Ο Άγιος Ευσίγνιος ο Μάρτυρας

 

Γεννήθηκε   στην   Αντιόχεια    και   ήταν   στρατιωτικός   για   εξήντα ολόκληρα   χρόνια.   Στρατεύθηκε   όταν   βασίλευε   ο   Κώνστας   ο Χλωρός,  πατέρας   του   Μεγάλου   Κωνσταντίνου.   Έζησε   πολλά   χρόνια   και  πρόφθασε    μέχρι   και   τη   βασιλεία   του    Ιουλιανού    του Παραβάτη.

Όταν   κάποτε   ο    βασιλιάς    αυτός    έφθασε   στην    Αντιόχεια,   ζήτησε  να   τον    δει   κάποιος    γέροντας    στρατιώτης   110   χρονών!   Ο  Ιουλιανός   από   περιέργεια    τον   δέχθηκε,   και    έμεινε   έκπληκτος όταν   είδε   το  γέροντα    στρατιώτη   τόσων   χρονών   να   διατηρεί αλύγιστο   το    σώμα   του.  Διέταξε   και    τον   περιποιήθηκαν   όσο    το  δυνατόν    καλύτερα.   Αλλά    ο    Ευσίγνιος    δεν    ικανοποιήθηκε   απ' αυτές   τις  περιποιήσεις  του  Ιουλιανού  και  του  δήλωσε ότι  είναι  χριστιανός   και    ότι   μάταια  προσπαθεί   να   ζωντανέψει   ένα   πτώμα,  όπως    είναι    η    ειδωλολατρία.   Και   επί    τέλους,    να    πάψει   να  διώκει    τον  Χριστό.

Όταν   άκουσε    αυτά   ο    Ιουλιανός,   εξαγριώθηκε   και    διέταξε    αμέσως να  τον  αποκεφαλίσουν.   Τότε   ο    Ευσίγνιος,   γεμάτος   από  χαρά,   είπε:    «Ευχαριστώ,    βασιλιά.   Ο    θάνατος   με   σεβάστηκε  στο   πεδίο των μαχών,  για να με εύρει  τώρα  και   να   μου   δώσει   το   κτύπημα   χάριν   του  Χριστού. Τέτοιο  τέλος  είναι   άξιο   χριστιανού   στρατιώτη, και  δοξολογώ   τον   Ύψιστο  που    ευδόκησε  να  με  επιφυλάξει   για  τέτοιο  τέλος».  
Έτσι  ο Ευσίγνιος έλαβε τον τίμιο θάνατο του  μαρτυρίου  με  αποκεφαλισμό.

Απολυτίκιο.  Ήχος   δ’. Ταχύ   προκατάλαβε.         
Ως    έμπλεως  πίστεως,  της  προς  Χριστόν  ευσεβώς,  νεάζον  το φρόνημα,   έσχες   εν    γήρα    καλώς,  Ευσίγνιε  ένδοξε·  όθεν  ομολογήσας,   τον    Υπέρθεον    Λόγον,   ήλεγξας  θαρσαλέως,  Παραβάτου  το  θράσος·  εντεύθεν  μετά Μαρτύρων,  ως Μάρτυς δεδόξασαι.

Κοντάκιον.   Ήχος   πλ. δ’.   Ως   απαρχάς    της   φύσεως.         
Ως   πολιός    τω    σώματι,   σύνεσιν   θείαν   ήνεγκας,  δι’ ής  αμβλύνας   ασυνέτων   την   έπαρσιν,   νεανικώς  ηρίστευσας,   και   τιμηθείς   τον  αυχένα,  των  αιμάτων τοις  ρείθροις   ενθέως  ήρδευσας,  Ευσίγνιε  τρισμάκαρ,    τους    μέλποντας    την   σην  άθλησιν.

Μεγαλυνάριον.
Πίστει αναθάλλων τη προς Χριστόν, εν γήρατι  χαίρων,  ηγωνίσω   νεανικώς,   και   του   Παραβάτου,   την   άνοιαν   αισχύνας,   μαρτυρικής επέβης,   δόξης  Ευσίγνιε.

 

Saint Luppus the Witness

 

 

There is no mention of this saint in his biography of the Saints. Only in the Paris Code 1617 it is recorded that this witness courageously confessed Christ in front of the idolatrous lord, who in various flatteries tried to persuade him to sacrifice in idols. But because he failed to do so, he tortured him in the most appalling way and eventually decapitated him.

 

 

Introit. Sound c. The beauty.

The unarmed, of the power of speech, Luppe blessed, the wretched, the fiercely fought, the lord of malice;

 

 

It's close. B sound. The above askers.

Weapon-bearer, Lord of hostility, of all enemies, of the sport of phalanxes;

 

 

Magnificent.

The unblemished witness of Christ, Luppe, was not, in action, the objects, the enemies of the factions; he was praised and praised.