Ο Άγιος Σιλβέστρος Πάπας Ρώμης

 

Ο Άγιος Σιλβέστρος καταγόταν  από  την  Ρώμη.  Επειδή  με  τον πνευματικό   του   αγώνα  έφθασε στο άκρο της  αρετής και  της  ευσέβειας,  χειροτονήθηκε Επίσκοπος  της  Πρεσβυτέρας (Παλαιάς) Ρώμης,  ύστερα  από  τον   θάνατο   του    Επισκόπου   Μιλτιάδη,  ο   οποίος  κοιμήθηκε    στις   11    Ιανουαρίου   του   έτους   314   μ.Χ.

Εποίμανε    αξίως   το   ποίμνιό   του   και   με  την  αγιότητά   του  ελάμπρυνε  τον  αποστολικό  θρόνο του και  έκανε πολλά  θαύματα.  Επιδόθηκε  με   περισσή φροντίδα στο φιλανθρωπικό έργο και  αγωνίσθηκε   να   μεταμορφώσει  κατά  Χριστόν   τα    ήθη    και    τα  έθιμα  του  λαού της Ρώμης.  Κατά την παράδοση  ο Άγιος εχειραγώγησε   προς  την  χριστιανική  πίστη  τον  αυτοκράτορα   Μέγα    Κωνσταντίνο  και   με  το  θείο  Βάπτισμα  του  καθάρισε  τα  πάθη,  της    ψυχής   και   του σώματος. Με τη συμβουλή του Αγίου Σιλβέστρου, ο Μέγας Κωνσταντίνος   ανήγειρε   επτά   ναούς,   για   να   εορτάζονται   οι   εορτές του   Σωτήρος   Χριστού    και   των   Αγίων   Μαρτύρων.   Απέδειξε   ότι    ο  Ιησούς   Χριστός   και   το  έργο  του  είχαν  προκηρυχθεί  από   το    Νόμο  της    Παλαιάς  Διαθήκης  και έλαβε  μέρος  στην  Α’  Οικουμενική  Σύνοδο. Πολέμησε  δε  ιδιαίτερα  τους αιρετικούς  Δονατιστές   και  εμεγάλυνε   την  Εκκλησία  με  την διδασκαλία  των   θείων   δογμάτων.
Ο Άγιος Σιλβέστρος κοιμήθηκε με ειρήνη σε βαθύ γήρας στις 31 Δεκεμβρίου   του   έτους   335   μ.Χ.

Απολυτίκιον.  Ήχος  δ'.  Ταχύ   προκατάλαβε.       
Στολήν   ενδυσάμενος, ιεραρχίας πιστώς, αμέμπτως ιέρευσας, τω επί πάντων Θεώ, Πατήρ ημών Σίλβεστρε·  έχων  γαρ  πολιτεία, συνεκλάμποντα   λόγον,  θαύμασιν   εβεβαίους,  ευσεβείας  την  δόξαν,    δι’ ής    ουρανίου    δόξης,   ώφθης   συμμέτοχος.

Κοντάκιον.   Ήχος   δ’.   Ο   υψωθείς   εν   τω   Σταυρώ.   
Εν   ιερεύσιν   ιερεύς   ανεδείχθης,   του   Βασιλέως   και   Θεού   θεοφόρε, των   Ασκητών  συνόμιλος   γενόμενος·   όθεν   συναγάλλη  νυν,   τοις χοροίς των Αγγέλων, Πάτερ ευφραινόμενος, εν  τοις  επουρανίοις.  Σίλβεστρε  Ρώμης ένδοξε ποιμήν,  σώζε  τους  πόθω,  τελούντας  την μνήμην   σου.

Μεγαλυνάριον.
Της  ιεραρχίας   σου   την  στολήν,   τρόποις    εναρέτοις,    και    θαυμάτων  τη    δωρεά,   ευκλεώς    ποικίλας,    πεποικιλμένος    έβης,  Σίλβεστρε   Ιεράρχα,   προς   τα   ουράνια.

 

Saint Sylvester Pope of Rome

 

 

Saint Sylvester came from Rome. Because with his spiritual struggle he reached the extreme of virtue and piety, he was ordained Bishop of Presbyteria (Old) Rome, after the death of Bishop Miltiades, who slept on January 11, 314 AD.

He honorably praised his flock and with his holiness enlightened his apostolic throne and performed many miracles. He took more care of his philanthropic work and fought to transform according to Christ the customs and traditions of the people of Rome. According to tradition, the Saint manipulated the emperor Constantine the Great towards the Christian faith and with his divine Baptism he cleansed the passions, of the soul and the body. On the advice of St. Sylvester, Constantine the Great built seven temples to celebrate the feasts of the Savior Christ and the Holy Martyrs. He proved that Jesus Christ and his work had been proclaimed by the Law of the Old Testament and took part in the First Ecumenical Council. He especially fought the heretical Donatists and magnified the Church by teaching the divine doctrines.

Saint Sylvester slept peacefully in old age on December 31, 335 AD.

 

 

Apolitikion. Ήχος δ '. Quick prejudged.

Uniformed, hierarchically faithful, impeccably priestess, of all God, our Father Sylvester;

 

 

Κοντάκιον. Ήχος δ ’. The one who is exalted in the Cross.

In a priesthood, a priest emerged, of the King and God-bearer, of the Ascetics, becoming a companion; Sylvester of Rome glorify the shepherd, save their desires, performing your memory.

 

 

Μεγαλυνάριον.

The uniform of your hierarchy, the virtuous ways, and the miraculous donation, easily varied, variegated ebb, Sylvester Hierarch, to the heavens.