Ο Όσιος Νικηφόρος ο Λεπρός

 

Ο   Όσιος   Νικηφόρος,   κατά     κόσμον    Νικόλαος   Τζανακάκης,     εγεννήθη    στο χωρίο     Σηρικάρι     του   Νομού     Χανίων    Κρήτης.

Σε     πολύ   μικρή     ηλικία    στερήθηκε    και   τους   δύο   γονείς    του.    Όταν    έγινε δεκατριών    ετών,    ο    παππούς    του  τον    έστειλε    να    εργασθεί   σε    κουρείο     στα Χανιά.    Στην    εργασία    του   τον   αγαπούσαν   όλοι,    επειδή    ήταν    όμορφος, έξυπνος    και    κοινωνικός.

Όμως   η    ζωή    του    επεφύλασσε    ένα  πολύ    δύσκολο    και    οδυνηρό   άθλημα,    που   άρχισε     τότε    με    την   εμφάνιση   των   πρώτων   σημαδιών    της   νόσου    Χάνσεν, της    γνωστής    Λέπρας.

Για    να    μην    τον   αντιληφθούν    οι    αρχές    και    τον    κλείσουν   στο    νησί   της Σπιναλόγκας, στην ηλικία των δεκαέξι ετών, έφυγε για την    Αλεξάνδρεια.

Εκεί     γνωρίστηκε    με    τους    Αρχιερείς    του    Πατριαρχικού    θρόνου,    οι    οποίοι αγάπησαν    ιδιαίτερα    τον    Νικόλαο.

Μετά   από   λίγα   χρόνια,   όταν   τα    σημάδια    της    νόσου    έγιναν   εμφανή, έπρεπε    να    φύγει    και   από    εκεί.   Εμπιστεύθηκε   το   πρόβλημά   του   σε   κάποιον    Αρχιερέα,    ο    οποίος    τον    έστειλε    στο   λωβοκομείο    της    Χίου,    κοντά    στον Πατέρα     Άνθιμο,    τον    μετέπειτα     Άγιο   Άνθιμο.

Μετά    τρία     χρόνια,    ο    Άγιος    Άνθιμος    τον   έκειρε   Μοναχό    με   το   όνομα Νικηφόρος.   Κοντά    στον    Άγιο    Άνθιμο,   ο    Πατήρ    Νικηφόρος    έφθασε   σε μεγάλα    μέτρα    Αρετής.

Όταν   έκλεισε    το  λωβοκομείο    της   Χίου,   ο    Πατήρ    Άνθιμος   τον    έστειλε    στον   Αντιλεπρικό    Σταθμό    των    Αθηνών   με   συστατική     επιστολή,    στην    οποία έγραφε   στον    Πατέρα   Ευμένιο,     που    υπηρετούσε    εκεί,    να   προσέξει   «τον θησαυρό    που    του    στέλνει   η    Παναγιά»,     διότι    έχει    πολλά   να   ωφεληθεί    από αυτόν.    Ο    Πατήρ    Νικηφόρος   πέρασε   εκεί     όλη   την    υπόλοιπη   ζωή   του.    Ο Πατήρ    Ευμένιος    τον    φρόντισε    με   πολύ   αγάπη   και   τον  είχε  ως    Πνευματικό    Πατέρα.

Ο   Όσιος   Νικηφόρος     εκοιμήθη   την    4^η    Ιανουαρίου    του   1964,  παραμονή  Θεοφανείων.

Επετέλεσε    πολλά     Θαύματα     κατά    την     διάρκεια     της    ζωής   του,   και     επιτελεί πολλά     περισσότερα    μετά    θάνατον,     όπως     ομολογούν    πολλοί    άνθρωποι που     ευεργετήθηκαν    από    Αυτόν.

Απολυτίκιον.   Ήχος     α’.   Της    Ερήμου    πολίτης

Νικηφόρου    Οσίου,    του   λεπρού    τα    παλαίσματα,    και    την   εν   ασκήσει ανδρείαν,    κατεπλάγησαν    Άγγελοι.    Ως    άλλος   γαρ   Ιώβ   τα   αλγεινά, υπέμεινε   δοξάζων    τον    Θεόν,     νυν     δε   δόξη    εστεφάνωται   παρ’   Αυτού, θαυμάτων   διακρίσεσιν.  Χαίροις των Μοναστών χειραγωγέ, χαίρεις     φωτός    ο   πρόβολος,    χαίροις    ο    ευωδίας    χαρμονήν,    προχέων    εκ     λειψάνων    σου.

Κοντάκιον.   Ήχος     β’.    Προστασία    των    Χριστιανών

Ασθενείας   την    στενήν    οδόν    επεβάδισας,   Νικηφόρε   και   Ολοσχερώς ηκολούθησας,   τον      Δεσπότην    ως   ευπειθής    και    άξιος     υιός.    Ζυγόν    τούτου       δε   το    ελαφρόν,     και    το   φορτίον    το χρηστόν,   εν   τοις   ώμοις   εβάστασας,    Χαίρων όθεν   εισήλθες,   εις    δόξης   της   αιωνίου,    τας    καταπαύσεις    τας    τερπνάς,   χαρμοσύνως     αγαλλόμενος.

Μεγαλυνάριον.

Ίνα   αιωνίου    σε    χαρμονής,   μέτοχον     ποιήση    ο    Δεσπότης    εν    ουρανοίς, μάστιγας   και     θλίψεις     εν    βίω    σοι   της    λέπρας,    εδίδου    Νικηφόρε,   πατήρ     ως    εύσπλαγχνος.

 

Saint Nikiforos the Leper

 

 

 

Saint Nikiforos, known as Nikolaos Tzanakakis, was born in the village of Sirikari in the prefecture of Chania, Crete.

At a very young age he was deprived of both his parents. When he was thirteen years old, his grandfather sent him to work in a barber shop in Chania. Everyone loved him at work because he was handsome, smart and sociable.

But his life reserved a very difficult and painful sport, which then began with the appearance of the first signs of Hansen disease, the well-known Leprosy.

In order not to be noticed by the authorities and to be locked up on the island of Spinalonga, at the age of sixteen, he left for Alexandria.

There he met the Archbishops of the Patriarchal throne, who especially loved Nicholas.

After a few years, when the signs of the disease became apparent, he had to leave there as well. He entrusted his problem to a High Priest, who sent him to the boiler room of Chios, near Father Anthimos, later Agios Anthimos.

Three years later, Saint Anthimos named him a monk named Nikiforos. Near Agios Anthimos, Father Nikiforos reached great meters of Virtue.

When the boiler room of Chios was closed, Father Anthimos sent him to the Antileprian Station of Athens with a letter of recommendation, in which he wrote to Father Eumenios, who served there, to pay attention to "the treasure sent to him by the Virgin", because he has much to gain from him. Father Nikiforos spent the rest of his life there. Father Eumenius cared for him with great love and had him as his Spiritual Father.

Saint Nikiforos passed away on January 4, 1964, on the eve of Epiphany.

He performed many miracles during His lifetime, and performs many more after death, as many people who have benefited from Him confess.

 

Apolitikion. Ήχος α ’. Desert citizen

Nikiforos Osiou, the lepers' wrestling, and her bravery in practice, were surprised by Angels. As another Job, the glorious, endured glorifying God, and now glory is crowned beside Him, miraculous distinction. Joys of the Monks, manipulator, joys of light, the cantilever, joys of the fragrance of harmony, protruding from your relics.

 

 

Κοντάκιον. Βχος β ’. Protection of Christians

You walked the narrow path of illness, Nikifore and you completely followed the Despot as a confident and worthy son. The weight of this is light, and the burden is good, in your shoulders you have borne, With joy you have entered, in the glory of eternity, the rests of the torments, joyfully rejoicing.

 

 

Μεγαλυνάριον.

Fiber of eternity in harmony, the Despot in heaven shared poetry, plague and sorrows in the life of leprosy, give Nikifore, father as merciful.