Η Αγία Ιουλιανή η Παρθενομάρτυς

 

Οι γονείς της Ιουλιανής ήταν ειδωλολάτρες και θέλησαν να την μνηστεύσουν   με   κάποιο   διακεκριμένο   αξιωματούχο   της   Αντιόχειας, τον  Ελεύσιο. Αλλά η Ιουλιανή  αρνήθηκε σθεναρά. Η άρνησή της κατέπληξε τους   γονείς   της,   διότι   μέχρι   εκείνη   την   στιγμή    δεν τους  είχε   φέρει   καμιά   αντίρρηση    και    ήταν    υπάκουη   κόρη.

Ο  Ελεύσιος με πληγωμένο εγωισμό ζητούσε  εκδίκηση.   Αφού   ερεύνησε και   παρακολούθησε για   πολύ   καιρό   την  Ιουλιανή,   έμαθε   ότι   εν αγνοίᾳ των γονέων της είχε γίνει χριστιανή. Έτσι ο Ελεύσιος την  κατήγγειλε στον έπαρχο, με αποτέλεσμα να συλληφθεί και να φυλακισθεί.  Μέσα   στην   φυλακή,  συνεχίστηκαν   οι   προσπάθειες   να γίνει  σύζυγος   του   Ελευσίου   και   να  αποφύγει τον   κίνδυνο  του θανάτου. Αλλά  η  Ιουλιανή προτιμούσε να πεθάνει, παρά  να   πάρει ειδωλολάτρη   σύζυγο.

Τότε   ο   Ελεύσιος   με  διαταγή  του   έπαρχου   και   πολύ   μίσος  την μαστίγωσε  ανελέητα.  Έπειτα,  έκαψε   το   πρόσωπό   της  με πυρακτωμένο σίδερο, και της είπε: «Πήγαινε τώρα  στον   καθρέπτη   να καμαρώσεις   την   ομορφιά   σου».   Η   δε  Ιουλιανή, με   ένα   ελαφρό μειδίαμα  του  απάντησε: «Στην   ανάσταση   των   δικαίων,   στα πρόσωπα   δε   θα   υπάρχουν   πληγές   και   εγκαύματα.   Θα   υπάρχουν μόνο   οι    πληγές   των  ψυχών από την αμαρτία. Γι’ αυτό,  Ελεύσιε προτιμώ   τώρα   τις   πληγές   του   σώματος,   που   είναι   προσωρινές, παρά   τις   πληγές   της   ψυχής,   που   βασανίζουν   αιώνια».     
Μετά από λίγο, το ξίφος του δημίου έκοψε το νεανικό κεφάλι της Ιουλιανής. Αργότερα ο Ελεύσιος, όταν βρέθηκε ναυαγός σε κάποιο άγνωστο   νησί, βρήκε  τραγικό   τέλος,   όταν   τον   κατασπάραξε   ένα άγριο   λιοντάρι.

Απολυτίκιον. Ήχος   δ’.   Ταχύ   προκατάλαβε.      
Ως   νύμφη   πανάμωμος, και   Αθληφόρος   σεμνή,   τω Λόγῳ  νενύμφευσαι,   του   αθανάτου   Πατρός,   Ιουλιανή  ένδοξε·  συ γαρ φθαρτόν   μνηστήρα,   παριδούσα  εμφρόνως,   ήθλησας   υπέρ   φύσιν,   και   τον   όφιν  καθείλες.  Και   νυν   ταις   του   Νυμφίου  σου,   τρυφάς φαιδρότητι.

Κοντάκιον.   Ήχος   α’.   Χορός   Αγγελικός.
Παρθένος παγκαλής, και περίδοξος Μάρτυς, εδείχθης αληθώς, θείῳ  φίλτρῳ  τρωθείσα· διο αμφοτέρωθεν, διαλάμπουσα ένδοξε, προς ουράνιον, μετεβιβάσθης νυμφώνα, ικετεύουσα, δια παντός Αθληφόρε, υπέρ    των   τιμώντων   σε.

Μεγαλυνάριον.
Κήπος  παρθενίας πολυανθής, αθλήσεως φέρων, άνθη εύοσμα και τερπνά, ώφθης  Αθληφόρε, τοις  ιεροίς  σου   πόνοις·   ω   Ιουλιανή   σε, όθεν   γεραίρομεν.

 

Agia Iuliani the Partheno Martyr

 

Juliani's parents were pagans and wanted to betroth her to a distinguished official of Antioch, Eleusius. But Iuliani firmly refused. Her refusal surprised her parents, because until that moment she had not raised any objection to them and was an obedient daughter.

Eleusis with wounded ego sought revenge. After researching and following Iuliani for a long time, he learned that she had become a Christian without her parents' knowledge. So Eleusis reported her to the prefect, as a result of which she was arrested and imprisoned. Inside the prison, the efforts to become the wife of Eleusis and to avoid the danger of death continued. But Julian would rather die than take a heathen husband.

Then Eleusis, by order of the prefect and with great hatred, whipped her mercilessly. Then he burned her face with a red-hot iron, and said to her, "Go now to the mirror and flaunt your beauty." And Iuliani, with a slight sneer, answered him: "In the resurrection of the righteous, there will be no wounds and burns on the faces. There will be only the wounds of souls from sin. That is why, Eleusis, I now prefer the wounds of the body, which are temporary, to the wounds of the soul, which torment eternally".

After a while, the executioner's sword cut off the young head of Juliana. Later, Eleusis, when he was shipwrecked on an unknown island, met a tragic end when he was devoured by a wild lion.

 

 

Absolutely. Sound d'. He quickly realized.

As a chaste nymph, and a modest Athlete, you are betrothed to the Word, of the immortal Father, glorious Julian; for you, a perishable suitor, I proudly flinched, having fought against nature, and in the end you have seduced him. And now your Bridegroom, you caress.

 

 

Kontakion. Sound a'. Angelic dance.

Virgin of Pangal, and glorious Martyr, you were shown truly, nourished by the divine filter; on both sides, shining gloriously, towards heaven, transferred as a nymph, supplicating, through all Athletes, in favor of those who honor you.

 

 

Megalynarion.

Garden of polyflowered virginity, bearing sports, flowers that are luscious and tender, hear, O Athlete, your sacred pains; O Julian, from you, from where we heal.