Ο Άγιος Μητροφάνης ο Ιερομάρτυρας και οι συν αυτώ μαρτυρήσαντες

 

Περί  τα  τέλη  του   19^ου   αιώνος   μ.Χ.   η    Ορθόδοξη    Κινεζική     Εκκλησία  έφθασε σε μεγάλη ακμή. Απέκτησε Κινέζο  ιερέα,  τον  μετέπειτα  Άγιο Μητροφάνη Τσι – Σούνγκ,  εκτίσθησαν  πολλοί  ορθόδοξοι    ναοί,    ετελούντο    Λειτουργίες   πλην   του    Πεκίνου    και    σ’ άλλες  πόλεις  της  Κίνας και  της  Μαντζουρίας  και απέκτησε   τη μεγαλύτερη λάμψη της επί της εποχής του ιεραποστόλου Ιννοκεντίου   Φιγκουρόφσκυ   από    το    1897    έως    το    1900 – 1901,    οπότε   επήλθε    η  μεγάλη   δοκιμασία   αλλά   και   ο   μαρτυρικός   θρίαμβος   της Ορθοδόξου   Κινεζικής   Εκκλησίας.   Τότε   ξέσπασε   η    επανάσταση   των   Μπόξερ,  των   συντηρητικών    Κινέζων,    που    ήταν   αντίθετοι  στους    νεωτερισμούς  και  στις μεταρρυθμίσεις, σύμφωνα με τα ξενόφερτα   δυτικά πρότυπα. Η  χήρα αυτοκράτειρα με τους συντηρητικούς  και  τους   οπαδούς   των   πατροπαράδοτων   πολεμικών τεχνών   επενέβησαν   βίαια  και  ματαίωσαν  τα σχέδια  των  νεωτεριστών.  Το  κίνημα  των  Μπόξερ,  όπως   ονομάσθηκε    από    τους  ξένους,   έπνιξε  στο   αίμα    κάθε    αντίδραση    και    επεζήτησε    την έξωση   όλων    των    ξένων   που    ζούσαν    στη    χώρα,    στους    οποίους  κατά    τη   γνώμη    τους   οφείλονταν    κάθε    κακό  που  συνέβη  σ’ αυτήν.

Το  1900,  η  απόπειρα    των    ξένων  να   φέρουν   περισσότερα  στρατεύματα  στο Πεκίνο, επιδείνωσε   την   κατάσταση.   Στις   10    Ιουνίου  εκολλήθησαν   προκηρύξεις  στους   τοίχους   του   Πεκίνου,   που   καλούσαν  τους  Κινέζους  να   εξολοθρεύσουν   όλους   τους   Χριστιανούς και   να   απειλούν   με φοβερά   μαρτύρια   όσους   θα   προσπαθούσαν    να   κρυφθούν.   Η    11^η    Ιουνίου   1900    έγινε   η    ημέρα   της   δόξας   για τη   χώρα   της   Κίνας,   που  προσέφερε   και    αυτή    τη    μερίδα   των Μαρτύρων   της   στην πορφυρή αλουργίδα της θριαμβεύουσας Εκκλησίας.

Η  πομπή  των   δημίων  ξεκίνησε  μεγαλοπρεπώς  με  αναμμένους δαυλούς,   υψώνοντας   στα    χέρια    τα    είδωλα    των    πατροπαράδοτων   θεών  της  σινικής    φυλής   και  κρατώντας θυμιατήρια,   για   να   τους   θυμιάσουν   οι   Χριστιανοί   αρνούμενοι   την  πίστη    τους    και    την    πατρώα    ευσέβεια.    Τα    μαρτύρια   ήσαν φρικτά   και   ο  φόβος    μέγας.    Από   τους   700    Κινέζους    Ορθόδοξους, οι    300   μαρτύρησαν    για   την   πίστη    τους.

Ο  Άγιος  Μητροφάνης   ήταν   ο   πρώτος    Κινέζος   Ορθόδοξος  ιερέας  και  είχε χειροτονηθεί  από   τον   Άγιο  Νικόλαο της Ιαπωνίας. Υπηρετούσε  την ορθόδοξη ιεραποστολή δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια. Έσφαξαν   μπορστά   στα   μάτια    του   την   πρεσβυτέρα   του   Τατιανή και   τον   23   χρονο    υιό   του    Ησαΐα,   ενώ   έκοψαν   τη    μύτη,   τα  αυτιά   και    τα    δάκτυλα   των   ποδιών  του  μικρότερου   υιού   του Ιωάννου.    Ο   παιδομάρτυρας    όχι    μόνο    δεν   δυσανασχετούσε,   αλλά ως   εκ   θαύματος  δεν   ένιωθε  κανένα  πόνο  και  απαντούσε  στις προκλήσεις των δημίων του που τον αποκαλούσαν   «παιδί των δαιμόνων»:  «Είμαι  Χριστιανός  Ορθόδοξος   και  πιστεύω   στον   Χριστό  και    όχι    στους    δαίμονες».

Αφού   εκτέλεσαν   τον   πατέρα   Μητροφάνη,  η  νύφη   του   Μαρία,  μνηστή  του Μάρτυρος Ησαΐα, 19 ετών, έφθασε στο πρεσβυτέριο επιθυμώντας   να   πεθάνει   με   την   οικογένεια  του    μνηστήρός   της.  Όταν οι Μπόξερ  εκύκλωσαν το  σπίτι,  η  Μαρία,  αφού    βοήθησε   πολλούς    Χριστιανούς  να  πηδήσουν  τον   τοίχο   της   αυλής   και   να σωθούν,  στάθηκε με θάρρος κατέναντι    των   δημίων   της   και    τους  κατηγόρησε  για  την  άδικη   δολοφονία   τόσων   ψυχών,   χωρίς   να    έχει   αποδειχθεί  η  ενοχή  τους  από  κανένα    δικαστήριο.   Οι   δήμιοι της   ετρύπησαν   τα πόδια και της καταπλήγωσαν τα χέρια, προτρέποντάς   την   να   φύγει    και   να    σωθεί.   Η    γενναία    όμως Μαρία   τους   απάντησε   θαρραλέα:   «Εγεννήθηκα   εδώ,   κοντά   στο   ναό της Παναγίας  Θεοτόκου, εδώ  και θα πεθάνω». Τότε οι Μπόξερ την αποτελείωσαν.                     
Μεταξύ   των   Μαρτύρων   της    Ορθοδόξου   πίστεως,    συγκαταλέγονται και    πολλοί   απόγονοι   των   κατοίκων   του   Άλμπασιν    της   Ρωσίας που   είχαν   πρώτοι    φέρει    το    φως    της    Ορθοδοξίας    στο    Πεκίνο,  το  1685,  και  οι  οποίοι   είχαν   αφομοιωθεί   με   τους   Κινέζους.   Από αυτούς   συγκρατούνται   τα   ονόματα  των: Κλήμεντος   Κουϊ-Κίν, Ματθαίου    Χάι-Τσουάν,    του    αδελφού   του   Βίτ   και   της   Άννας Τσούι.   
Από  τους   περίπου   χίλιους  της  ενορίας  του  Πεκίνου  οι  τριακόσιοι  χάθηκαν   στα   αιματηρά  γεγονότα   της  11^ης  Ιουνίου  1900,  εκ  των οποίων  222   έλαβαν  το  στέφανο   του  μαρτυρίου  και  απετέλεσαν  την  ένδοξη   μαρτυρική   αρχή   του  20^οῦ  αιώνος.

 

Saint Mitrophanes the Hieromartyr and the other witnesses

 

 

About the end of the 19th century AD the Orthodox Chinese Church has reached a major boom. It was acquired by a Chinese priest, the later Saint Metropolitan Chi-sung, many orthodox churches were worshiped, other than Beijing and other cities of China and Manchuria, and gained the greatest shine of 18 to the time of Ioannou. 1900 - 1901, when the great ordeal and the martyrdom triumph of the Orthodox Chinese Church took place. Then came the Boxer Revolution, the conservative Chinese revolution, opposed to modernism and reform, in accordance with foreign standards. The widow empress with conservatives and fans of traditional martial arts violently intervened and thwarted the plans of the modernists. The Boxers' movement, as it was called by foreigners, stifled every reaction and sought the eviction of all foreigners living in the country, who in their view were responsible for any harm that occurred to them.

In 1900, the attempt of foreigners to bring more troops to Beijing exacerbated the situation. On June 10, proclamations were issued on the walls of Beijing, calling on the Chinese to exterminate all Christians and threaten those who would try to hide with terrible witnesses. June 11, 1900 became the day of glory for the country of China, which also offered this portion of its Witnesses to the purple algae of the triumphant Church.

The procession of the exiles began magnificently with lit candles, raising the idols of the ancient gods of the Chinese race and holding sacrifices in order to incite the Christians to deny their faith and patriotism. The witnesses were horrible and the fear of me was great. Of the 700 Chinese Orthodox, 300 testified of their faith.

Saint Mitrophanes was the first Chinese Orthodox priest and was ordained by Saint Nicholas of Japan. He served the Orthodox mission for fifteen whole years. They slaughtered the elder Tatian and his 23-year-old son Isaiah in his eyes, and cut the nose, ears and toes of John's younger son. Not only was the child martyr irrelevant, but miraculously he did not feel any pain and responded to the challenges of his creatures who called him "child of demons": "I am a Christian Orthodox and I believe in Christ and not in demons."

After executing Father Mitrophanes, Maria's bride, a 19 year old Martyr Isaiah's fiancé, arrived at the Presbytery wishing to die with her fiancée's family. When the Boxers ransacked the house, Mary, having helped many Christians to jump through the courtyard and be saved, stood up courageously against her executioners and charged them with the unjust killing of so many souls, without any guilt being proven. court. The executioners shook her legs and strangled her hands, urging her to leave and be saved. But the brave Maria answered them bravely: "I was born here, near the church of the Virgin Mary, here and I will die." The Boxers then made up for it.

Among the Witnesses of the Orthodox faith, there are many descendants of the inhabitants of Russia's Albacin who first brought the light of Orthodoxy to Beijing, in 1685, and who had assimilated with the Chinese. They hold the names of Clementos Qui-Kin, Matthew Hai-Chuan, his brother Whit and Anna Chui.

Out of about a thousand in the parish of Beijing, three hundred were lost in the bloody events of June 11, 1900, of which 222 received the martyr's crown and became the glorious witness of the 20th century.