Η Αγία Σαλώμη η Μυροφόρος

 

Ήταν    πρώτη   εξαδέλφη   της   Παναγίας,   μητέρας    του    Κυρίου   μας   Ιησού    Χριστού.   Είχε    σύζυγο   τον    Ζεβεδαίο   και   γιους   τον    Ιάκωβο   και   τον    Ιωάννη. Προικισμένη     και    η    ίδια   με   ένθερμη    ευσέβεια,    ήταν     από    τις   γυναίκες   που ακολουθούσαν τον Χριστό, και συνεισέφεραν στο ταμείο της   αποστολικής αδελφότητας.

Η    Σαλώμη   ήταν    εκείνη,    παρακινούμενη    από   μητρική   φιλοστοργία,   που   παρακάλεσε   τον   Κύριο    όταν   Αυτός   πήγαινε   για   τελευταία   φορά   στην   Ιερουσαλήμ,  να    τιμηθούν    οι    γιοί    της   με   πρωτεύοντα    αξιώματα.   Διότι   είχε   την ιδέα,    ότι    ο    Ιησούς    στην    Ιερουσαλήμ   έμελλε    να    αναστήσει   τον    θρόνο    του Δαβίδ.   Όμως    η    Σαλώμη,   τις    στιγμές   του   φρικτού   πάθους   του   Κυρίου,     και ενώ   μαθητές   και    φίλοι   από   φόβο   είχαν   διασκορπιστεί,   αυτή,   μαζί   με μερικές   άλλες   πιστές   γυναίκες   ήταν   εκεί   και   κτυπούσαν   από   λύπη   τα στήθη   τους.

Επίσης   η    Σαλώμη,   αξιώθηκε   να   είναι    μία    από   τις    μυροφόρες,    στις   όποιες  ο    άγγελος    γνωστοποίησε   την   ανάσταση    του   Ιησού.   Μετά   την   ίδρυση   της    χριστιανικής   Εκκλησίας   στην   Ιερουσαλήμ,   η   Σαλώμη   εξακολούθησε   να   διακρίνεται   για   το   ζήλο   και   τις   ελεημοσύνες     της.
Ο   διωγμός   εναντίον   της   εκκλησίας   στην   Ιερουσαλήμ,   προξένησε   μεγάλη λύπη    στην   Σαλώμη.     Η    καρδιά   της   υπέστη    μεγάλο   σπαραγμό   την   ημέρα, που   ο   Ηρῴδης   αποκεφάλισε   τον   πρωτότοκο   γιό   της   Ιάκωβο.   Αλλά   η ελπίδα   στον   Χριστό   την   ενίσχυσε   και    με   την   προσδοκία   των   αιωνίων αγαθών    παρέδωσε    την   ψυχή   της   ειρηνικά.

 

Agia Salomi the Myrrh Bearer

 

 

She was the first cousin of the Virgin Mary, mother of our Lord Jesus Christ. She had a husband, Zebedee, and sons, James and John. Endowed with fervent piety, she was one of the women who followed Christ, and contributed to the fund of the apostolic brotherhood.

Salome was the one who, motivated by maternal longing, begged the Lord when He was last going to Jerusalem to honor her sons with primary office. Because he had the idea that Jesus was going to resurrect the throne of David in Jerusalem. But Salome, in the moments of the Lord's horrible passion, and while disciples and friends were scattered with fear, she, along with some other faithful women, were there, beating their breasts with sorrow.

Salome was also claimed to be one of the myrrh-bearers, to whom the angel announced the resurrection of Jesus. After the founding of the Christian Church in Jerusalem, Salome continued to be distinguished for her zeal and almsgiving.

The persecution against the church in Jerusalem caused great sorrow in Salome. Her heart was pounding the day Herod beheaded her eldest son, James. But hope in Christ strengthened her and with the expectation of eternal goods she surrendered her soul peacefully.