Η Οσία Πελαγία

 

Ζούσε   στην   Αντιόχεια   και   ανήκε   στην   τάξη   των  ελαφρών   γυναικών.   Ήταν πόρνη.   Η   ζωή   της   ήταν   βουτηγμένη   μέσα   στον   οίστρο   των  αμαρτωλών  ηδονών.  Η   ακολασία   είχε   πωρώσει   τόσο   την   συνείδησή    της,   ώστε   καμιά   έννοια   μετανοίας   να   μη   μπορεί   να   εισχωρήσει   στην ψυχή   της. Επομένως, θα   μπορούσε   να  πει   κανείς,   ήταν   καταδικασμένη   από   την  επίγεια   ζωή  της στο   πυρ  της κολάσεως. Όμως   όχι!  Ο πολυεύσπλαχνος   Κύριός    μας    διαβεβαίωσε   ότι    «αι   τελώναι   και   αι πόρνοι προάγουσιν  υμάς   εις   την   βασιλείαν  του  Θεού».   Δηλαδή,   οι   τελώνες   και  οι πόρνες,   που   στην   αρχή   έδειξαν   απείθεια  στο   Νόμο  του   Θεού,   αλλά   κατόπιν εἰλικρινά   μετάνιωσαν,   προλαμβάνουν   στη   βασιλεία   του   Θεού   εσας,  που μόνο    με   τα   λόγια   δείξατε   υπακοή   στον   Θεό,   στην   πράξη   όμως   υπήρξατε   απειθείς   και   άπιστοι.

Πράγματι   η    Πελαγία   τυχαία   σε   κάποια   σύναξη   χριστιανών  άκουσε  θερμό κήρυγμα   περί  αγνότητας,   του   επισκόπου   Νόννου.   Τα   λόγια   του   ήλεγξαν   και συγκλόνισαν    την   ψυχή  της.   Με   την   χάρη   του   Θεού,  απαρνήθηκε   την  άσωτη ζωή   της,   πούλησε   τα   διάφορα   κοσμήματά   της   και   τα   χρήματα  τα διαμοίρασε   στους   φτωχούς.  
Αφού   κατηχήθηκε   και   βαπτίσθηκε,  μετά  οκτὼ   ημέρες   πήγε  στην   Ιερουσαλήμ,  όπου   με   σκληρή  άσκηση  πέρασε την   υπόλοιπη   ζωή    της.

Απολυτίκιο.   Ήχος    δ’.    Ο    υψωθείς    εν    τω    Σταυρώ.        
Εξ  ακανθών   καθάπερ   ρόδον  ευώδες,  τη  Εκκλησία   Πελαγία   εδείχθης,  ταις   εναρέτοις   πράξεσιν    ευφραίνουσα    ημάς·  όθεν    και    προσήγαγες,    ως  οσμήν   ευωδίας,   τω   σε  θαυμαστώσαντι, τον σον   βίον   Οσία.   Όν   εκδυσώπει   σώζεσθαι  ημάς,  παθών  παντοίων,  ψυχής    τε    και    σώματος.

Κοντάκιον.   Ήχος    α’.    Χορός    Αγγελικός.         
Πελάγει  αρετών, αληθώς ισαγγέλων, το πέλαγος των   σων,   εγκλημάτων Οσία,   πανσόφως  εβύθισας,  και  δακρύων    τοις    ρεύμασιν,   εναπέπνιξας, τον   πολυμήχανον   όφιν·   όθεν   ήστραψας,    ώσπερ    λαμπάς  μετανοίας,   την κτίσιν   φαιδρύνουσα.

Μεγαλυνάριον.
Φερωνύμως   πέλαγος   γαληνόν,   πλεύσασα   Οσία,   μετανοίας   της   ιεράς, Μήτερ   Πελαγία,   τοις   εν   πελάγει   βίου,   λιμήν  σωτηριώδης, ώφθης   και    άκλυστος.

 

 

Osia Pelagia

 

 

She lived in Antioch and belonged to the class of light women. She was a prostitute. Her life was immersed in the estrus of sinful pleasures. Debauchery had so poisoned her conscience that no notion of repentance could enter her soul. Therefore, one might say, she was condemned from her earthly life to the fire of hell. But no! The all-merciful Lord assured us that "the publicans and the prostitutes bring you into the kingdom of God". That is, publicans and harlots, who at first disobeyed the Law of God, but then sincerely repented, precede you in the kingdom of God, who only in words showed obedience to God, but in deed were disobedient and unfaithful.

In fact, Pelagia accidentally heard a passionate sermon on chastity by Bishop Nonnos at a gathering of Christians. His words checked and shook her soul. By the grace of God, she renounced her wasteful life, sold her various jewels and distributed the money to the poor.

After being catechized and baptized, after eight days she went to Jerusalem, where she spent the rest of her life in hard training.

 

 

Introit. Sound d'. You are lifted up on the Cross.

Out of thorns and roses fragrant, you appeared to the Church of Pelagia, delighting us with virtuous deeds; whence you brought, as a fragrance of fragrance, to those who admired you, the son Osias. Save us from all suffering, soul and body.

 

 

Kontakion. Sound a'. Angelic dance.

A sea of ​​virtues, truly of gospels, the sea of ​​your crimes, Osia, you completely drowned, and with the streams of tears, you suffocated, the resourceful serpent; from where you turned, until you shined with repentance, brightening the building.

 

 

Megalynarion.

Feronymous pelagus galinon, I sailed Osia, holy penitent, Mother Pelagia, to them in the sea of ​​life, a port of salvation, pure and unwashed.