Ο Προφήτης Ελισσαίος

 

Ο  Προφήτης  Ελισσαίος καταγόταν  εξ  Αβελμαούλ   της   γης    Μανασσή,   ήταν   υιός  του   πλούσιου   αγρότου   Σαφάτ,  από  την κοιλάδα  Αβελμαουλά,   ασκούσε  το  επάγγελμα  του  γεωργού  και  ήκμασε   κατά    το    πρώτο    ήμισυ   του   9^ου  αιώνος  π.Χ.

Ο   Προφήτης   Ηλίας   († 20  Ιουλίου)   βρήκε   τον   Ελλισαίο   με  το  άροτρο  στον    αγρό    του    και     κάλεσε    αυτόν    να    τον    ακολουθήσει,  αφού  έρριψε  επάνω   του   τη    μηλωτή    του.  Η   πράξη  αυτή   συμβόλιζε   την    κλήση    του    Ελισσαίου    στο   προφητικό αξίωμα   και   την   εξ   αυτού    άντληση    ισχύος   και   θείας αυθεντίας.   «... Και  Ελισσαιέ  τον  υιόν    Σαφάτ  χρίσεις  εις    προφήτην    αντί   σου... και  απήλθεν  εκείθεν  και  ευρίσκει  τον  Ελισσαιέ  τον  υιόν   Σαφάτ  και  ούτος  ηροτρία  εν   βουσί – δώδεκα   ζεύγη    και    αυτός   εν    τοις    δώδεκα – και   απήλθεν   επ’ αυτόν   και   επέρριψε  την  μηλωτήν  αυτού  επ’ αυτόν».   Αμέσως   ο   Ελλισαίος,   αφού   έσφαξε   και    διεμοίρασε     ζεύγος   βοών,   ακολούθησε    τον   Ηλία. Αφού   επισκέφθηκαν    τα Γάλγαλα,   τη   Βαιθήλ   και   την   Ιεριχώ,   διέβησαν    τον   Ιορδάνη  ποταμό,  όπου  ο  Ηλίας,   επιβάς  πυρίνου    άρματος,   εξαφανίσθηκε, αφού   εγκατέλειψε   στα   χέρια   του    Ελισσαίου   τη    μηλωτή    του,    δια   της    οποίας    αυτός   επιτέλεσε  πολλά    θαύματα.  Δια  της μηλωτής  του  Προφήτου  Ηλία    διεχώρησε  αργότερα  τα  νερά  του  Ιορδάνου  ποταμού  και   πέρασε  αυτόν,  γι’ αυτό   και   οι    «υιοί   των Προφητών»   διέγνωσαν   σε   αυτόν   το   πνεύμα   του   διδασκάλου    τους  Ηλία    και    τον    προσκύνησαν    έως   εδάφους.

Η  προφητική    δράση    του  Ελισσαίου  καλύπτει  τα  χρονικά  διαστήματα  των  βασιλειών  των  βασιλέων  του    Ισραήλ    Ιωράμ,    Ιηού,  Ιωαχάζ   και    Ιωάς (851 – 825 π.Χ.), των   οποίων   υπήρξε   ευεργετικός  και   συνετός   σύμβουλος. Υπήρξε   η    ψυχή  της προφητικής  αντιστάσεως  εναντίον  της  δυναστείας  του  Αμβρί   δίδοντας   ο    ίδιος  θαρραλέα   το   σύνθημα  της    εξεγέρσεως   και    ανέδειξε  αντί   του  Ιωράμ    τον   Ιού   βασιλέα   του  Ισραήλ,  με  σκοπό να  επιφέρει  στη  χώρα    θρησκευτική    μεταρρύθμιση.

Η  δράση   του  ως   Προφήτου    εμφανίζεται    κυρίως    συνυφασμένη    με έκτακτες    ενέργειες   και   παντοειδή    θαύματα.   Μετέβαλε    σε    πόσιμα   τα    αλμυρά    ύδατα πηγής  στην  Ιεριχώ,  ευλόγησε  το  στράτευμα   του    βασιλέως    Ιωράμ    και   έτσι   αυτό    ικανώθηκε  να νικήσει   τους    Μωαβίτες,    πολλαπλασίασε   το   λάδι    της   πτωχής χήρας,   για    να    απαλλάξει   αυτήν    από     δυσβάστακτα   χρέη,  ανέστησε   τον  πεθαμένο   υιό   της   πλούσιας    Σουναμίτιδος  χήρας    που    τον    φιλοξένησε,    μετέβαλε   σε   φαγώσιμη   τη    δηλητηριασμένη τροφή   των   «υιών  των   Προφητών»,    χόρτασε   με   20    κρίθινους άρτους   εκατό   πεινασμένους   ανθρώπους,   θεράπευσε   από   τη    λέπρα     τον    Αραμαίο    άρρωστο    στρατηγό    Ναιμάν,    τιμώρησε   με την   ίδια   ασθένεια   το   φιλάργυρο    και   πονηρό    υπηρέτη   του    Γιεζί,  και    τόσα    άλλα.

Πλήρης    ημερών,   επί   βασιλέως   Ιωάς,   απέθανε   και   ενταφιάσθηκε στη   Σεβαστούπολη   της   Σαμαρείας,   υπό   τους   θρήνους   του βασιλέως   και    ολόκληρου    του    λαού.

Επί  αυτοκράτορος  Βυζαντίου    Θεοδοσίου   του    μικρού   (408 – 450    μ.Χ.)  τα   ιερά   αυτού   λείψανα    ανεκομίσθησαν    και    μεταφέρθηκαν  στη   μονή    Παύλου  του   λεπρού,  που    ήταν   στην    Αλεξάνδρεια,  αργότερα  δε  μετακομίσθηκαν  στην Κωνσταντινούπολη  και  κατατέθηκαν   στο    ναό    των    Αγίων     Αποστόλων.          
Ναό  επ’ ονόματι  του    Προφήτου    Ελισσαίου    ανήγειρε    στο   παλάτι των    Πηγών,    στην    Κωνσταντινούπολη,    ο     αυτοκράτορας    Βασίλειος     ο    Μακεδών   (867 – 886    μ.Χ.).

Απολυτίκιον.   Ήχος   δ’.   Ο    υψωθείς    εν   τω   Σταυρώ.         
Ως    υποφήτην    αληθή   του   Σωτήρος,   και   των   εν    τω   νόμω   παιδευτήν  και    φωστήρα,    τοις    πόρρω   σε     εδήλωσεν    ο    τόκος    σου σοφέ· συ γαρ κληρωσάμενος, του Θεσβίτου την χάριν, θαύμασι  διέπρεψας,   και    δυνάμεσι   πλείσταις.   Και   νυν   απαύστως    φύλαττε ημάς,    ω   Ελισσαίε,    Προφήτα   θεσπέσιε.

Κοντάκιον. Ήχος    πλ. δ’.  Τη   υπερμάχω.  

Διπλήν    την    χάριν    ειληφώς   παρά    του  Πνεύματος

Προφήτην    ώφθης    θαυμαστός  πάσι    τοις   πέρασι

Τους    υμνούντάς    σε    λυτρούμενος    εκ   κινδύνων

Και     δωρούμενος    την    χάριν    των   θαυμάτων   σου,

Ελισσαίε,   τοις   εκ   πόθου   σοι   προστρέχους        
Και    κραυγάζουσι,    χαίροις   σκεύος    της   χάριτος.

Μεγαλυνάριον.
Σύσκηνος υπάρχων και φοιτητής, Ηλιού   παμμάκαρ,  Ελισσαίε  του ζηλωτού,  της  εκείνου   δόξης,    ανάπλεως    εδείχθης,   θαυμάτων ενεργεία,    καταλαμπόμενος.

 

 

 

The Prophet Elisha

 

 

 

The Prophet Elisha came from Abelmaul of Manasseh, was a son of the wealthy Shafat farmer from the Abelmaulah valley, practiced as a farmer and flourished in the first half of the 9th century BC.

The Prophet Elias (July 20) found Elisha with the plow in his field and invited him to follow him, after he had thrown his spear at him. This act symbolized the call of Elisha to the prophetic office and the deriving of power and divine authority from it. "... And Elisha the son of Shaphat an prophet instead of you ... and went thither and found Elisha the son of Shaphat, and this priesthood in vows - twelve pairs and he at twelve - and I came to him and did not of that on him. " Immediately after Elisha slaughtered a pair of beasts, Elisha followed Elias. After visiting Galgala, Bethel and Jericho, they crossed the Jordan River, where Elias, a firefighter, disappeared after abandoning Elisha in his hands, through which he performed many miracles. Through the prophet Elias, he later crossed the Jordan River and crossed it, so the "sons of the prophets" diagnosed in this spirit their teacher Elias and worshiped him to the ground.

Elisha's prophetic action covers the time periods of the kings of the kings of Israel Joram, Joshua, Jehoahaz, and Joash (851-825 BC), of whom he was a benevolent and wise counselor. He was the soul of the prophetic resistance to the Ambri dynasty, courageously giving himself the slogan of revolt and promoting instead of Ioram the virgin king of Israel in order to bring about religious reform in the land.

His action as a Prophet appears mainly interwoven with extraordinary energies and all-powerful miracles. He switched to saltwater spring water in Jericho, blessed the armies of King Joram and thus succeeded in defeating the Moabites, multiplied the poor widow's oil, to relieve her of her burdensome debt, which she resurrected. hosted, devoured the poisoned food of the "sons of the Prophets", ate 20 hungry people with a hundred barbs, healed from his leprosy Ailing General Naaman, a sick soldier, punished Yazzi's wicked and wicked servant, and so much more.

For a full day, under King Jehoash, he died and was buried in the Sevastopol of Samaria under the lamentations of the king and the whole people.

Under the Byzantine emperor Theodosius the younger (408 - 450 AD) his sacred relics were relocated and transferred to Paul's monastery in Alexandria, later removed to Constantinople and deposited in the church of the Holy Apostles.

A temple in the name of Prophet Elisha erected the emperor Basil the Macedonian (867 - 886 AD) in the palace of Piges, in Constantinople.

Absolutely. Sound d. The Highest in the Cross.

As a true believer of the Savior, and of his law-abiding teacher and enlightenment, how can your interest be expressed in wisdom; And now you will certainly guard us, O Elisha, Prophet has instituted.

 

 

It's close. Sound d. I miss her.

Double in grace for the sake of the Spirit

Prophet Prophet Marvelous once and for all

Praising them to a redeemer from danger

And, for the sake of your miracles,

Elisha, how much do you supporters?

And scream, cheerful vessel of grace.

 

 

Magnificent.

Cynicism of existing and student, Helios Pammakar, Elisha of jealousy, of that glory, of a miracle, of miraculous energies, of understanding.