Μνήμη εισόδου της αχειροτεύκτου μορφής του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού

 

Ο   Σ. Ευστρατιάδης, για   την   περίπτωση   αυτή,   γράφει   τα    εξής,    στο Αγιολόγιό   του:   «Η   της   αχειροποιήτου   εικόνος   του    Χριστού  ανακομιδή    εκ   της   Εδέσσης,    ένθα   εφυλάττετο     μετά    της  επιστολής  του   Αυγάρου,   εγένετο   επί    της    βασιλείας    Ρωμανού    του    Λεκαπηνούτφ   9044    και     κατετέθη     εις    τον     εν  Βλαχέρναις    ναόν  της  Θεοτόκου,  εξ  ουμετετέθη     εις  τον  εν  Φορώ   ναόν   της Θεοτόκου.    Κατά  δε  το  967   Νικηφόρος  ο  Φωκάς   μετεκόμισεν    εξ   Εδέσσης   και   την   κέραμον,   εφ’   ής   απετυπώθη    ωσαύτως    η     εικών του    Χριστού,    δια   το    είναι    ταύτην   πλησίον    της   αχειροποιήτου εικόνος εν Εδέσσῃ εν  τω  αυτώ   τόπῳ.  Την  περί  της εικόνος   παράδοσιν   διέσωσεν  ο  Ιστορικός  Ευσέβιος (Εκκ.  Ιστ. βιβλ.   Α’,    κεφ.   ιγ’).   Η    εικών  απεστάλη  υπό  του  Κυρίου  προς  τον τοπάρχην   Εδέσσης   Αύγαρον    δια    του    αποστόλου    Ανανίου    μετ’ επιστολής    του   Κυρίου προς τον Αύγαρον εις απάντησιν προηγουμένης επιστολής του  τοπάρχου.    (ιδ. ταύτας   εν   τοις    Μηναίοις  και  εν  τοις Συναξαρισταίς)».

Απολυτίκιο.   Ήχος   β’.  
Την   άχραντον Εικόνα σου προσκυνούμεν  αγαθέ, αιτούμενοι συγχώρησιν, των πταισμάτων ημών, Χριστέ ο Θεός· βουλήσει   γαρ ηυδόκησας   σαρκί,   ανελθείν   εν    τω  Σταυρώ,    ίνα    ρύση    ούς   έπλασας,  εκ    της   δουλείας    του    εχθρού·    όθεν    ευχαρίστως    βοώμεν   σοι·   Χαράς επλήρωσας τα πάντα, ο  Σωτήρ   ημών, παραγενόμενος    εις   το    σώσαι   τον   κόσμον.

Κοντάκιον.   Ήχος   β’.   Τους    ασφαλείς.   
Την θεαυγή, της σης Μορφής εμφέρειαν, ζωαρχικάς, μαρμαρυγάς   αστράπτουσαν,   εξ    Εδέσσης   εδεξάμεθα,    ώσπερ   φορέα   πάσης δόσεως· Συ γαρ  την σην εικόνα  μορφωσάμενος,  αυτήν  προς  το αρχέτυπον    ανήγαγες,    ο    μόνος     υπάρχων   πολυέλεος.

Μεγαλυνάριον.
Ήκεν    εξ   Εδέσσης   η    ση   Εικών,   εν   τη   βασιλίδι,    κομισθείσα  περιφανώς,  και   της   σης   προνοίας,   εκλάμπει   τας   ακτίνας,   ηλιακός ως    δίσκος,    ημίν   Φιλάνθρωπε.

 

Memory of the incarnation of the Lord and God and the Savior of our Lord Jesus Christ

 

S. Efstratiadis, in this case, writes in his Hagiographies: "The improbable image of Christ being recovered from Edessa, where she was kept after the letter of Augustus, belonged to the Roman kingdom of Lekapinov 9044 and was conquered. in the Vlachernes Temple of the Virgin Mary, she was transferred to the Temple of the Virgin Mary. And in 967 Nicephorus Phocas moved from Edessa and the cane, after the image of Christ was also depicted, so that he was close to the improbable image of Edessa at that place. Historical Eusebius survived the picture-taking tradition (Ecclesiastical Book A, ch. M.). The icon was sent by the Lord to the local governor Edessis Avgaron by the Apostle Ananios in a letter from the Lord to the Avgaron in response to a previous letter from the local commander. (n. both in the Months and in the Synaxarites). "

 

Introit. B sound.

Your immaculate Image Worshiping, dearly begged, of our transgressions, Christ, God willing; Our Savior, born to save the world.

 

It's close. B sound. Secure them.

In the form of the appearance of the Form, the zartz, the mica were shining, by Aditya, we are a lucrative carrier of all doses; according to the present picture the educated one, to the archetype, was the only one of the existing multitudes.

 

Magnificent.

If only the Icons, in the kingdom, dressed in a delicately carved, and in the same way, flicker beam, solar as a disc, half philanthropist.