Κυριακή των Μυροφόρων

 

Μυροφόρες  είναι    οι    γυναίκες    που    ακολουθούσαν    τον    Κύριο  μαζί  με  τη Μητέρα  του,  έμειναν  μαζί  της  κατά την  ώρα  του  σωτηριώδους  πάθους  και   φρόντισαν    να    αλείψουν  με  μύρα  το  σώμα  του   Κυρίου.   Όταν   δηλαδή    ο    Ιωσήφ   και   ο  Νικόδημος ζήτησαν   κι’  έλαβαν  από  τον  Πιλάτο  το  δεσποτικό σώμα,  το  κατέβασαν    από  το   σταυρό,  το  περιέβαλαν  σε    σινδόνια  μαζί  με εκλεκτά αρώματα, το τοποθέτησαν σε λαξευτό μνημείο και έβαλαν μεγάλη  πέτρα  πάνω  στη  θύρα  του   μνημείου.    Παρευρίσκονταν,  κατά  τον  Ευαγγελιστή   Μάρκο,   η   Μαρία   η   Μαγδαληνή   και   η   άλλη Μαρία που καθόταν απέναντι του τάφου. Άλλη Μαρία εννοούσε οπωσδήποτε   τη    Θεομήτορα.   Δεν   παρευρίσκονταν   μόνο    αυτές,  αλλά    και    πολλές    άλλες   γυναίκες    όπως    αναφέρει    και  ο  Λουκάς.

Η ανάσταση  του   Κυρίου  είναι   ανανέωση   της   ανθρώπινης   φύσεως και   ανάπλαση    και    επάνοδος  προς   την    αθάνατη    ζωή    του  πρώτου   Αδάμ   που καταβροχθίσθηκε από το θάνατο λόγω της  αμαρτίας  και  δια  του   θανάτου   επανήλθε  προς   τη   γη   από    την  οποία   πλάσθηκε.

Όπως λοιπόν εκείνον στην αρχή δεν τον είδε κανείς άνθρωπος να   πλάττεται   και  να  παίρνει  ζωή,  αφού  δεν  υπήρχε κανείς  άνθρωπος  εκείνη   την    ώρα,  μετά δε  τη  λήψη  της  πνοής  ζωής  με  θείο  εμφύσημα  πρώτη  από όλους  τον  είδε   μία   γυναίκα,    γιατί    μετά    από  αυτόν  πρώτος  άνθρωπος  ήταν   η    Εύα.  Έτσι    τον    δεύτερο  Αδάμ,    δηλαδή    τον  Κύριο,  όταν  αναστήθηκε  από   τους   νεκρούς,  κανείς    άνθρωπος    δεν   τον  είδε,  αφού  δεν    παρευρισκόταν   κανείς  δικός    του    και    οι   στρατιώτες  που   φύλαγαν    το   μνήμα    ταραγμένοι  από το  φόβο,  είχαν  γίνει  σαν  νεκροί.  Μετά δε  την  ανάσταση    πρώτη    απ’  όλους   τον    είδε   μία   γυναίκα.

Υπάρχει   κάτι συνεσκιασμένο   από   τους   ευαγγελιστές,  το οποίο    θα αποκαλύψω στην αγάπη σας. Πραγματικά πρώτη απ’ όλους τους ανθρώπους, όπως ήταν σωστό και δίκαιο, είδε τον αναστάντα και απόλαυσε   την    ομιλία    του    και    άγγισε  τα    άχραντα    πόδια    του,  έστω  και  άν  οι  ευαγγελιστές   δεν   τα   λέγουν    φανερά,    μη   θέλοντας  να  φέρουν  ως  μάρτυρα τη   μητέρα,  για  να  μη  δώσουν  αφορμή  υποψίας  στους  απίστους.  Επειδή    τώρα    ομιλώ    προς  πιστούς    θα    διευκρινίσω    τα    σχετικά.

Αφού   λοιπόν    οι    μυροφόρες  ετοίμασαν  τα  μύρα  και  τα   αρώματα,  κατά    την   εντολή,   το   Σάββατο   ησύχασαν.   Ο    Λουκάς αναφέρει:   «Την πρώτη της εβδομάδος, όρθρο βαθύ, ήρθαν στο μνήμα, η Μαρία Μαγδαληνή,  η   του   Ιακώβου,   η  Ιωάννα   και   άλλες   μαζί   τους».    Ο Ματθαίος λέγει:    «αργά  το Σάββατο, ξημερώνοντας την πρώτη της εβδομάδος   και   δύο   μυροφόρες   προσήλθαν».  Ο  Ιωάννης   λέγει:   «Το  πρωί,  ενώ  ήταν  σκοτεινά  και  ήταν  μόνο    η   Μαρία   Μαγδαληνή».    Ενώ  ο  Μάρκος  αναφέρει:   «Πολύ  πρωί  της   πρώτης    της   εβδομάδος  και  ήταν    τρεις    οι    προσερχόμενες   μυροφόρες».

Πρώτη   της   εβδομάδος   που   αναφέρουν   όλοι   οι   ευαγγελιστές    είναι  η   Κυριακή.   Αργά    το   βράδυ,   όρθρο   βαθύ,   πολύ   πρωί   και   πρωί  σκοτεινά  ακόμη,   ονομάζουν   το     χρόνο   γύρω   από   τον    όρθρο,  ανάμικτο  από  φως  και   σκοτάδι.   Φαίνονται  βέβαια  να  διαφωνούν  κάπως  οι   ευαγγελιστές  μεταξύ    τους    τόσο   για   την    ώρα,    όσο   και  για    τον    αριθμό    των    γυναικών.

Οι    μυροφόρες  ήταν  πολλές  και  ήλθαν  στον   τάφο   όχι   μια  φορά,  αλλά   και   δύο   και    τρεις   φορές,  συντροφιά  μεν,   αλλά   όχι    οι    ίδιες,  κατά    τον    όρθρο    μεν   όλες,    αλλ’   όχι  τον  ίδιο  χρόνο  ακριβώς.

Όπως  εγώ  υπολογίζω  και  συνάγω, από όλους  τους    ευαγγελιστές, πρώτη   απ’ όλους    ήλθε    στον   τάφο    του    Υιού  του  Θεού η  Θεοτόκος,  έχοντας  μαζί   τη   Μαγδαληνή    Μαρία.   Το   συμπεραίνω  από   τον    Ευαγγελιστή    Ματθαίο.  Γιατί   λέγει,   «ήλθε   η   Μαγδαληνή Μαρία   και   η    άλλη   Μαρία»,   που    ήταν  οπωσδήποτε  η Θεομήτωρ,   «για   να   δουν   τον   τάφο.   Και   έγινε   μεγάλος   σεισμός,   γιατί   άγγελος Κυρίου    ήλθε,  σήκωσε   τη   μεγάλη  πέτρα    από    το    μνημείο   και  κάθισε   πάνω  της.  Ήταν    η  μορφή   του   σαν   αστραπή   και    το    ένδυμά  του  λευκό  σαν  χιόνι και από το φόβο  τους    ταράχθηκαν    οι    φύλακες και έγιναν σαν νεκροί».  Νομίζω  ότι  για  τη  Θεοτόκο  ανοίχθηκε  ο ζωηφόρος  τάφος (γιατί  γι’  αυτή  πρώτη  και μέσω  αυτής  έχουν  ανοιχθεί  σ’ εμάς  όλα,  είτε  στον  ουρανό  είτε  στη  γη)  γι’ αυτήν  άστραψε  ο  άγγελος  να   δει  τον   άδειο    τάφο    και    το    μέγα    θαύμα  των    ενταφίων χωρίς τον αναστάντα Κύριο. Και προφανώς ο ευαγγελιστής   αυτός  άγγελος  ήταν  ο  Γαβριήλ,  που  ανάφερε την  ανάσταση   δείχνοντας    το   κενό    μνημείο και   λέγοντας  στις  μυροφόρες    να    την    αναγγείλουν   στους   μαθητές.    Και   τότε   «εξήλθαν  με  φόβο  και  χαρά   μεγάλη».    Εγώ    νομίζω    και   πάλι    ότι  τον    φόβο   έχει  ακόμη   η   Μαρία  Μαγδαληνή    και    οι    άλλες γυναίκες,   ενώ   η    Θεομήτωρ   απέκτησε  τη   μεγάλη   χαρά,   γιατί κατενόησε  τα   χαρμόσυνα   λόγια   του   αρχαγγέλου   τα   οποία    πίστεψε και από τα τόσα αξιόπιστα γεγονότα,  του  σεισμού,  της μετάθεσης  του  λίθου,  του  άδειου τάφου,  των  άλυτων  ενταφίων αδειανών   από   το   σώμα.
Και τέλος  πρώτη  η Θεοτόκος  αναγνώρισε  τον  αναστάντα  και   προσέπεσε   στα   πόδια   του   και   έγινε απόστολος προς   τους Αποστόλους,   όταν επιστρέφοντας εμφανίσθηκε ο Ιησούς στις μυροφόρες,  λέγοντας    το:   «Χαίρετε».

Απολυτίκιον.  Ήχος   β’. 
Ότε κατήλθες προς τον θάνατον, η  ζωή  η   αθάνατος,   τότε   τον    Άδην ενέκρωσας,    τη    αστραπή   της   Θεότητος·    ότε    δε   και  τους  τεθνεώτας   εκ  των καταχθονίων  ανέστησας,   πάσαι   αι   δυνάμεις    των  επουρανίων   εκραύγαζον·   Ζωοδότα    Χριστέ,    ο     Θεός    ημών   δόξα σοι.

Κοντάκιον.  Ήχος   β’. Αυτόμελον.     
Το  Χαίρε  τοις Μυροφόροις   φθεγξάμενος, τον  θρήνον  της  Προμήτορος   Εύας    κατέπαυσας    τη    Αναστάσει  σου  Χριστέ  ο Θεός·  τοις Αποστόλοις  δε  τοις  σοις,   κηρύττειν   επέταξας·  Ο  Σωτήρ  εξανέστη  του  μνήματος.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις  Μυροφόρων  θείος   χορός,   Ιωσήφ   ευσχήμων,   και   Νικόδημος ο  σεπτός,    οι    μύροις  το  σώμα  αλείψαντες   Κυρίου,   και   τούτου   την αγίαν,    ιδόντες  έγερσιν.

 

Sunday of Pirates

 

The women who followed the Lord with His Mother, stayed with her at the time of the passionate affair, and took care to smear the Lord's body with perfume. That is, when Joseph and Nicodemus sought and received Pilate's dominant body, they lowered it from the cross, enclosed it in fine tunes, placed it in a carved monument, and placed a large stone on the door of the monument. According to Evangelist Mark, Mary Magdalene and the other Mary were sitting opposite the tomb. Another Maria definitely meant Theodore. Not only were they present, but many other women as Lucas mentions.

The resurrection of the Lord is a renewal of human nature and a rebirth and return to the immortal life of the first Adam who was devoured by death because of sin and by death returned to the earth from which he was created.

So as in the beginning no man saw him rise and take life, since there was no man at that time; it was Eve. Thus the second Adam, that is, the Lord, when he was raised from the dead, no man saw him, since no one was present, and the soldiers who guarded the memorial troubled by fear had become dead. And after the resurrection one woman first saw him.

There is something espoused by the evangelists, which I will reveal in your love. Truly the first of all people, as he was right and just, saw the risen and enjoyed his speech and touched his ruthless feet, even though the evangelists did not say it plainly, not wanting to bear witness to the mother, do not give rise to suspicion of infidels. Because I am now speaking to the faithful I will clarify this.

So, after the smell-ready fragrances and fragrances were ordered, on Saturday, they were quiet. Lucas says: "In her first week, upright deep, Maria Magdalene, Jacob, Ioanna and others came to their memory." Matthew says: "Late on Saturday, it dawned on its first week, and two wizards came." John says: "In the morning it was dark and it was only Mary Magdalene." Mark says: "Very early in the first week of the week and there were three new arrivals."

The first of the week that all evangelists report is Sunday. Late at night, arthritis deep, very morning and morning still dark, call the time around the arthritis, mixed with light and dark. The evangelists certainly seem to disagree with each other on both the time and the number of women.

The myrrh-bearers were many and came to the tomb not once, but two or three times, companions, but not the same, in their own right, but not exactly the same time.

As I calculate and deduce, of all the evangelists, first of all came to the grave of the Son of God, the Virgin, with Mary Magdalene. I conclude this from Evangelist Matthew. For she says, "Magdalene Maria and the other Maria," who was definitely Theomethor, came "to see the tomb. And there was a great earthquake, because an angel of the Lord came, lifted up the great stone from the monument, and sat upon it. It was like lightning, and his garment white as snow, and for fear of them the guards were disturbed and became dead. " I think that for the Theotokos, the living tomb was opened (because for her first and through it all have been opened to us, whether in heaven or on earth) for her the angel shone to see the empty tomb and the great miracle of the burial without the risen Lord. And apparently this angelic messenger was Gabriel, who mentioned the resurrection by pointing to the empty monument and telling the disciples to announce it to the disciples. And then "they came out with great fear and joy." I think again that Maria Magdalene and the other women still have the fear, and Theodore has gained great joy because she has understood the archangel's cheerful words that she believed in so many credible facts, the earthquake, the stone shift, the empty tomb, the insoluble burial of the dead.

And finally the Virgin recognized the risen, and stood at his feet and became an apostle to the Apostles, when Jesus came back to the apostles, saying, "Rejoice."

 

 

Absolutely. B sound.

Whenever you slip to death, life to the immortal, then to Hades, to the lightning of the Divine;

 

 

It's close. B sound. At home.

Hail to the Myrrh-bearers, the lament of Prometheus Eve, I have overthrown your Resurrected Christ, God; the Apostles, I have preached six times; The Savior has blotted out the memory.

 

 

Magnificent.

Joyful Myrrh-like divine dance, Joseph the Wonderful, and Nicodemus the septo, the myrrh the flesh of the Lord's saints, and thereby the saint, they have raised up.