνοιξης και μάλιστα την Πέμπτη της Διακαινησίμου εκείνης της χρονιάς, συνέβη το θαυμαστό γεγονός της εύρεσης της ιεράς εικόνας της Παναγίας στο νησί της Σαμοθράκης.
Το ιστορικό αυτό γεγονός συνέβη κατά προσέγγιση μεταξύ πρώτης ή στις αρχές της δεύτερης δεκαετίας του 9ου μ.Χ. αιώνα.

Κατά τα ξημερώματα κάποιοι ψαράδες ήταν μαζεμένοι στον ορμίσκο στα βορειοδυτικά του νησιού εκεί που είναι το σημερινό επίνειο και ασχολούνταν με την τακτοποίηση των διχτύων όταν διέκριναν στο βάθος του ορίζοντα ένα φως λαμπερό χωρίς όμως να βλέπουν κάτι να επιπλέει στη θάλασσα.

Όσο περνούσε η ώρα το φως γινόταν πιο ζωηρό και μαζί του μεγάλωνε η περιέργεια και η απορία τους καθώς δε μπορούσαν να εξηγήσουν τι ήταν αυτό το φως που έβλεπαν και που συνεχώς τους πλησίαζε.
Πράγματι, δεν έπεσαν έξω. Ενώ το φως ολοένα και ερχόταν πιο κοντά τους, οι αχτίδες που σκόρπιζε γίνονταν πιο διακριτές και οι αντανακλάσεις έμοιαζαν με πλεούμενο που κατευθυνόταν στο μικρό λιμάνι. Οι ψαράδες σταμάτησαν τη δουλειά τους κι άρχισαν να συζητάνε για το παράξενο φαινόμενο κάνοντας υποθέσεις ανάλογα με τη φαντασία που διέθετε ο καθένας τους.

Η περιέργεια τους έφτασε στο αποκορύφωμα όταν το περίεργο θέαμα έφτασε πολύ κοντά και παρά τις προσπάθειες τους να το δουν καθαρά δεν τα κατάφερναν παρ' όλο που σκαρφάλωναν άλλοι στα βράχια κι άλλοι στα δέντρα και τούτο γιατί τους εμπόδιζε να δουν καθαρά η λάμψη που εξέπεμπε καθώς και ο μικρός όγκος του σε σύγκριση με τα κύματα.
Έτσι αποφάσισαν να ρίξουν τις βάρκες στη θάλασσα για να το πλησιάσουν και να λυθεί το μυστήριο. Στη μια βάρκα μπήκαν δύο βαρκάρηδες και στην άλλη ένας μονάχος του και κωπηλατώντας άρχισαν όλοι μαζί να πλέουν προς το παράξενο και μυστηριώδες πλεούμενο που τώρα βρίσκονταν σε απόσταση μικρότερη από μισό μίλι.

Η μια βάρκα ακολουθούσε την άλλη σε μικρή απόσταση όταν φθάνοντας περίπου σε απόσταση εκατόν οργιές από τη στεριά και σα να υπήρξε κάποιο σύνθημα μεταξύ τους σταμάτησαν να κωπηλατούν και περίμεναν να φτάσει το πλεούμενο.

Έτσι ακριβώς κι έγινε. Ένα μικρό αντικείμενο που χρύσιζε από τις ακτίνες του ήλιου, σπρωγμένο από το ρεύμα της θάλασσας, αφού έκανε έναν κύκλο ήρθε και σταμάτησε ανάμεσα στις δύο βάρκες.

Οι βαρκάρηδες μόλις το είδαν το πλεύρισαν, τραβώντας γρήγορα κουπί, και τότε αντίκρυσαν εμπρός τους ένα μεταλλικό κουτί κλεισμένο ερμητικά. Αφού το περιεργάστηκαν με προσοχή θέλησαν να μάθουν τι ήταν αυτό που έκρυβε. Στην πρώτη βάρκα ο ένας ψαράς κρατούσε το κιβώτιο όσο ο άλλος τραβούσε κουπί, ενώ ο δεύτερος ψαράς ακολουθούσε ώστε να φτάσουν στην ακτή όπου τους περίμεναν οι υπόλοιποι γεμάτοι αγωνία. Αφού έφτασαν επιτέλους στην ακτή και τους περιτριγύρισαν όλοι, έδεσαν γρήγορα τις βάρκες τους όπως - όπως κι επιδόθηκαν με βιασύνη στο άνοιγμα του μεταλλικού κουτιού ενώ όλοι τους έκαναν διάφορες σκέψεις σχετικά με τον κρυμμένο θησαυρό.

Πράγματι, θησαυρός υπήρχε και μάλιστα ανυπολόγιστης αξίας. Αντίκρυσαν μιαν εικόνα με τη σεβάσμια μορφή της Θεομήτορος που κρατούσε στην αγκαλιά της το Υιό της και Κύριο μας, Ιησού Χριστό, που στα χέρια του κρατούσε το σύμπαν. Η δε εικόνα έφερε τον τίτλο «Παναγία η Καμαριώτισσα».

Μεγάλο δέος κατέλαβε τις ψυχές όλων και με χαρά κι ανέκφραστη αγαλλίαση δόξασαν τον Πανάγαθο Θεό. Αφού έβγαλαν από τις αποσκευές τους ένα καθαρό υφαντό, το έστρωσαν πάνω στην κουπαστή μιας βάρκας και πάνω του απόθεσαν τη σεβάσμια εικόνα αφού με φόβο και ευλάβεια προσκύνησαν εμπρός της. Ύστερα αποφάσισαν μόλις βραδυάσει να τη μεταφέρουν στα φτωχόσπιτά τους καθότι στα μέρη τους δεν υπήρχε κάποιο αξιόλογο οίκημα.

Μετά ασχολήθηκαν πάλι με το φαινόμενο και κυρίως με τον παράδοξο τρόπο άφιξης της εικόνας κι όλοι συμφώνησαν ότι επρόκειτο περί θαύματος. Πάλι οι τρεις βαρκάρηδες άρχισαν να περιγράφουν με περισσή λεπτομέρεια τα συμβάντα, αναφέροντας κι επισημαίνοντας ότι κατά την πορεία σταμάτησαν να κωπηλατούν γιατί τα χέρια τους είχαν παραλύσει και κανείς από τους τρεις δεν τολμούσε να ανακοινώσει στον άλλον τι ακριβώς του συνέβαινε. Έδιναν την εντύπωση ότι σταμάτησαν γιατί βρίσκονταν σε κατάσταση αναμονής. Τα ονόματα τους που σώθηκαν προφορικά, σύμφωνα με την παράδοση, αφού δε γνώριζαν γραφή είναι Παύλος ο μεγαλύτερος, μαζί με τον μικρότερο αδελφό του τον Ραξή, ο οποίος πήρε την εικόνα και τη μετέφερε στην ακτή, ενώ στην άλλη βάρκα επέβαινε κάποιος ονόματι Λάμπρος. Στο δε γεύμα που ακολούθησε το μεσημέρι, συζητούσαν το πότε και που θα τοποθετούσαν την ιερή εικόνα της Αειπαρθένου Θεοτόκου. Η αρχική τους σκέψη να διαφυλάξουν την εικόνα σε κάποιο σπίτι άλλαξε στη συνέχεια και αποφάσισαν από κοινού να την εγκαταστήσουν στον αρχικό τόπο που έφτασε, για να γίνει η Προστάτιδα τους. Αφού όλοι συγκατατέθηκαν, ανέβηκαν σαράντα βήματα πιο πάνω από το σημείο αυτό και στα ερείπια που είχαν απομείνει από κάποιο Ναό έφτιαξαν μια θέση σαν θρόνο στην Κυρία του Ουρανού και τοποθέτησαν εκεί πάνω την Εικόνα της Παναγίας της Καμαριώτισσας την Πέμπτη μετά το Πάσχα.

Γι' αυτό και προς τιμήν Της εκείνη την ημέρα τελείται πανήγυρις όπου συμμετέχει όλος ο λαός του νησιού στη γιορτή που είναι πασίγνωστη με το όνομα «Το πανηγύρι της Καμαριώτισσας».

Οι παραπάνω ψαράδες και όλοι οι άλλοι κάτοικοι του νησιού παρά τις ασχολίες τους για την καθημερινή διαβίωση φρόντισαν με λατρεία την Πανάχραντο, ώστε ποτέ να μην Της λείψει το θυμίαμα, το κερί και το λάδι, και το κανδήλι Της να μη παύσει ποτέ να αναδίδει το φως το ιλαρό που παρέχει ελπίδα και παρηγοριά σε όλους μας.

Με το πέρασμα του χρόνου χτίστηκε ένα μικρό εκκλησάκι που στη συνέχεια ευπρεπίσθηκε ώστε όλοι Σαμόθρακες να προσέρχονται και να ασπάζονται ευλαβικά την θαυματουργό Εικόνα της Παναγίας της Καμαριώτισσας ζητώντας τη βοήθεια και την προστασία Της σε δύσκολες στιγ­μές και χαλεπούς καιρούς. Γιατί η Παναγία αποδείχτηκε προστάτιδα σε όσους βρίσκονται σε κίνδυνο, φύλακας για τους ανάπηρους, συγκυβερνήτης αυτών που ταξιδεύουν στη θάλασσα. Και από τότε όλοι συνήθιζαν να λένε «πάμε να ανάψουμε μια λαμπάδα, ν' ανάψουμε το κανδήλι και να προσκυνήσουμε την Καμαριώτισσα». Για τα άπειρα θαύματα Της δεν υπάρχει γλώσσα που μπορεί να τα αναφέρει και να τα απαριθμήσει. Γιατί Αυτή είναι για το νησί μια ανεξάντλητη πηγή θαυμάτων και θεραπειών για όλον τον κόσμο. Χαρίζει το φως στους τυφλούς, απελευθερώνει τους δαιμονισμένους, θεραπεύει τους αρρώστους και τους γεμίζει δύναμη. Εισακούει τα παρακάλια από τις άτεκνες γυναίκες και τις χαρίζει το παιδί που επιθυμούν. Τους ναυτικούς που Την επικαλούνται, όταν είναι σε κίνδυνο, τους διασώζει και όλους τους ανθρώπους, σε θάλασσα και στεριά, όταν υποφέρουν απαλύνει τον πόνο τους. Κι έγινε ελπίδα και παρηγοριά, στολίδι και κόσμημα του νησιού. Η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας της Καμαριώτισσας και προστάτιδα υπέρμαχος όλων. Ας είναι ευλογημένη η Χάρη Της.
«Τη  αυτή  ημέρα, τη  Πέμπτῃ  της Διακαινησίμου,  εκκλησιαστικήνεορτήν  και πανήγυριν τελούμεν εις τιμήν και μνήμην της Παναγίας Θεοτόκου εν τω φερωνύμωΝαώ  και τη κώμη  Καμαριωτίσση, ειςανάμνησιν της εκ των εικονομάχων  διασώσεως,  της  ιεράς  και  σεβάσμιας εικόνος,  της  Παναγίας  της Καμαριωτίσσης· ήτις δια θαυμασίου και παραδόξου τρόπου, εν  τη  Σαμοθράκη αφίχθη, των θαλασσίων κυμάτων επιβαίνουσα. Κατέστη δε εν ημίν, Προστάτις  υπέρμαχος,  αγλάισμα και κλέος λαμπρότατον  έτι  δε και  την προσωνυμίαν τω  τόπωπροσήνεγκε».

Απολυτίκιον. Ήχος πλ. α’. Τον ΣυνάναρχονΛόγον.        
Σεβασμίαν εικόνα της Θεομήτορος, την εν θαλάσσηοφθείσαν, την επισκέπτιν ημών, προσκυνούμεν ευλαβώς και ασπαζόμεθα·  ότι  ηυδόκησενελθείν,  απαλλάξαι  των  δεινών  και  χάριταςδώρον.

 

Synaxis of the Most Holy Theotokos of Kamariotissa

 

 

In the village of Kamariotissa of Samothraki, the port of the island and in the Holy Church of the Dormition of the Virgin there is the icon of Panagia Kamariotissa. Her memory is commemorated every year on the Thursday of Transcendental Week.

In the years of the iconoclasm, although we do not know the exact time, but in the middle of Spring and in fact on the Thursday of Diakenissimo of that year, the miraculous event of finding the holy icon of the Virgin Mary on the island of Samothrace occurred.

This historical event occurred approximately between the first or the beginning of the second decade of the 9th AD. century.

At dawn some fishermen were gathered in the cove in the north-west of the island where the current harbor is and were engaged in arranging the nets when they saw a bright light in the distance of the horizon but did not see anything floating in the sea.

As time passed the light became more vivid and with it their curiosity and wonder grew as they could not explain what this light was that they were seeing and that was constantly approaching them.

Indeed, they did not fall out. As the light came closer and closer to them, the scattered rays became more distinct and the reflections looked like a vessel heading for the small harbor. The fishermen stopped their work and began to discuss the strange phenomenon, making assumptions according to the imagination that each of them possessed.

Their curiosity reached its peak when the strange sight came very close and despite their efforts to see it clearly they did not succeed although some climbed on the rocks and others on the trees and this because they were prevented from seeing clearly by the glow that emitted as it and its small volume compared to waves.

So they decided to throw the boats into the sea to get closer to it and solve the mystery. Into one boat entered two boatmen, and into the other a monk, and rowing together they all began to sail towards the strange and mysterious vessel which was now less than half a mile away.

One boat was following the other for a short distance when, arriving at a distance of about a hundred leagues from the land, and as if there had been some signal between them, they stopped rowing and waited for the vessel to arrive.

That's exactly how it happened. A small object gilded by the rays of the sun, pushed by the current of the sea, after making a circle came and stopped between the two boats.

As soon as the boatmen saw it, they swam over it, quickly pulling an oar, and then they saw before them a metal box hermetically sealed. After examining it carefully they wanted to know what it was hiding. In the first boat one fisherman held the box while the other pulled an oar, while the second fisherman followed until they reached the shore where the others waited anxiously. After they finally reached the shore and surrounded them all, they quickly tied up their boats as - as they hurriedly opened the metal box while they all had various thoughts about the hidden treasure.

Indeed, there was a treasure of incalculable value. They faced an icon with the venerable form of Theotokos holding her Son in her arms and our Lord, Jesus Christ, holding the universe in his hands. And the icon bore the title "Our Lady of Kamariotissa".

Great awe seized the souls of all and with joy and inexpressible exultation they glorified the All-Good God. Having taken out of their baggage a clean cloth, they spread it on the rail of a boat, and upon it placed the venerable image, after bowing before it with fear and reverence. Then they decided as soon as it got dark to take her to their poor houses as there was no decent house in their parts.

Then they dealt again with the phenomenon and mainly with the paradoxical way the image arrived and everyone agreed that it was a miracle. Again the three boatmen began to describe the events in too much detail, mentioning and pointing out that during the course they stopped rowing because their hands were paralyzed and none of the three dared to tell the other what exactly was happening to him. They gave the impression that they stopped because they were in standby mode. Their names that were preserved orally, according to tradition, since they did not know writing, are Pavlos the elder, together with his younger brother Raxis, who took the icon and carried it to the shore, while in the other boat there was someone named Lambros. And at the lunch that followed at noon, they discussed when and where they would place the holy icon of the Immaculate Conception. Their original thought of keeping the image in some house changed afterwards, and they decided together to install it in the original place it arrived, to become their Patroness. After everyone agreed, they climbed forty steps above this point and in the ruins that were left of a certain Temple they made a place like a throne for the Lady of Heaven and placed there the Icon of Panagia Kamariotissa on the Thursday after Easter.

That is why and in honor of Her, a festival is held on that day where all the people of the island participate in the celebration which is well known by the name "The festival of Kamariotissa".

The above fishermen and all the other inhabitants of the island, despite their occupations for daily living, took care of Panachranto with devotion, so that She would never lack incense, wax and oil, and Her candle would never cease to emit the light the measles that provides hope and comfort to us all.

With the passage of time, a small church was built which was then improved so that all Samothraces could come and reverently embrace the miraculous Icon of Panagia Kamariotissa, asking for Her help and protection in difficult times and bad times. Because the Virgin Mary proved to be the protector of those in danger, the guardian of the disabled, the co-pilot of those who travel at sea. And since then everyone used to say "let's go light a candle, light the candle and worship Kamariotissa". For Her infinite miracles there is no language that can mention and enumerate them. Because this is for the island an inexhaustible source of miracles and cures for the whole world. He gives light to the blind, frees the possessed, heals the sick and fills them with strength. He listens to the pleas of childless women and grants them the child they desire. She rescues the sailors who invoke her when they are in danger and all the people, on sea and land, when they suffer she eases their pain. And it became hope and consolation, an ornament and jewel of the island. The miraculous icon of Panagia Kamariotissa and protector and defender of all. May Her Grace be blessed.

"On this day, the Thursday of Epiphany, a church holiday and festival is held in honor and memory of the Virgin Mary in the name of Nao and Count Kamariotissi, in memory of one of the iconoclasts of salvation, the holy and venerable icon, the Virgin Mary of Kamariotissi and in a strange way, she arrived in Samothrace, riding the waves of the sea. And he became among us, Protector and defender, glimmering and glorifying the most brilliant that he also brought the name of the place".

 

                                                                    

Absolutely. Sound pl. a'. The Synararch Logon.

Let us respect the image of Theomitoros, the one we visited in the sea, we worship her reverently and embrace her; let her be blessed, be freed from afflictions and be a gift of grace.